Η νέα ταινία του Βασίλη Κεκάτου επιχειρεί να κινηθεί χωρίς σαφή σεναριακή πυξίδα προσδοκώντας ίσως σ’ ένα σινεμά περισσότερο διαισθητικό και ελεύθερο, αλλά η απουσία δομής λειτουργεί τελικά εις βάρος της, ενώ ίσως τελικά η ιστορία να αποδεικνυόταν πιο αποτελεσματική ως σειρά
Οι άγριες μέρες μας (Ελλάδα, 2025, 90′)
★★☆☆☆
● Σκηνοθεσία: Βασίλης Κεκάτος
● Ηθοποιοί: Δάφνη Πατακιά, Νικολάκης Ζεγκίνογλου, Εύα Σαμιώτη, Σταύρος Τσουμάνης, Ναταλία Σουίφτ, Πόπη Σεμερλίογλου, Ιώκο Ιωάννης Κοττίδης, Emmanuel Elozieuwa
Εξι χρόνια μετά τη βραβευμένη μικρού μήκους του «Η απόσταση ανάμεσα στον ουρανό και εμάς» (2019, 9′), που απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα για την καλύτερη ταινία μικρού μήκους στο 72ο Φεστιβάλ Κανών, ο Βασίλης Κεκάτος επιστρέφει με την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία. Ενα οδοιπορικό ενηλικίωσης το οποίο εκτυλίσσεται στην επαρχιακή Ελλάδα τού σήμερα μέσα από τα μάτια μιας ομάδας νέων που περιπλανιούνται με ένα τροχόσπιτο.
Στο επίκεντρο της αφήγησης βρίσκεται η νεαρή Χλόη (Δάφνη Πατακιά), η οποία, αφού μένει άστεγη στην Αθήνα, εγκαταλείπει την πόλη με σκοπό να εγκατασταθεί στο σπίτι της μεγαλύτερης αδελφής της. Στην πορεία της συναντά μια ομάδα νέων που ταξιδεύουν με τροχόσπιτο, προσφέροντας βοήθεια σε ανθρώπους που ζουν στο περιθώριο. Μαγεμένη από την αντισυμβατική ζωή τους η Χλόη εντάσσεται στην ομάδα, ξεκινώντας έτσι ένα προσωπικό ταξίδι αυτογνωσίας.
Υπάρχει μια αίσθηση ελευθερίας στις εικόνες του Βασίλη Κεκάτου, μια λαχτάρα φυγής, ένα βλέμμα στραμμένο στον δρόμο και το άγνωστο. Η σκηνοθετική του ματιά είναι ευαίσθητη, ικανή να συλλάβει τον μαγικό ρεαλισμό της καθημερινότητας και μιας ρευστής νεότητας, όπως την εκπροσωπεί αυτή η ομάδα των νέων που ονειρεύεται ένα αύριο φτιαγμένο στα δικά της μέτρα παρά τα εσωτερικά τραύματά τους. Ο Κεκάτος γνωρίζει πώς να κινηματογραφεί: ελέγχει τα κάδρα του με σιγουριά συνθέτοντας εικόνες νωχελικές στην επιφάνεια, κάτω από τις οποίες σιγοβράζει μια υπόγεια ένταση που σε ορισμένες σκηνές εκρήγνυται. Η κάμερα παρατηρεί τους ήρωες να υπάρχουν, να γελούν, να κολυμπούν, να καπνίζουν κάτω από τα αστέρια. Σε αυτές τις σιωπηλές στιγμές η ταινία θυμίζει την υπόσχεση που έδωσε: πως κάπου σε αυτό το ταξίδι θα υπάρξει αλήθεια, θα υπάρξει μεταμόρφωση. Ο Κεκάτος δείχνει να εμπιστεύεται το μέσο του –πως η εικόνα μπορεί να αποκαλύψει όσα δεν τολμούν να ειπωθούν μεταξύ των πρωταγωνιστών. Η φωτογραφία του Γιώργου Βαλσαμή αποτελεί έναν από τους πιο στιβαρούς πυλώνες της ταινίας: το φως απλώνεται πάνω σε πρόσωπα και τοπία, το ελληνικό καλοκαίρι (και οι διαδοχικές εποχές που περνούν φευγαλέα μπροστά μας) αποκτά υλική υφή και οι εικόνες μοιάζουν άλλοτε με κινούμενες καρτ ποστάλ -που μερικές φορές συγκρούονται με τη θεματική του κοινωνικού περιθωρίου- κι άλλοτε με θραύσματα ενός συλλογικού ονείρου.
Ωστόσο, καθώς το φιλμ προχωρά, η αφηγηματική συνέπεια αρχίζει να χάνεται. Η υπόσχεση ενός επικίνδυνου, αποκαλυπτικού ταξιδιού ξεθωριάζει ήδη από το πρώτο ημίωρο. Οι χαρακτήρες περιφέρονται χωρίς σαφή προορισμό, παγιδευμένοι σε μια ακινησία που ακυρώνει κάθε δυνατότητα εξέλιξης ή εμβάθυνσης. Η όποια προσπάθεια δραματουργικής κορύφωσης έρχεται καθυστερημένα και δίχως αντίκρισμα. Ο Κεκάτος επιχειρεί να κινηθεί χωρίς σαφή σεναριακή πυξίδα προσδοκώντας ίσως σ’ ένα σινεμά περισσότερο διαισθητικό και ελεύθερο, αλλά η απουσία δομής λειτουργεί τελικά εις βάρος του. Η περιπλάνηση καταλήγει επαναληπτική με μια κεντρική ιδέα που δεν αναπτύσσεται ουσιαστικά. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες παραμένουν σχηματικοί, με τις ερμηνείες των ηθοποιών να είναι άνισες και σε ορισμένες στιγμές να πασχίζουν να αποδώσουν διαλόγους υπερβολικά επιτηδευμένους, χωρίς αυθεντικότητα –παρά την πρόθεση να αποτυπωθεί η «φωνή» της νέας γενιάς. Ισως τελικά αυτή η ιστορία να ήταν πιο αποτελεσματική ως σειρά [όπως το «Milky Way» (2023) που είχε δημιουργήσει πρόσφατα] στην οποία οι χαρακτήρες θα είχαν τον χρόνο να αναπνεύσουν, να μεγαλώσουν, να γίνουν κάτι πέρα από σκιαγραφήματα.
Το φιλμ δείχνει συχνά να μην εμπιστεύεται τους βασικούς του άξονες –την ενηλικίωση, τη φιλία, την απόδραση, τη σύγκρουση με το παρελθόν. Τους αγγίζει επιφανειακά αποφεύγοντας να εμβαθύνει. Οπως το «American Honey» (2016, 163′) της Andrea Arnold κατέγραψε την αποσύνθεση του αμερικανικού ονείρου, έτσι και ο Κεκάτος φαίνεται να επιδιώκει κάτι ανάλογο, χωρίς όμως να χτίζει το απαιτούμενο κοινωνικοπολιτικό υπόβαθρο. Το σενάριο μοιάζει με μια πρόχειρη συρραφή από pop αναφορές και Gen Z αισθητική και μια guest εμφάνιση του ΛΕΞ (χωρίς ουσιαστικό λόγο), που λειτουργούν περισσότερο ως κατάλογος τάσεων παρά ως οργανικό μέρος της αφήγησης. Η ταινία προσπαθεί να φανεί φρέσκια με μια τελικά παλιομοδίτικη προσέγγιση.
Αυτό που μένει είναι ένα έργο που μοιάζει να έχει φτιαχτεί με ενθουσιασμό, αλλά χωρίς σαφή εσωτερική ραχοκοκαλιά. Ενα φιλμ με ονειρική φωτογραφία, κάποιες καλές ερμηνείες (από τους δύο κύριους πρωταγωνιστές Δάφνη Πατακιά και Νικολάκη Ζεγκίνογλου) και γνήσιες τρυφερές στιγμές, το οποίο όμως χάνει την κατεύθυνσή του. Οπως το τροχόσπιτο στο οποίο επιβαίνουν οι ήρωες, έτσι και το ίδιο το φιλμ μοιάζει να διασχίζει την ελληνική επαρχία χωρίς κάποιο σαφή προορισμό.
ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ
Ο Μοϊκανός (The Mohican, Γαλλία, 2024, 87’)
● Σκηνοθεσία: Φρεντερίκ Φαρούτσι
● Ηθοποιοί: Αλεξίς Μανεντί, Μάρα Τακέν
Ο Ζοζέφ, ένας από τους τελευταίους κτηνοτρόφους με κατσίκες στην Κορσική, δέχεται πιέσεις από τη μαφία που θέλει να αρπάξει τη γη του για τουριστική εκμετάλλευση. Όταν, σε μια στιγμή έντασης, σκοτώνει άθελά του έναν από τους άνδρες τους, γίνεται φυγάς στο ίδιο του το νησί. Καθώς καταδιώκεται, αναζητά καταφύγιο στα βόρεια της Κορσικής, ενώ η ανιψιά του, Βανίνα, διαδίδει την ιστορία του. Ο Ζοζέφ μετατρέπεται σταδιακά σε σύμβολο αντίστασης ενάντια στην
καταπάτηση του νησιού του.
Πώς να Εκπαιδεύσετε τον Δράκο σας
(How to Train Your Dragon, Η.Π.Α., 2025, 125’)
● Σκηνοθεσία: Ντιν ΝτεΜπλουά
● Ηθοποιοί: Μέισον Θέιμς, Νίκο Πάρκερ, Τζέραρντ Μπάτλερ, Νικ Φροστ
Στο δύσβατο νησί του Μπερκ, όπου οι Βίκινγκ και οι δράκοι ήταν άσπονδοι εχθροί για γενιές, ο Ψάρης ξεχωρίζει. Ο ευρηματικός αλλά παραμελημένος γιος του αρχηγού Στωικού του Μεγάλου, ο Ψάρης αψηφά αιώνες παράδοσης όταν γίνεται φίλος με τον Φαφούτη, έναν φοβερό δράκο του είδους Οργή της Νύχτας. Ο απίθανος δεσμός τους αποκαλύπτει την αληθινή φύση των δράκων, αμφισβητώντας τα θεμέλια της κοινωνίας των Βίκινγκ. Live-action μεταφορά της πρώτης ταινίας που εγκαινίασε το διάσημο franchise.
Θανάσιμη Πτήση
(Fight or Flight, Η.Π.Α., Ηνωμένο Βασίλειο, 2025, 97’)
● Σκηνοθεσία: Τζέιμς Μάντιγκαν
● Ηθοποιοί: Τζος Χάρτνετ, Τσάριτρα Τσάντραν, Μάρκο Ζαρόρ, Κέιτι Σάκοφ
Ένας πρώην μυστικός πράκτορας αναλαμβάνει να εντοπίσει έναν διεθνούς σημασίας στόχο μέσα σε ένα αεροπλάνο, αλλά καλείται να τον προστατεύσει όταν βρίσκονται περικυκλωμένοι από άτομα που θέλουν να σκοτώσουν και τους δύο. Κωμική ταινία δράσης από τους δημιουργούς του “John Wick”.
Η Ιεροτελεστία (The Ritual, Η.Π.Α., 2025, 98’)
● Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Μίντελ
● Ηθοποιοί: Αλ Πατσίνο, Νταν Στίβενς, Ασλεϊ Γκριν, Αμπιγκεϊλ Κόουεν, Μαρία Καμίλα
Δυο ιερείς, ο ένας σε αμφισβήτηση της πίστης του και ο άλλος αντιμέτωπος με το παρελθόν του, πρέπει να αφήσουν στην άκρη τις διαφορές τους για να σώσουν μια δαιμονισμένη γυναίκα μέσα από μια σειρά δύσκολων και επικίνδυνων εξορκισμών.
Και ο Θεός Έπλασε τη Μητέρα
(My Mom, God and Sylvie Vartan, Καναδάς, Γαλλία, 2025, 98’)
● Σκηνοθεσία: Κεν Σκοτ
● Ηθοποιοί: Λεϊλά Μπεκτί, Τζόναθαν Κοέν, Σύλβι Βαρτάν
Το 1963, η Esther φέρνει στον κόσμο τον Roland, το μικρότερο παιδί μιας πολυμελούς οικογένειας, που γεννιέται με στρεβλοποδία — μια δυσμορφία που του στερεί τη δυνατότητα να σταθεί όρθιος. Παρά τις αντίθετες γνώμες, εκείνη του υπόσχεται πως θα περπατήσει και θα ζήσει μια υπέροχη ζωή. Από εκείνη τη στιγμή, αφιερώνεται ολοκληρωτικά στην πραγμάτωση αυτής της υπόσχεσης.
Ένα Μικρό Κόλπο και Κάτι Ακόμα
(A Little Something Extra), Γαλλία, 2024, 99’)
● Σκηνοθεσία: Αρτούς
● Ηθοποιοί: Αρτούς, Κλοβίς Κορνιγιάκ, Αλίς Μπελαϊντί, Μαρκ Ρισό
Για να ξεφύγουν από την αστυνομία, ένας γιος και ο πατέρας του βρίσκουν καταφύγιο σε μια κατασκήνωση για νέους ενήλικες με αναπηρίες, προσποιούμενοι ότι είναι ένας κατασκηνωτής και ο εκπαιδευτής του. Γαλλική κωμωδία, του γνωστού Γάλλου stand-up κωμικού, Αρτούς.
DAN DA DAN: Κακό Μάτι (DAN DA DAN: Evil Eye)
● Σκηνοθεσία: Χιρόσι Σέκο
● Με τις φωνές των: Νατσούκι Χαναέ, Σιόν Γουακαγιάμα, Μαϊούμι Τανάκα
Η Μόμο και ο Οκαρούν επιστρέφουν για να ερευνήσουν ανεξήγητα φαινόμενα σε μια πόλη με θερμές πηγές. Φιλοξενούνται σε ένα παλιό σπίτι που νοίκιασε ο Τζίτζι, παιδικός φίλος και πρώην έρωτας της Μόμο, όπου σύντομα έρχονται αντιμέτωποι με σκοτεινά οικογενειακά μυστικά και παραφυσικές απειλές. Διασκευασμένο από το επιτυχημένο μάνγκα τού Γιουκινόμπου Τάτσου, το DAN DA DAN είναι μια συναρπαστική περιπέτεια που εναλλάσσει κατηγορίες – ένα υπερφυσικό κωμειδύλλιο γεμάτο δράση, τρόμο και ψυχή.
