Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Συνέχιζε να δουλεύει ακούραστος σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές. Στο σπίτι τα απογεύματα έγραφε ένα μυθιστόρημα. Ενώ στα λίγα κενά που έβρισκε έκανε γυρίσματα ως παραγωγός για μια νέα ταινία, με τίτλο «The girl in the photographs», η οποία πρόκειται να κάνει πρεμιέρα σύντομα στο επικείμενο κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Τορόντο.

Κι όλα αυτά έχοντας διαγνωστεί από καιρό (πριν από τρία χρόνια) με καρκίνο στον εγκέφαλο κι έχοντας να αντιμετωπίσει τα σοβαρά προβλήματα που προέκυπταν συνεχώς.

Σε ηλικία 76 ετών απεβίωσε την Κυριακή το απόγευμα στο σπίτι του στο Λος Αντζελες (σύμφωνα με την ανακοίνωση της οικογένειάς του) ο Αμερικανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος Γουές Κρέιβεν, επιτυχημένος δημιουργός πολλών γνωστών ταινιών τρόμου, όπως «Εφιάλτης στον δρόμο με τις λεύκες» («A nightmare on elm street») και η «Κραυγή αγωνίας» («Scream») καθώς και τηλεοπτικών σειρών, όπως το «Twilight Zone».

Ο Κρέιβεν -ο οποίος πέθανε περιστοιχισμένος από τους οικείους του- ήταν εκείνος που σύστησε στο κοινό τον τρομακτικό και καλτ χαρακτήρα Φρέντι Κρούγκερ.

Υπήρξε από τους καλλιτέχνες που έκανε ελκυστικό το πιο ανατριχιαστικό κινηματογραφικό είδος, που πάντρεψε τον τρόμο με την κωμωδία, που δημιούργησε αξέχαστους κινηματογραφικούς κακοποιούς συνδυάζοντας τις αιματοχυσίες με το ειρωνικό του χιούμορ, εκείνος που το στόλισε με μεταμοντερνισμό, που πρόσθεσε το στοιχείο της πολυπλοκότητας και έβαλε την εικόνα των σπλάτερ σε νέες βάσεις.

Γεννημένος στις 2 Αυγούστου 1939 στο Κλίβελαντ του Οχάιο από τους Καρολίν και Πολ Κρέιβεν, ο σημαντικός δημιουργός ήταν κάτοχος μάστερ λογοτεχνίας και ψυχολογίας και πριν ασχοληθεί με τον κινηματογράφο εργαζόταν ως καθηγητής αγγλικών.

Η ξεχωριστή του ματιά, ακόμα και σ’ αυτό το είδος που φαινομενικά δεν σήκωνε πολλές δημιουργικές παρεμβάσεις, φάνηκε από την πρώτη του ταινία «Το τελευταίο σπίτι στα αριστερά» (Τhe last house on the left) που γύρισε το 1972 (μάλιστα είχε συνυπογράψει και το σενάριο), η οποία απαγορεύτηκε την εποχή κυκλοφορίας της. Το 2009 γυρίστηκε το remake της από τον ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτη Ντένη Ιλιάδη.

Αμέσως μετά, παραμένοντας πάντα πιστός στο είδος, ο Κρέιβεν γύρισε τις ταινίες τρόμου «Αίμα στους λόφους» («Τhe hills have eyes»), «Βία στη στοιχειωμένη βίλα» («Deadly blessing») και το «Τέρας του βάλτου» («Swamp thing») για να φτάσει το 1984 να υπογράψει ένα από τα πλέον κλασικά θρίλερ, τον «Εφιάλτη στον δρόμο με τις λεύκες», στην οποία έκανε την πρώτη του γκράντε εμφάνιση ο Τζόνι Ντεπ.

Η ταινία, που έλαβε παγκοσμίως θριαμβευτικές κριτικές, κυρίως διότι έσπασε «τα όρια ανάμεσα στο φανταστικό και το πραγματικό», βασίστηκε εν πολλοίς στην τραγελαφική εικόνα του πρωταγωνιστή με το καπέλο, το φρικτό πρόσωπο και το μεταλλικό χέρι. Η δημοτικότητα της ταινίας και του ίδιου του τρομακτικού πρωταγωνιστή καθιέρωσε τον Κρέιβεν ως το βασιλιά των εφήβων slashers.

Φορώντας τον μανδύα του «βασιλιά της φρίκης» συνέχισε καθ’ όλη τη δεκαετία του ’90, δημιουργώντας το «Scream» (πρωταγωνιστούσαν οι Νιβ Κάμπελ, Ντέιβιντ Αρκέτ και Κόρτνεϊ Κοξ), το οποίο βρήκε στη συνέχεια δεκάδες μιμητές, καθώς με αυτό επαναπροσδιόρισε τις νεανικές ταινίες τρόμου.

Ο Κέιβεν με πολύ ευφυή τρόπο και παιχνιδιάρικη διάθεση κατάφερε να συσσωρεύσει όλα τα κλισέ του τρόμου και να τα αποδομήσει κρατώντας συγχρόνως πλούσια δόση ειρωνείας και τρομακτικών εφέ. Η μάσκα που φορούσε ο δολοφόνος βασίστηκε στον πίνακα «Η κραυγή» του Εντβαρτ Μουνκ.

Ηταν τόσο εντυπωσιακά κάποια από αυτά τα εφέ, που στα χρόνια που ακολούθησαν η ταινία κατηγορήθηκε ότι ενέπνευσε εγκλήματα παρόμοια με αυτά που έδειξε σε σκηνές της και ότι προκάλεσε βίαιες πράξεις.

Ο Αμερικανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος υπέγραψε επίσης τις ταινίες «Οι άνθρωποι κάτω από τις σκάλες» («People under the stairs», 1991), «Ο βρικόλακας του Μπρούκλιν» («Vampire in Brooklyn», 1995), «Νυχτερινή πτήση» («Red eye», 2005) και «Κλέφτης ψυχών» («My soul to take», 2010). Απιστος στα θρίλερ υπήρξε ελάχιστες φορές.

Μία από αυτές ήταν για να σκηνοθετήσει τη Μέριλ Στριπ στο «Music of the heart» («Μια τρυφερή σχέση») και το ψυχολογικό θρίλερ του 2005 «Νυχτερινή πτήση».