Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ερωτευμένες γυναίκες στην τρίτη ηλικία
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ερωτευμένες γυναίκες στην τρίτη ηλικία

  • A-
  • A+

Εμείς οι δυο, (Deux, Γαλλία, Λουξεμβούργο, Βέλγιο, 2019, 99΄)

● Σκηνοθεσία: Φίλιπο Μενεγκέτι
● Ηθοποιοί: Μπάρμπαρα Ζούκοβα, Μαρτίν Σεβαλιέ

Στο σκηνοθετικό ντεμπούτο του, με συμμετοχές σε διεθνή φεστιβάλ, μεταξύ τους της Θεσσαλονίκης, ο Φίλιπο Μενεγκέτι επιλέγει μια πρωτότυπη και τρυφερή ιστορία (και δύο ερμηνείες - σιωπηλές βόμβες) για ν’ αποδείξει ότι το δυο είναι πιο δυνατό κι από το ένα κι από το πολλά.

Η Μαντλέν κι η Νίνα είναι δυο γυναίκες στην τρίτη ηλικία, η πρώτη χήρα ενός καταπιεστικού συζύγου, μητέρα και γιαγιά, η δεύτερη μόνη κι αυτόνομη. Μένουν σε αντικριστά διαμερίσματα στον ίδιο όροφο: με τις πόρτες ανοιχτές, ζουν μια βαθιά ερωτική αγάπη που κρύβεται απ’ όλους, όταν οι πόρτες κλείνουν. Ενα έμφραγμα με σοβαρές συνέπειες θα καθηλώσει τη Μαντλέν σε ακινησία και σιωπή: η Νίνα θα κάνει ό,τι μπορεί για να φροντίσει την αγαπημένη της, διεκδικώντας μια θέση στη ζωή της που η οικογένεια δεν είναι διατεθειμένη να της παραχωρήσει.

Ως πρώτη ταινία, το «Εμείς οι δυο» φέρει αναγνωρίσιμες αδυναμίες, ένα άχρηστο κωμικοτραγικό subplot μιας εκβιάστριας νοσοκόμας, μια φαντασιακή αναφορά που ποτέ δεν ολοκληρώνεται, μια αδύναμη ηρωίδα στο πρόσωπο της εσωτερικά συγκρουόμενης κόρης τής Μαντλέν. Η ουσία, όμως, του φιλμ, η σχέση των δύο γυναικών, το δικαίωμα στην επιλογή του τρόπου ζωής, ακόμα και μετά την πρώτη νιότη, είναι γραμμένη και σκηνοθετημένη με τρυφερότητα, διαπεραστικότητα κι ευαισθησία κι οι δύο πρωταγωνίστριες, η κάποτε μούσα του Φασμπίντερ, Μπάρμπαρα Ζούκοβα, κι η θεατρική Μαρτίν Σεβαλιέ της Κομεντί Φρανσέζ, απογειώνουν με βλέμματα και λεπτές κινήσεις τις ηρωίδες τους στη σφαίρα του εμβληματικού και, μαζί, του ακαταμάχητα πεζού.

▶ ΑΚΤΗ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗ, ΑΝΕΣΙΣ, ΤΡΙΑΝΟΝ ΠΑΤΗΣΙΩΝ

Γάτα στον τοίχο, (Cat in the Wall, Βουλγαρία, Ην. Βασίλειο, Γαλλία, 2019, 92΄)

● Σκηνοθεσία: Βεσέλα Καζακόβα, Μίνα Μιλέβα
● Ηθοποιοί: Ιρίνα Ατανάσοβα, Ανγκελ Γκένοφ

Η Ιρίνα, αρχιτέκτονας που δουλεύει ως σερβιτόρα, έχει μεταναστεύσει από τη Βουλγαρία στο Λονδίνο: ζει στο πολυπολιτισμικό, εργατικό Πέκαμ, στα νοτιοανατολικά της πόλης, μαζί με τον μικρό γιο της και τον επιπόλαιο αδελφό της. Το ιδιόκτητο διαμέρισμά της ανήκει σε δημοτική πολυκατοικία: το συμβούλιο απαιτεί διαρκώς χρήματα γι’ ανακαινίσεις, αλλά τα παράθυρα μπάζουν, το ασανσέρ λειτουργεί κυρίως ως τουαλέτα, οι ένοικοι εκδηλώνουν κάθε μορφής ρατσισμό και μια γάτα που μοιάζει ξεχασμένη στον διάδρομο θα πυροδοτήσει έναν οικιακό πόλεμο. Δυο σκηνοθέτες ντοκιμαντέρ κάνουν το πρώτο βήμα τους στη μυθοπλασία, με εμφανή την ικανότητά τους να παρατηρούν και καταγράφουν την «αληθινή» ζωή. Ωστόσο, σ’ ένα φιλμ που επιδιώκει, μ’ ελαφρύ χιούμορ και γραφικούς χαρακτήρες, τον πολιτικό λόγο ενός Κεν Λόουτς, οι αυτοσχεδιασμοί και η χαλαρή, επεισοδιακή πλοκή, υπονομεύουν τη ζητούμενη δύναμη και μια συμπαθής κεντρική ηρωίδα παραμένει σχηματική, ακριβώς όσο και τα κοινωνικά μηνύματα του φιλμ.


Οι ευχούληδες 2: Παγκόσμια Περιοδεία, (Trolls world tour, ΗΠΑ, 2020, 90΄)

● Σκηνοθεσία: Γουόλτ Ντορν
● Με τις φωνές των: Ανα Κέντρικ, Τζάστιν Τίμπερλεϊκ, Ρέιτσελ Μπλουμ, στα ελληνικά: Πάνος Μουζουράκης, Πηνελόπη Σκαλκώτου

Εχουν περάσει τέσσερα χρόνια από την πρώτη κινηματογραφική περιπέτεια των Trolls: η Πόπη είναι πια βασίλισσα κι ο Κλωνάρης δυσκολεύεται να κρύψει την αγάπη του γι’ αυτήν. Οταν η Μπαρμπ, βασίλισσα των trolls της σκληρής ροκ, κηρύξει πόλεμο προκειμένου ν' αφανίσει τα άλλα είδη μουσικής (και trolls), την ποπ, την τέκνο, την κάντρι, την κλασική κι όλα τους τα παράγωγα, ώς την... k-pop, η Πόπη, ο Κλωνάρης κι οι φίλοι τους θα βαλθούν ν’ αντισταθούν, ώσπου όλο το σύμπαν των Ευχούληδων να είναι, πάλι, εντατικά χαρούμενο, χρωματιστά μουσικοχορευτικό κι ανοιχτό σε διαφορετικές προτιμήσεις!

Το σίκουελ των «Ευχούληδων» του 2016, με νέα τραγούδια του Τζάστιν Τίμπερλεϊκ στην πρωτότυπη εκδοχή και με τη φωνή του Πάνου Μουζουράκη στην ελληνική μεταγλώττιση (που τραγουδά μπριόζικα κι ένα «Girls Just Wanna Have Fun» της Σίντι Λόπερ!), έρχεται στις οθόνες με απελευθερωτική ενέργεια, μηνύματα υπέρ της διαφορετικότητας, αλλά, κυρίως, έξυπνα αστεία (και) για τους ενηλίκους. Η ταινία που στην Αμερική, ως θύμα του κορονοϊού, βγήκε απ' ευθείας σε streaming πλατφόρμες, προσφέρει στη μεγάλη οθόνη όλη την απαραίτητη περιπέτεια για τους μικρούς θεατές (και το ενωτικό φινάλε της), αλλά δίνει στους μεγαλύτερους άφθονες αφορμές να γελάσουν με την καρδιά τους, να θυμηθούν τις δικές τους μουσικές αναφορές, να υπερασπιστούν την ποπ, την υπνωτιστική smooth jazz, την πάντα δακρύβρεχτη κάντρι, τη φανκ που δεν το βάζει ποτέ κάτω και ν’ αναγνωρίσουν μικρά μυστικά της ταινίας, όπως... τον Οζι Οσμπορν στον ρόλο του Βασιλιά Θρας, του μπαμπά της Μπαρμπ.

▶ ODEON ESCAPE, SMART CINEMA, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΘΗΝΑΙΑ ΧΑΛΚΟΥΤΣΙ, ΑΙΓΛΗ ΣΑΡΩΝΙΔΑ, ΑΙΓΛΗ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, ΑΛΕΞ ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ, ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ, ΑΡΤΕΜΙΣ ΠΑΠΑΓΟΥ, ΑΣΤΕΡΙ ΙΛΙΟΝ, ΑΣΤΡΟΝ ΛΟΥΤΣΑ, ΑΤΤΙΚΟΝ AΛΣΟΣ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΑΪΔΑΡΙ, ΟΝΑΡ, ΟΝΕΙΡΟ ΡΕΝΤΗ, ΣΙΝΕ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ, ΣΙΝΕ ΝΙΚΑΙΑ, ΣΙΣΣΥ ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ, ΣΠΟΡΤΙΓΚ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΤΡΙΑΝΟΝ CINEMAX, ΤΥΜΒΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ, ΧΛΟΗ ΚΗΦΙΣΙΑ, ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΟΣ, ΩΡΩΠΟΣ

Η Παρθένος του Αυγούστου, (La Virgen de Agosto, Ισπανία, 2019, 125΄)

● Σκηνοθεσία: Χονάς Τρουέμπα.
● Ηθοποιοί: Ιτσάσο Αράνα, Βίτο Σαντς, Ιζαμπελ Στόφελ

Τον Αύγουστο, η Μαδρίτη δεν διαφέρει από την Αθήνα: η πόλη είναι άδεια από ντόπιους, γεμάτη τουρίστες και τους λίγους μόνιμους κατοίκους που δεν έχουν πού να πάνε. Η παρά κάτι 33χρονη Εβα, όμως, βρίσκεται εκεί από επιλογή. Μέσα από σύντομες συναντήσεις με παλιούς γνώριμους και νέους «επισκέπτες», περιηγήσεις σε μουσεία, περιπλανήσεις στα πάρκα και βραδιές στα μπαρ με καλοκαιρινά κοκτέιλ, η Εβα προσπαθεί να επανεφεύρει τον εαυτό της, ή, απλώς, να τον καταλάβει καλύτερα, προτού μεγαλώσει περισσότερο. Μια ανάλαφρη βόλτα με ζεστό ήλιο και δροσερό αεράκι είναι η νέα ταινία του Χονάς Τρουέμπα (των «Ρομαντικών εξόριστων»), βραβευμένη στο Φεστιβάλ του Κάρλοβι Βάρι: χέρι-χέρι με το σινεμά του Ρομέρ, είτε μοιάζει εντελώς ασήμαντη και παρενθετική είτε, αν δεχτείς την ανώδυνη παρέα της, γοητευτικά οικεία, ακόμα και... θαυματουργή!


Οι δολοφόνοι του Γκόγια, (El asesino de los caprichos, Ισπανία, Βέλγιο, 2019, 95΄)

● Σκηνοθεσία: Χεράρδο Χερέρο
● Ηθοποιοί: Μαριμπέλ Βερντού, Αουρα Χαρίδο

Στην καρδιά της Μαδρίτης, σε μια συνοικία γεμάτη πλούσιους συλλέκτες, αντικέρ και καλλιτέχνες, ένας κατ’ εξακολούθηση δολοφόνος σκοτώνει τα (φαινομενικά ασύνδετα) θύματά του, τοποθετώντας τα σε «παραστάσεις» αντιγραμμένες από τα «Καπρίτσια» του Γκόγια. Την υπόθεση αναλαμβάνουν να λύσουν δύο γυναίκες αστυνομικοί, η σκληροτράχηλη βετεράνος Κάρμεν που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της (κι είναι πολύ άγρια γιατί πίνει το βράδυ στα μπαρ, κάνει άφθονο σεξ, μιλά απότομα και φορά μαύρο μολύβι στα μάτια) κι η νεότερη Εβα που ακολουθεί τους κανόνες (κι είναι πολύ αθώα, γιατί έχει κοντά ξανθά μαλλιά και μεγάλα μάτια κι είναι σύζυγος και μητέρα και εκτονώνεται κάνοντας καραόκε). Ο Χερέρο στήνει ένα θρίλερ που αρχικά αξιοποιεί μια έξυπνη κι ελκυστική έμπνευση, αλλά στην πορεία όχι απλώς εξελίσσεται σεναριακά αναίτια κι άδοξα, αλλά και θέλει τις πρωταγωνίστριές του να παίζουν με την υπερδραματικότητα μιας τηλενουβέλας, πιο στημένα κι από τους «τόπους του εγκλήματος».


Επανεκδόσεις

Τέσσερις επανεκδόσεις μεγάλης γκάμας έρχονται στις οθόνες τον Δεκαπενταύγουστο, διεκδικώντας την προσοχή των θεατών, μια εβδομάδα άδεια από κόσμο και γεμάτη από ταινίες

● «Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές» («High Noon», Φρεντ Τσίνεμαν, 1952, αστεράκια: 5) Το αριστουργηματικό γουέστερν που αποθέωσε τον strong silent type του Γκάρι Κούπερ, λάνσαρε τη νεαρή Γκρέις Κέλι και, κυρίως, χειρίστηκε με τελειότητα όχι απλώς τους κανόνες του είδους, αλλά και το κοινωνικό και ηθικό σχόλιο του «μόνος εναντίον όλων», του δίκαιου που αναζητούσε τον χώρο του στην (τότε) μεταπολεμική Αμερική.

● «Η χρονιά με τα 13 φεγγάρια» («In einem Jahr mit 13 Monden», Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, 1978, αστεράκια: 3,5) Η Ελβίρα, μια διεμφυλική γυναίκα, αναζητά κουράγιο κι αποδοχής τα κοντινά της πρόσωπα, αλλά συναντά μόνο την απόρριψη. Μια ιδιαίτερα ευαίσθητη και ξεκάθαρα προσωπική ταινία από το τρομερό παιδί του γερμανικού σινεμά, παραμένει απολύτως σύγχρονη, ακόμα και προοδευτική 40 χρόνια μετά, κυρίως επειδή τολμά να είναι αληθινή.

● «Η συμμορία των εντιμότατων» («The Lavender Hill Mob», Τσαρλς Κράιτον, 1951, αστεράκια: 3,5) Ενας συνεσταλμένος και χαμηλοβλέπων υπάλληλος τραπέζης καταστρώνει, μαζί με τον εκκεντρικό γείτονά του, ένα εκπληκτικό σχέδιο ληστείας: θα κλέψουν ράβδους χρυσού από την τράπεζα, θα τις λιώσουν, θα τις μετατρέψουν σε μικρούς, αναμνηστικούς Πύργους του Αϊφελ και τις στείλουν στη Γαλλία. Είναι δυνατόν κάτι να πάει στραβά; Αλεκ Γκίνες σε μια από τις εξυπνότερες βρετανικές κωμωδίες – κι αυτό λέει πολλά.

● «Inception» (Κρίστοφερ Νόλαν, 2010, αστεράκια: 4) Η εκπληκτική δημιουργία της φαντασίας του Κρίστοφερ Νόλαν, με πρωταγωνιστές τους Λεονάρντο ΝτιΚάπριο, Τζόζεφ Γκόρντον-Λέβιτ και Μαριόν Κοτιγιάρ, επιστρέφει στις οθόνες για να «προϋπαντήσει» το «Tenet» (προβάλλοντας και ανέκδοτες σκηνές του), τη νέα ταινία του σκηνοθέτη που βγαίνει στους κινηματογράφους την ερχόμενη εβδομάδα. Ετσι κι αλλιώς, ποιος κατάλαβε το «Inception» με την πρώτη; Μια επανάληψη είναι απαραίτητη.

ΣΙΝΕΜΑ
Αμερικανική ιστορία κακοδικίας και αυταρχισμού
Ο Ααρον Σόρκιν, εμπνέεται, για τη δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του, από την πραγματική ιστορία της δίκης των 7 του Σικάγου, για να επικρίνει τη σημερινή αμερικανική κυβέρνηση με τον χαρακτηριστικό του τρόπο.
Αμερικανική ιστορία κακοδικίας και αυταρχισμού
ΣΙΝΕΜΑ
Τα θερινά επιμένουν... με ασιατικό love story και με Ντε Νίρο
Με την αναστολή λειτουργίας των κλειστών αιθουσών, οι περισσότερες νέες ταινίες αναβλήθηκαν. Επιβιώνουν μια γλυκύτατη πρεμιέρα από τη Σιγκαπούρη, μια κωμωδία με τον Ρόμπερτ ντε Νίρο και οι Νύχτες Πρεμιέρας .
Τα θερινά επιμένουν... με ασιατικό love story και με Ντε Νίρο
ΣΙΝΕΜΑ
Αμερικανικές εκλογές και τα αδέσποτα της Αθήνας
Ο Τζον Στιούαρτ, μία από τις πιο αιχμηρές φωνές πολιτικού σχολιασμού στην αμερικανική τηλεόραση, γράφει και σκηνοθετεί τον «Ακαταμάχητο», μια κομεντί με στόχο το εκλογικό σύστημα.
Αμερικανικές εκλογές και τα αδέσποτα της Αθήνας
ΣΙΝΕΜΑ
Ο καταδότης της μαφίας και η χειραφετημένη Μουλάν
Στον «Προδότη» ο Μάρκο Μπελόκιο καταγράφει την πορεία του Τομάσο Μπουσέτα, πρωτοπαλίκαρου της Κόζα Νόστρα που, το 1982, έγινε ο πρώτος καταδότης του ιταλικού οργανωμένου εγκλήματος.
Ο καταδότης της μαφίας και η χειραφετημένη Μουλάν
ΣΙΝΕΜΑ
Το «Tenet» δεν ήταν μια καλή αρχή...
Σε κάθε σπουδαίο σκηνοθέτη «επιτρέπονται» και μία και πολλές αποτυχίες κι αυτή εδώ μάλλον είναι η χειρότερη, ώς τώρα, ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν – και πάλι καλύτερη από πολλές αποτυχίες λιγότερο δημιουργικών,...
Το «Tenet» δεν ήταν μια καλή αρχή...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας