Τα σινεμά της Ελλάδας είναι κλειστά μέχρι νεωτέρας – μας λείπουν, ανυπομονούμε να ξανανοίξουν, αλλά προς το παρόν βολευόμαστε με εναλλακτικές για το σπίτι. Παρακάτω, φρέσκες και κλασικές επιλογές γι’ αυτήν την εβδομάδα.
Μία από τις παράπλευρες συνέπειες της πανδημίας είναι και ότι στη φετινή, αλλιώτικη σεζόν των βραβείων, οι παραγωγές του Netflix θα έχουν τη μερίδα του λέοντος. Μετά το «Mank» του Ντέιβιντ Φίντσερ, η «σοδειά» του Ιανουαρίου ενισχύει την άποψη αυτήν.
● «Ma Rainey’s Black Bottom» του Τζορτζ Σι Γουλφ
Ηθοποιοί: Βαϊόλα Ντέιβις, Τσάντγουικ Μπόουζμαν
Σικάγο, 1927, καλοκαίρι, ο ήλιος κι η ζέστη μειώνουν τις αντοχές και εντείνουν την οργή. Η Μα Ρέινι, η «βασίλισσα του μπλουζ», έχει ηχογράφηση: η μπάντα της την περιμένει, ο λευκός ατζέντης της κι ο λευκός ιδιοκτήτης του στούντιο προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με το ταμπεραμέντο της.
Αυτό το session ηχογράφησης θα συμπυκνώσει τα στοιχεία του ρατσισμού, αλλά και τη μάχη του παλιού με το νέο (όπως το εκπροσωπεί ο νεαρός τρομπετίστας της Μα) στην τζαζ, στην αφροαμερικανική κοινότητα που διεκδικεί, αν όχι την ισότιμη επιτυχία, τουλάχιστον τον σεβασμό.
Βασισμένος στο θεατρικό έργο του βραβευμένου με Πούλιτζερ Ογκουστ Γουίλσον, ο επίσης θεατρικός σκηνοθέτης Τζορτζ Σι Γουλφ κάνει μια ταινία επίκαιρη, ιδεολογικά δυναμική, έστω κι αν… θεατρική. Γυρίσματα στους εσωτερικούς χώρους του στούντιο και καλογραμμένοι αλλά στατικοί μονόλογοι δεν βοηθούν στην ένταση, στον ρυθμό.
Δίνουν όμως ευκαιρία στην αληθινά σπουδαία εδώ, πληθωρική, παθιασμένη και ιδρωμένη από τη ζέστη και τον αγώνα χρόνων Βαϊόλα Ντέιβις να δώσει μια σαρωτική, άξια πολλών βραβείων, ερμηνεία και στον Τσάντγουικ Μπόουζμαν, που έφυγε φέτος, τόσο νωρίς, ν’ αποδείξει για τελευταία φορά το ταλέντο του. Στην παραγωγή ο Ντένζελ Γουόσινγκτον, στηρίζοντας μια ταινία που επιστρέφει στις ρίζες για να σχολιάσει τον σύγχρονο ρατσισμό.
● «Ο ουρανός του μεσονυκτίου» του Τζορτζ Κλούνεϊ
Ηθοποιοί: Τζορτζ Κλούνεϊ, Φελίσιτι Τζόουνς, Ντέιβιντ Ογελόουο
Ο Τζορτζ Κλούνεϊ, ως σκηνοθέτης, μας έχει μάθει σε μια άνιση πορεία, από το εξαιρετικό «Good Night, and Good Luck.» του 2005 ώς το δυσβάσταχτο «Monuments Men» του 2014. Η νέα του ταινία, βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Λίλι Μπρουκς-Ντάλτον, στέκεται ανάμεσα. Στο μετα-αποκαλυπτικό 2049 η Γη έχει καταστεί μη κατοικήσιμη.
Οι επιζώντες αποχωρούν από τον πλανήτη, αφήνοντας πίσω έναν, μόνο, άνθρωπο, τον επιστήμονα Ογκουστίν Λόφτχαους, με τη μελαγχολική μορφή του Τζορτζ Κλούνεϊ, ο οποίος πάσχει από μοιραία ασθένεια. Στον ερευνητικό σταθμό, ο Ογκουστίν θα προσπαθήσει να επικοινωνήσει με το διαστημόπλοιο «Εθερ» που ήταν σε αποστολή για να μελετήσει αν ο πλανήτης Κ-23 θα ήταν βιώσιμος για την ανθρωπότητα. Το πλήρωμα βρίσκεται στη ρότα της επιστροφής με καλά νέα, αγνοώντας ότι εάν φτάσει στη Γη θ’ αντιμετωπίσει το τέλος του.
Ο Κλούνεϊ ξέρει να συνθέτει πυκνή αισθητική ατμόσφαιρα, να τοποθετεί τον άνθρωπο, μόνο, μέσα σε αχανή περιβάλλοντα, είτε πρόκειται για τεχνολογικά επιτεύγματα είτε για την απεραντοσύνη της φύσης, του κόσμου. Ενώ, όμως, η ιδέα του είναι σαφής και τρυφερά ανθρωπιστική, ο κατακερματισμός της πλοκής του, σε παιχνίδια με τον χρόνο, τον χώρο και το φαντασιακό δεν του επιτρέπει να δώσει στους ήρωές του ουσία και στους θεατές συναίσθημα.
Ο ίδιος ερμηνεύει τον ρόλο του Ογκουστίν Λόφτχαους με πρόσωπο και βλέμμα μαγνητικό, κι αυτό, μάλλον, είναι το μοναδικό στοιχείο που τελικά μένει στη μνήμη από την ταινία, όπως, πιθανόν, θα κρίνουν κι οι οσκαρικοί ψηφοφόροι.
● «Τα θραύσματα μιας γυναίκας» («Pieces of a Woman») του Κορνέλ Μουντρούτσο
Ηθοποιοί: Βανέσα Κέρμπι, Σάια ΛαΜπεφ, Ελεν Μπέρστιν
Ο «Λευκός Θεός», η ταινία του 2014 του Ούγγρου σκηνοθέτη, παραμένει μία από τις πιο αιχμηρές, εντυπωσιακές των τελευταίων χρόνων. Το «Φεγγάρι του Δία» του 2017, μία από εκείνες που προτιμάμε να ξεχάσουμε. Φέτος, ο Μουντρούτσο επιστρέφει με την πρώτη αγγλόφωνη ταινία του, ένα δυνατό κοινωνικό δράμα που ξεχωρίζει κυρίως χάρη στην κεντρική ερμηνεία της Βανέσα Κέρμπι, που τιμήθηκε για τον ρόλο της στο Φεστιβάλ Βενετίας.
Η ιστορία παρακολουθεί ένα ζευγάρι που θα χάσει το παιδί του λίγα λεπτά μετά τη γέννα, σ’ έναν κατ’ οίκον τοκετό, όπου κάτι θα πάει πολύ στραβά. Χαρακτηριστικά ο Μουντρούτσο επιμένει περισσότερο στον εντυπωσιασμό, παρά στο συναίσθημα, ωστόσο η σιωπηλή τραγωδία, η εκπληκτική Ελεν Μπέρστιν στον ρόλο της καθοριστικής μαίας και η Βανέσα Κέρμπι είναι τίποτε λιγότερο από συγκλονιστικές.
Λίγος παλιός, καλός Βέντερς
Το «κάθε πέρσι και καλύτερα» ισχύει απόλυτα για την καριέρα του Βιμ Βέντερς – ανατρέχοντας στις όλο και παλαιότερες ταινίες του, συναντά κανείς τα αληθινά αριστουργήματα.
Δύο από αυτά, το «Η Αλίκη στις πόλεις» (1974) και τα «Φτερά του έρωτα» (1987), σε αποκατεστημένες εκδόσεις εάν η… τεχνολογία σας στο σπίτι ανταποκρίνεται, βρίσκονται στην iplatforma.gr της StraDa Films, που λειτουργεί χωρίς συνδρομή, παρά μόνο με το αντίτιμο της κάθε ταινίας. Για να ξεκινήσει η χρονιά με ασπρόμαυρη ομορφιά.
