Ο Ελία Σουλεϊμάν είναι ο πιο διάσημος και σημαντικός εδώ και χρόνια Παλαιστίνιος σκηνοθέτης. Κι αν σας παραπέμπει η εθνικότητά του σε σκληρές, πολιτικές ταινίες, αρκεί το ότι τον έχουν παρομοιάσει με τον Ζακ Τατί και τον Μπάστερ Κίτον, για να καταλάβετε ότι κάνει κωμωδίες γεμάτες ποίηση και σουρεαλισμό. Για να μιλήσει, όμως, πάντα με τον δικό του τρόπο, για τα προβλήματα της πατρίδας του και ευρύτερα για το βάσανο της ταυτότητας και της αναζήτησής της για ανθρώπους σαν κι αυτόν, αλλά και όλους μας.
Ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης, που ζει μόνιμα στο Παρίσι, έρχεται στην Αθήνα στις 21 Νοεμβρίου για να εγκαινιάσει στον κινηματογράφο «Τριανόν» το 32ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου με την πιο πρόσφατη ταινία, το «It Must Be Heaven». Κέρδισε τον περασμένο Μάιο στο Φεστιβάλ των Κανών Ειδική Μνεία της Κριτικής Επιτροπής και το Βραβείο της FIPRESCI.
Πρωταγωνιστεί ο ίδιος, παίζοντας τον εαυτό του, δηλαδή έναν Παλαιστίνιο που φεύγει από την πατρίδα του σε αναζήτηση εναλλακτικης πατρίδας για να ανακαλύψει ότι η Παλαιστίνη τον ακολουθεί παντού. Η υπόσχεση μιας νέας ζωής μετατρέπεται σε μια κωμωδία παρεξηγήσεων: όσο μακριά και να ταξιδέψει, από το Παρίσι ώς τη Νέα Υόρκη, πάντα κάτι του θυμίζει τη γενέθλια γη. Ο Σουλεϊμάν θέτει το θεμελιώδες ερώτημα: Πού βρίσκεται το μέρος που μπορούμε ειλικρινά να αποκαλέσουμε «σπίτι»;
«O κινηματογραφιστής και ηθοποιός Ελία Σουλεϊμάν χρησιμοποιεί το πρόσωπο και το σώμα του για να εκφράσει την ψυχή της Παλαιστίνης στις ταινίες του, και σε καμία άλλη περισσότερο απ’ ό,τι στην αστεία νέα του κομεντί», έχει γράψει το The Hollywood Reporter. Και οι New York Times, «η κωμική μέθοδος του Σουλεϊμάν είναι ευφυώς ανατρεπτική. Τα διάφορα επεισόδια (προϊόν έντονης παρατήρησης) της ταινίας αρχικά φαίνονται να είναι γεγονότα μαύρου χιούμορ, ασύνδετα μεταξύ τους, μέχρι τη στιγμή που αρχίζει να αποκαλύπτεται ολόκληρο το οικοδόμημα του θέματός του».
Γεννημένος το 1960 στη Ναζαρέτ, ο Ελία Σουλεϊμάν έζησε στη Νέα Υόρκη από το 1981 μέχρι το 1993. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί, σκηνοθέτησε τις δύο πρώτες (και πολυβραβευμένες) μικρού μήκους ταινίες του, «Introduction To The End Of An Αrgument» και «Homage By Assassination». Το 1994, εγκαθίσταται στην Ιερουσαλήμ, όπου του ανατίθεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η αποστολή να δημιουργήσει ένα τμήμα σπουδών κινηματογράφου και μέσων ενημέρωσης στο Πανεπιστήμιο Birzeit.
Το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του, «To Χρονικό Μιας Εξαφάνισης», κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη, στο Φεστιβάλ της Βενετίας (1996). Η επόμενη ταινία του, «Θεϊκή Παρέμβαση», κέρδισε το 2002 το Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής και το βραβείο FIPRESCI στις Κάνες. Και ο «Χρόνος Που Απομένει» προβλήθηκε πάλι στο διαγωνιστικό των Κανών.
Το 32ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου (21 Νοεμβρίου με 4 Δεκεμβρίου) θα φιλοξενηθεί στις αίθουσες «Τριανόν» και «Ανδόρα». Το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει, όπως πάντα, avant premieres, διαγωνιστικό τμήμα, αφιερώματα, masterclasses κ.λπ.
? Info: Η αθηναϊκή πρεμιέρα της ταινίας του Ελία Σουλεϊμάν γίνεται σε συνεργασία με τη SEVEN FILM
