Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Υπάρχει ένα περιοδικό στην επαρχία Τριφυλίας του Νομού Μεσσηνίας, (Κυπαρισσία, Φιλιατρά, Γαργαλιάνοι, Χώρα, Δώριο, Κοπανάκι, Καλονερό, Σπηλιά, Φαρακλάδα, Ράχες κτλ), που φέτος γιορτάζει τα 50 χρόνια του. Ναι! Και μάλιστα πρόκειται για ένα λογοτεχνικό περιοδικό, όσο κι αν σας κάνει εντύπωση. Η πάντοτε αγαπημένη «Τριφυλιακή Εστία» (τη διάβαζα από μικρός) γιορτάζει 50 χρόνια πολιτιστικής προσφοράς και τα γιορτάζει με ένα τεύχος-θησαυρό, 130 σελίδων, που δεν χορταίνεις να διαβάζεις. Το τεύχος 156 (Χειμώνας 2025 – Ανοιξη 2026), που είναι αφιερωμένο στη μακρά και ουσιαστική διαδρομή του περιοδικού.

50 χρόνια «Τριφυλιακή Εστία»: Η ιστορία μας
Μίκης Θεοδωράκης και Μιχάλης Κατσαρός

Και τι δεν έχει στις σελίδες του! Εχει μια συνέντευξη του Μίκη Θεοδωράκη στη Μαίρη Σταθοπούλου (έμενε ένα τετράγωνο πάνω από μένα στα σχολικά μας χρόνια η Μαίρη) ειδικά για τον Μιχάλη Κατσαρό (ο Κατσαρός ήταν από την Κυπαρισσία).

Εχει ένα κείμενο του εκπαιδευτικού Τέλη Γκιουλή, συγγραφέα και φανατικού αναγνώστη της «Εφημερίδας των Συντακτών». Εχει ένα κείμενο του συνταξιούχου εκπαιδευτικού Στάθη Παρασκευόπουλου που όλοι σέβονταν και τον είδα, τον κύριο Στάθη, πριν από εβδομάδες στο γήπεδο (τι, ποιο γήπεδο; τι με ρωτάτε; της ΑΕΚ εννοείται).

Το περιοδικό μπορείτε να το βρείτε (και) στον Σύλλογο Κυπαρισσίων «Η Αρκαδιά», στην Καποδιστρίου 42 στο κέντρο της Αθήνας. Γράψτε το τηλέφωνο: 210-5237450. Πρόεδρος του Συλλόγου είναι η αεικίνητη Ρούλα Τσατσάκου και υπεύθυνος της έκδοσης ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος.

Το παρακάτω κείμενο είναι του Γιώργου – ως ένας από τους πλέον κατάλληλους να μιλήσει για το διαμάντι που λέγεται «Τριφυλιακή Εστία».

Πενήντα χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας συμπληρώνει φέτος το περιοδικό «Τριφυλιακή Εστία», ένα από τα σημαντικότερα περιοδικά τοπικής ιστορίας, πολιτισμού και πνευματικής δημιουργίας της Τριφυλίας και ευρύτερα της Μεσσηνίας αλλά και της Πελοποννήσου.

Η «Τριφυλιακή Εστία» δεν υπήρξε απλώς ένα έντυπο καταγραφής γεγονότων και ιστορικών στοιχείων. Από την πρώτη ημέρα της έκδοσής της αποτέλεσε ένα ζωντανό κύτταρο πολιτιστικής μνήμης και δημιουργίας, έναν χώρο συνάντησης ανθρώπων του πνεύματος, της επιστήμης και της τέχνης, που με κοινό όραμα εργάστηκαν για την ανάδειξη της ιστορίας, της λογοτεχνίας, της λαογραφίας, των παραδόσεων και της πολιτιστικής ταυτότητας της Τριφυλίας.

Μέσα από τις σελίδες της αναδείχτηκαν πρόσωπα, τόποι, μαρτυρίες, δημοτικά τραγούδια, ιστορικές αφηγήσεις και αρχειακά τεκμήρια που διαφορετικά θα κινδύνευαν να χαθούν στη λήθη. Παράλληλα, το περιοδικό ανέπτυξε δημιουργικό διάλογο ανάμεσα στην επιστημονική γνώση και τη βιωμένη εμπειρία, μεταξύ του παρελθόντος που θεμελιώνει την ταυτότητά μας και του παρόντος που διαμορφώνει το μέλλον.

Στη διάρκεια αυτών των πέντε δεκαετιών, στις σελίδες της «Τριφυλιακής Εστίας» φιλοξενήθηκαν ιστορικοί, ερευνητές, λογοτέχνες, ποιητές, καλλιτέχνες και νέοι δημιουργοί, προσφέροντας έργο υψηλής ποιότητας και ουσιαστικής πνευματικής αξίας.

Το περιοδικό κατόρθωσε να διατηρήσει ουσιαστική ισορροπία ανάμεσα στο σεβασμό της παράδοσης και στην ανάγκη για σύγχρονη πολιτιστική έκφραση, παραμένοντας μέχρι σήμερα ανοιχτή εστία δημιουργικού στοχασμού.

Το επετειακό τεύχος περιλαμβάνει αφενός επιλεγμένα κείμενα από παλαιότερες δημοσιεύσεις, τα οποία αναδεικνύουν τη συνέχεια και την ιστορική πορεία του περιοδικού, και αφετέρου νέα αφιερωματικά κείμενα συνεργατών που συμμετείχαν ενεργά σε αυτή τη διαδρομή. Συνοδεύεται επίσης από πλούσιο εικαστικό και αρχειακό υλικό, που αποτυπώνει το ιδιαίτερο πνεύμα και την αισθητική της έκδοσης.

Στην εποχή μας που τη χαρακτηρίζουν η ταχύτητα, η ψηφιακή υπερπληροφόρηση και η πολιτιστική ομογενοποίηση, η «Τριφυλιακή Εστία» συνεχίζει να λειτουργεί ως πολιτιστικός φάρος και κιβωτός συλλογικής μνήμης. Με βαθιές ρίζες στην τοπική παράδοση αλλά και με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, εξακολουθεί να εμπνέει, να ενώνει γενιές και να υπενθυμίζει τη διαχρονική αξία της γνώσης, της μνήμης και της πολιτιστικής συνέχειας.

Η έκδοση του επετειακού αυτού τεύχους αποτελεί όχι μόνο ένα φόρο τιμής στο παρελθόν, αλλά και μια υπόσχεση συνέχειας για το μέλλον της πολιτιστικής δημιουργίας και της συλλογικής μνήμης του τόπου.