ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Νόρα Ράλλη
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Το Exile Room μάς έλειψε τόσο κι άλλο τόσο. Μιλάμε γι’ αυτόν τον ανοιχτό και οικείο σε κάθε κινηματογραφόφιλο χώρο στο κέντρο της Αθήνας (Αθηνάς 12, κοντά στην πλ. Μοναστηρακίου), που επί τόσα χρόνια τώρα, εκτός από τα πολύ ενδιαφέροντα σεμινάρια και μαθήματα, φιλοξενεί και έργα του Μαρκ Χατζηπατέρα (δεν το λες και λίγο να κυκλοφορείς ανάμεσα σε τόσο υπέροχα εικαστικά έργα σαν το σπίτι σου!) και κάθε Πέμπτη τη Βάλερι Κοντάκος και την ομάδα συνεργατών της που μας προσφέρουν απολύτως δωρεάν ταινίες πρώτης διαλογής (συνήθως προσφέρει και εξαιρετικό φαγητό μετά…)!

Η πανδημία είχε σταματήσει τις προβολές στο Exile, οι οποίες για το 2022 ξεκινούν και πάλι απόψε με δύο έργα (όπως κάθε Πέμπτη, και με ελληνικούς υπότιτλους): στις 21.00 θα προβληθεί η μικρού μήκους ταινία «Το χωριό που δονείται» της νεαρής Βερόνικα Γιούκερβιτς, διάρκειας μόλις εφτά λεπτών. Ο χρόνος αυτός αρκεί όμως για να μεταφερθούμε σε ένα «ιδιαίτερο» χωριό της Ουγγαρίας. Εκεί όπου, ενώ οι άντρες πίνουν μπίρες στα καφενεία, οι γυναίκες εργάζονται στη τοπική βιομηχανία ερωτικών παιχνιδιών… «Ενα χωριό έτοιμο να εκπληρώσει όλες τις φαντασιώσεις σας», όπως ακούγεται και στην ταινία!

Αμέσως μετά θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ «Ανοδος» της Τζέσικα Κίνγκντον, που είναι υποψήφιο για Οσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ 2022. Κινούμενη στον ίδιο περίπου θεματικό άξονα με «Το χωριό που δονείται», στην «Ανοδο» η σκηνοθέτρια καταπιάνεται με την εγχώρια βιομηχανία της Κίνας καθώς και με το καταναλωτικό (άρα και κοινωνικό και σεξουαλικό) μοντέλο της χώρας: από τη μια, εκατομμύρια εργάτες που επανδρώνουν την εργοστασιακή παραγωγή, μια «μεσαία τάξη» που ουσιαστικά δρα ως μεταπράτης επιθυμιών προς το καταναλωτικό κοινό, και από την άλλη, η ελίτ της χώρας που απολαμβάνει νέα επίπεδα καταναλωτικής ηδονής δίχως καμία τύψη ή περαιτέρω προβληματισμό. Η σκηνοθέτρια κατορθώνει να παρουσιάσει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες το πώς οι μεν στηρίζουν τους δε σε αυτόν τον μοντέρνο, ταξικό και υπερκαταναλωτικό «Πύργο της Βαβέλ», στον οποίο φυσικά δεν τον ανεβαίνουν όλοι. Το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού της χώρας απλώς μένει στο πρώτο επίπεδο, δίχως καν να τολμά να ονειρεύεται…