Πρωτοφανής συσπείρωση του ελληνικού σινεμά

Θυμίζει παλιές καλές εποχές συσπείρωσης και δημιουργικής διεκδίκησης του ελληνικού σινεμά. Θυμίζει τους «Κινηματογραφιστές της Ομίχλης», που το 2009 ξεσηκώθηκαν, απαίτησαν και κέρδισαν ανατροπές και τομές στην κινηματογραφική πολιτική κι έναν νέο, σύγχρονο νόμο – τον νόμο Γερουλάνου που ακόμα ισχύει. Μια παρόμοια συσπείρωση δημιουργήθηκε σήμερα στον ελληνικό κινηματογραφικό χώρο.

Οπως έχουμε ξαναγράψει όταν πρώτη η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου δημοσιοποίησε σε συνέντευξη Τύπου το θέμα, ο αγώνας γίνεται α) για να αποσυρθεί άρθρο σε σχέδιο νόμου της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης της Προεδρίας της Κυβέρνησης, που αλλοιώνει τη φιλοσοφία και τη διάθεση του 1,5% εκχωρώντας το στο ΕΚΟΜΕ και σε τηλεοπτικά προγράμματα, β) να βελτιωθούν οι ήδη ψηφισμένες αλλαγές στο cash rebate ώστε να μην ευνοούν μόνο τις μεγάλες ξένες παραγωγές και γ) να πάψει η ΕΡΤ να απαιτεί την υπογραφή συμβάσεων που της δίνουν τα αποκλειστικά δικαιώματα πάνω στις ταινίες.

Η συσπείρωση της ελληνικής κινηματογραφικής κοινότητας είναι πρωτοφανής. Σε αντίθεση με τους «Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη», που είχαν απέναντί τους κάποιες γερά δεμένες με τα σωματεία κινηματογραφικές μειοψηφίες, αυτή τη φορά υπάρχει μια εντυπωσιακή ενότητα και σύμπτωση απόψεων. Την αντίθεσή τους στις δύο πρόσφατες κυβερνητικές νομοθετικές πρωτοβουλίες και στην αλλαγή των σχέσεων της ΕΡΤ με το ελληνικό σινεμά εκφράζουν οι πάντες. Δεξιοί, κεντρώοι, αριστεροί.

Ακόμα και υποστηρικτές του Κυριάκου Μητσοτάκη στρατεύονται και υπογράφουν «επιστολή εναντίωσης» στις τρεις παραπάνω ενέργειες της κυβέρνησης, που «αποδυναμώνουν την ελληνική κινηματογραφία», και ζητούν την άμεση απόσυρση ή αλλαγή τους. Το κείμενο, που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα, φέρει τις υπογραφές 673 επαγγελματιών του σινεμά: σκηνοθέτες, σεναριογράφοι, παραγωγοί, ηθοποιοί, διανομείς, συντελεστές και θεωρητικοί.

Το θέμα δεν είναι ποιος υπογράφει, αλλά ποιος δεν υπογράφει. Το θέμα είναι ότι συνυπάρχουν παλιοί και διάσημοι με νέους και ανερχόμενους. Μικρομηκάδες με ντοκιμαντερίστες. Ανθρωποι της τέχνης με ανθρώπους της «αγοράς», παραγωγούς και διανομείς. Ο Κώστας Γαβράς, πρωτεργάτης του νόμου Γερουλάνου, είναι στην ίδια πλευρά με τον τότε πολέμιό του Χάρη Παπαδόπουλο. Ο Γιώργος Λάνθιμος των Οσκαρ συστρατεύεται με τους πρωτοεμφανιζόμενους συντρόφους του στην Ελλάδα.

Ο Σωτήρης Γκορίτσας, ο Περικλής Χούρσογλου, ο Τάσος Μπουλμέτης, ο Λάκης Παπαστάθης, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, καλλιτέχνες με ισχυρό μεταρρυθμιστικό προφίλ είναι χέρι χέρι με σκηνοθέτες που ανήκουν στην αντισυστημική Αριστερά. Με λίγα λόγια, ολόκληρο το εν ενεργεία ελληνικό σινεμά, αυτό που κάνει τεράστια βήματα με πάθος και κόστος, υπερασπίζεται τα αυτονόητα.

Και, επιπλέον, ζητά από το ΥΠΠΟ να «σταθεί στο ύψος των περιστάσεων», να διεκδικήσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, που του ανήκει, στη χάραξη της κατακερματισμένης σε διάφορα υπουργεία κινηματογραφικής πολιτικής και να αναλάβει τον συντονισμό τους.

Ανάμεσα στους σκηνοθέτες που υπογράφουν είναι και οι Παντελής Βούλγαρης, Κωνσταντίνος Γιάνναρης, Μενέλαος Καραμαγγιώλης, Γρηγόρης Καραντινάκης, Πάνος Χ. Κούτρας, Γιάννης Οικονομίδης, Γιώργος Πανουσόπουλος, Αργύρης Παπαδημητρόπουλος, Νίκος Περάκης, Εύα Στεφανή, Σύλλας Τζουμέρκας, Αθηνά-Ραχήλ Τσαγγάρη, Φίλιππος Τσίτος, Κατερίνα Ευαγγελάκου, Αγγελος Φραντζής, Ρένος Χαραλαμπίδης, Λευτέρης Χαρίτος, Ελισσάβετ Χρονοπούλου, Νίκος Γραμματικός, Χρήστος Δήμας, Σιαμάκ Ετεμάντι, Δημήτρης Ινδαρές, Τζώρτζης Γρηγοράκης, Πέννυ Παναγιωτοπούλου, Θάνος Αναστόπουλος, Δήμος Αβδελιώδης, Αλέξανδρος Αβρανάς, Αντουανέττα Αγγελίδη, Αγγελική Αντωνίου, Μιχάλης Κωνσταντάτος, Ελίνα Ψύκου, Στέλλα Θεοδωράκη, Φίλιππος Κουτσαφτής, Δημητρης Κουτσιαμπασάκος, Εκτορας Λυγίζος, Μπάμπης Μακρίδης, Μαργαρίτα Μαντά, Δώρα Μασκλαβάνου, Ζαχαρίας Μαυροειδής, Στράτος Τζίτζης κ.ά.