Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ψάχνοντας τα φτερά του Εποπα

Σκηνή από την ταινία

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ψάχνοντας τα φτερά του Εποπα

  • A-
  • A+
Ο Μπάμπης Μακρίδης μάς μιλά για το ντοκιμαντέρ του «Ορνιθες (ή πώς να γίνεις πουλί)», που προβάλλεται μέχρι και την Τετάρτη στο ψηφιακό κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση.

Αφορμή του ήταν οι πολυσυζητημένοι «Ορνιθες», η παράσταση του Νίκου Καραθάνου το καλοκαίρι του 2016 στην Επίδαυρο. Σκέφτεσαι, λοιπόν, πως θα είναι ντοκιμαντέρ γεμάτο «θεατρίλα» -με την καλή έννοια, άλλωστε τη λέξη τη χρησιμοποιεί ο δημιουργός του, ο Μπάμπης Μακρίδης. Επειτα, παραγωγός του, όπως και της παράστασης, είναι το Ιδρυμα Ωνάση. Τι πιο θεμιτό από το να ζητήσει ένα ντοκιμαντέρ που να επεκτείνει τη ζωή ενός αξιοθαύμαστου προϊόντος του και να το προωθήσει;

Κι όμως, ο Μακρίδης, μεταξύ της τρέλας του «L» και της ακρίβειας του «Οίκτου», των ταινιών που τον καθιέρωσαν, κάνει πάλι τα δικά του. Μια ταινία με τα πουλιά στον τίτλο, αλλά τους ανθρώπους στην καρδιά της. Παίρνει αμπάριζα από την ουτοπία του Αριστοφάνη και την αναδημιουργία της από τον Καραθάνο και τους ηθοποιούς του (όλοι έχουν ρόλο στην οθόνη, αλλά εντελώς διαφορετικό από την παράσταση) και ψάχνει τους φόβους και τα όνειρά μας. Πάντα με μότο το πέταγμα και τα ύψη. Μέχρι που μας προτείνει και πώς να γίνουμε πουλιά σε δέκα βήματα.

Μπάμπης Μακρίδης

Είναι μια ταινία ανοιχτών οριζόντων και περιπλάνησης (Μανχάταν, Ισλανδία, Παταγονία). Σε απογειώνει, σε ελευθερώνει, αλλά και σε στρέφει μέσα σου. Πλούσια σε εικόνες, πρόσωπα, συναντήσεις και σκέψη, δεν σε αφήνει στιγμή να χαλαρώσεις. Μέχρι την Τετάρτη προβάλλεται στις 7 μ.μ. στο ψηφιακό κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση -https://www.youtube.com/onassisfoundationchannel. Η χθεσινή, μάλιστα, πρεμιέρα έγινε με όλους τους φεστιβαλικούς τύπους -ακολούθησε ψηφιακό live Q&A με τον σκηνοθέτη.

Ηταν αναγκαίες αυτές οι λίγες προβολές. Το ντοκιμαντέρ «Ορνιθες (ή πώς να γίνεις πουλί)» πρόλαβε μεν να κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Ρότερνταμ, αλλά ήρθε ο κορονοϊός και το προσγείωσε ανώμαλα. Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αναβλήθηκε, οι αίθουσες κανείς δεν ξέρει πότε θα ξανανοίξουν, το ίδιο και τα φεστιβάλ.

«Δεν πειράζει, μπορεί να ‘ναι για καλό», λέει ο Μπάμπης Μακρίδης. «Ετσι όπως ζει ο κόσμος κλεισμένος στο σπίτι και φοβισμένος, ίσως να τη νιώσει περισσότερο την ταινία, να τον πιάσει. Τα αεροπλάνα είναι δεμένα κι εμείς δείχνουμε συνεχώς πτήσεις».

Από την πρώτη στιγμή που του ήρθε από τη Στέγη η ανάθεση για ένα making of των «Ορνίθων» του Καραθάνου, ξεκαθάρισε ότι δεν ενδιαφέρεται. «Κάθισα, όμως, και κατέβασα κάποιες ιδέες για κάτι διαφορετικό, έκανα κι ένα βίντεο, το είδαν και τους άρεσε. Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου, ακόμα και ο Καραθάνος συνεχώς μου έλεγαν “κάνε κάτι άλλο”, ένιωσα ότι με εμπιστεύονταν. Αρχισα κι εγώ να κάνω τα τρελά μου».

Δεν ήταν απλό. Του πήρε ενάμιση χρόνο δουλειάς. «Κατ’ αρχήν έπρεπε να μπω μέσα στην παράσταση, να τη μάθω σε βάθος, όπως και το έργο. Τραβήξαμε πρόβες εδώ, αλλά και τις παραστάσεις στην Αμερική, τεράστιο υλικό, αλλά ούτε πέντε λεπτά θέατρο δεν έχει η ταινία, μπήκε απλώς στα σωστά σημεία. Με ενδιέφερε το θέμα του ύψους -πάντα η κάμερα ήταν ψηλά και κοίταζε προς τα κάτω, πάντα οι άνθρωποι ήταν σε μπαλκόνια, σε κολόνες, σαν να είναι πουλιά. Επειτα υπήρχε το θέμα της ουτοπίας, όπως στον Αριστοφάνη, αλλά και του τείχους, σαν αυτό που χτίζουν τα πουλιά γύρω από τη Νεφελοκοκκυγία. Δεν μπήκε τυχαία ο Κένεντι να μιλάει για τα ταξίδια στο φεγγάρι, ουτοπία κάποτε, ούτε ο Τραμπ με το τείχος του στα σύνορα με το Μεξικό. Τίποτα δεν κάναμε στην τύχη, είχαμε έναν μπούσουλα στο μυαλό μας, όσο ανοιχτοί κι αν ήμασταν στον αυτoσχεδιασμό -κυρίως με τους ηθοποιούς. Τίποτα δεν είχαν γραμμένο, εκτός βέβαια από το κείμενο του Αριστοφάνη».

Ο Νίκος Καραθάνος και ο Αρης Σερβετάλης, δίδυμο φοβερό στην παράσταση, Πεισθέταιρος και Ευελπίδης αντίστοιχα, κυριαρχούν και στην ταινία σε έναν ελεύθερο, εξομολογητικό διάλογο. Σε βουνά, πόλεις, ερημιές, ψάχνουν τον Εποπα, τον άνθρωπο που τα κατάφερε και έγινε πουλί. «Μου έκαναν λίγο Δον Κιχώτης και Σάντσο Πάντσα», σχολιάζει ο Μακρίδης. Κι αν αυτοί oυρλιάζουν «Εποπα, Εποπα, Εποπα», σαν να «αναζητάνε τον εαυτό τους», όπως εξηγεί ο σκηνοθέτης, ο ίδιος με μια έννοια τον βρήκε το δικό του Εποπα. Στο πρόσωπο ενός απίθανου Ελληνα που ζει απομονωμένος σε ερημιά της Παταγονίας. «Είναι φίλος του Καραθάνου από τον στρατό κι όταν μου τον περιέγραψε, είπα, “αυτός είναι ο Εποπας, πάμε να τον τραβήξουμε”».

Δεν ήταν κάνα μεγάλο συνεργείο, «τρεις άνθρωποι, άντε τέσσερις, όταν πήγαμε στην Ισλανδία. Κι εγώ όταν ταξίδευα με τον Νίκο για την παράσταση είχα μαζί μου μια καμερούλα και τραβούσα ό,τι ένιωθα ότι μπορεί να μπει στην ταινία. Μαζεύτηκε χιλιάδες ώρες υλικό, όταν το βάλαμε κάτω ανακαλύψαμε τις ενότητες που υπήρχαν. Καταλήξαμε και στα “βήματα” για να γίνεις πουλί, στα οποία νομίζω ότι κάπως περιγράφω τη ζωή του ανθρώπου».

Η ελευθερία που του έδωσε η ανυπαρξία κλασικού σεναρίου ήταν δημιουργική κι από άλλες πλευρές; «Νομίζω ότι άλλαξε λίγο το ύφος μου, έκανα πράγματα που μου άρεσαν όταν ήμουν πιτσιρικάς, πιο πειραματικά και συνειρμικά», απαντάει. Ηταν, όμως, όπως παραδέχεται, «κανονική φρίκη για την Αμάντα Λιβανού», που είχε την οργάνωση της παραγωγής. «Κάθε φορά που της έλεγα, “πάμε αύριο εδώ, πάμε αύριο εκεί”, έχανε το χρώμα της, αλλά δεν μάσησε».

Η ταινία πάντως φαίνεται υπερπαραγωγή. Ο Μπάμπης Μακρίδης γελάει. «Φαίνεται, αλλά, αυτό είναι το ωραίο, είναι μια ταινία πολύ συλλογική και πολύ home made. Πολλά έγιναν με ό,τι μέσο είχαμε στο σπίτι μου. Ο μοντέρ μου, Μάριος Κλεφτάκης, που βρήκε και πολλές λύσεις, ζούσε σχεδόν μαζί μου».

ΣΙΝΕΜΑ
Το Κέντρο Κινηματογράφου δεν έχει εξωστρέφεια
Ο νέος γενικός διευθυντής του ΕΚΚ, πρόσωπο με πείρα στο σινεμά, επιχειρηματική, αλλά και πιο δημιουργική, διανομέας με την «Προοπτική» και παραγωγός ελληνικών ταινιών, απαντά στις ερωτήσεις μας
Το Κέντρο Κινηματογράφου δεν έχει εξωστρέφεια
ΣΙΝΕΜΑ
Cinobo, το Netflix των σινεφίλ
Με τριακόσιες διαλεχτές ταινίες ξένες και ελληνικές, ταινίες δημιουργών και ανεξάρτητες, σπάνιες αλλά και άπαιχτες στην Ελλάδα, ξεκίνησε η ελληνική streaming πλατφόρμα, που πολλοί περίμεναν.
Cinobo, το Netflix των σινεφίλ
ΣΙΝΕΜΑ
O κορονοϊός βλάπτει τον πολιτισμό
Μέχρι και ο 007 παρέδωσε τα όπλα. Σύμφωνα με ανακοίνωση των εταιρειών MGM, Eon και Universal, η έξοδος της πολυαναμενόμενης ταινίας «No Time to Die», με τον Ντάνιελ Γκρεγκ να ερμηνεύει τελευταία φορά τον...
O κορονοϊός βλάπτει τον πολιτισμό
ΣΙΝΕΜΑ
Κύκλοι και συμφέροντα θέλουν τον έλεγχο του ΕΚΚ
Με μια σκληρή ανακοίνωση ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Πάνος Λουκάκος, απαντά σε δημοσιεύματα που ήθελαν, έτσι ξαφνικά, την Ηλέκτρα Βενάκη, γενική διευθύντρια του ΕΚΚ μέχρι τέλος...
Κύκλοι και συμφέροντα θέλουν τον έλεγχο του ΕΚΚ
ΣΙΝΕΜΑ
Το Κέντρο Κινηματογράφου πάλι στον αέρα
Η υπουργός Πολιτισμού καλείται, όπως και οι προκάτοχοί της (Μπαλτάς, Κονιόρδου) να λύσει μια ακόμα κρίση στον πιο σημαντικό κινηματογραφικό θεσμό, που τα τελευταία τέσσερα χρόνια μετράει τρεις γενικούς...
Το Κέντρο Κινηματογράφου πάλι στον αέρα
ΣΙΝΕΜΑ
Διάλογος μετ’ εμποδίων με αφορμή την «Αλκυονίδα»
Την Τρίτη το βράδυ επιχειρήθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού να συνδυαστούν σε μια ενιαία εκδήλωση, που έγινε διαδοχικά, με λίγη ώρα διαφορά, σε δύο χώρους, δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα, εξίσου σοβαρά: η...
Διάλογος μετ’ εμποδίων με αφορμή την «Αλκυονίδα»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας