Το 1969 το κίνημα των χίπις βρίσκεται στο απώγειό του, η κιθάρα του Τζίμι Χέντριξ ηλεκτρίζει το Woodstock (πριν από λίγες ημέρες είχε την 50ή επέτειό του), οι διαδηλωτές εναντιώνονται στον πόλεμο του Βιετνάμ, πριν η συμμορία των Hells Angels σκοτώσει τον οπλισμένο Αφροαμερικανό Μέρεντιθ Χάντερ στο Φεστιβάλ του Αλταμοντ, την ώρα που ο Μικ Τζάγκερ τραγουδούσε επί σκηνής «Under My Thumb».
Το όραμα μιας γενιάς για ελευθερία, ειρήνη, αγάπη βρίσκεται σε αδιέξοδο, η επιθυμία της να αλλάξει τον κόσμο είναι δυνατή, αλλά δεν ξέρει πώς, κόντρα σε πολιτικά παιχνίδια, μέσα σε μια κοινωνία διχασμένη και βαθιά συντηρητική.
Το 1969 έρχεται ο «Ξένοιαστος Καβαλάρης» Πίτερ Φόντα να συμπυκνώσει την αντικουλτούρα και το αντισυμβατικό πνεύμα της εποχής στην εμβληματική ταινία, όπου συνυπογράφει το σενάριο με τον σκηνοθέτη και συμπρωταγωνιστή του Ντένις Χόπερ και τον Τέρι Σάουδερν. Σε αυτό το ανατρεπτικό road movie ο αντιήρωας Captain America, με δερμάτινο μπουφάν, πάνω στη Χάρλεϊ, βαμμένη στα χρώματα της αμερικανικής σημαίας, οργώνει με τον Ντένις Χόπερ τις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείας, στην αναζήτηση καινούργιων εμπειριών και της προσωπικής ελευθερίας.
Από προχθές ο Πίτερ Φόντα ταξιδεύει πλέον με τη μηχανή του στον ουρανό, για να συναντήσει τον Ντένις Χόπερ (έφυγε από τη ζωή το 2010), μαρσάροντας δυνατά και βάζοντας στο τέρμα το «Born to be wild» των Stepenwolf, που χαρακτηρίζει το σάουντρακ του «Ξένοιαστου Καβαλάρη»…
Πέθανε στα 79 του από καρκίνο του πνεύμονα και δεν πρόλαβε να γιορτάσει τα 50 χρόνια από την πρεμιέρα της ταινίας, για την οποία προγραμμάτιζε ειδική προβολή στις 20 Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη, μαζί με συναυλία με τα αξέχαστα τραγούδια που την πλαισίωναν.
«Ενώ θρηνούμε την απώλεια αυτού του γλυκού και αβρού άνδρα, επιθυμούμε επίσης να τιμήσουμε το αδάμαστο πνεύμα του και την αγάπη του για τη ζωή. Προς τιμήν του Πίτερ, παρακαλούμε υψώστε το ποτήρι σας σε μια πρόποση στην ελευθερία», ήταν η δήλωσε που έκανε η αδελφή του, Τζέιν Φόντα, για τον «αντάρτη» της διάσημης οικογένειας – άλλωστε και η κόρη του Μπρίτζετ ακολούθησε τα βήματά του.
Μαχητικός μέσα στα πλαίσια μιας ζωής στο Χόλιγουντ, ο Πίτερ Φόντα είχε σχέση αγάπης και μίσους με τον Χένρι Φόντα, τον οποίο θεωρούσε καταπιεστικό πατέρα, αλλά κορυφαίο ηθοποιό, μεγάλωσε με το τραύμα της αυτοκτονίας της μητέρας του, ήρθε σε απόσταση αναπνοής με τον θάνατο όταν στα 11του αυτοπυροβολήθηκε κατά λάθος στην κοιλιά, φλέρταρε με τη μουσική κοντά στον Donovan, τους Beatles, τους Buffalo Springfield, πειραματίστηκε με το LSD, υποστήριξε τον ανεξάρτητο κινηματογράφο και συχνά έκανε πολιτικές παρεμβάσεις, χωρίς να υπολογίζει κόμματα.
Το 2011, για παράδειγμα, στο Φεστιβάλ των Κανών είχε προκαλέσει αποκαλώντας τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα «προδότη» για τον τρόπο που διαχειρίστηκε τη μεγάλη διαρροή πετρελαίου στον Κόλπο του Μεξικού. Αλλά και πέρυσι είχε ξεσηκώσει με το τουίτ του –μετά ομολόγησε πως το παράκανε– γράφοντας πως ο γιος του Τραμπ θα έπρεπε να μπει σε κλουβί με παιδεραστές, σε αντίποινα για την απόφαση της κυβέρνησης να βάλει σε κλουβιά τα παιδιά των μεταναστών.
Ταυτισμένος με τον «Easy Rider», από τον οποίο αποπειράθηκε πολλές φορές να ξεφύγει, ο Πίτερ Φόντα γεννήθηκε το 1940 στη Νέα Υόρκη, σπούδασε υποκριτική στο Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα και έπαιξε τους πρώτους ρόλους στο Μπρόντγουεϊ και στην τηλεόραση («Νaked city», «Τhe New Breed», «The Alfred Hitchcok Hour», κ.ά.). H εμφάνισή του στην ταινία «Οι νικητές» του Καρλ Φόρμαν το 1963 του χάρισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Ηθοποιού.
O πρώτος του σημαντικός ρόλος όμως και η επαφή του με τις μηχανές Χάρλεϊ ήταν στην ταινία «Τhe Wild Angels» του Ρότζερ Κόρμαν, το 1966, στην οποία πρωταγωνίστησε με τον Μπρους Ντερν, τη Νάνσι Σινάτρα και την Νταϊάν Λαντ. Η συνεργασία με τον Κόρμαν συνεχίστηκε στο ψυχεδελικό «The Trip», σε σενάριο Τζακ Νίκολσον, ο οποίος είχε καθοριστικό ρόλο και στον «Ξένοιαστο καβαλάρη».
Σκηνοθέτησε, επίσης, τα γουέστερν «Πληρωμένος φονιάς» το 1971 και «Wanda Nevada» το 1979 παίζοντας ο ίδιος δίπλα στην έφηβη τότε Μπρουκ Σιλντς και για μία και μοναδική φορά με τον πατέρα του Χένρι Φόντα. Από τις μεγάλες στιγμές του η ταινία «Το χρυσάφι του Οδυσσέα» του Βίκτορ Νούνεζ που του χάρισε Χρυσή Σφαίρα Α’ Ανδρικού ρόλου το 1997 (ήταν υποψήφιος και για Οσκαρ), όπου ερμήνευσε έναν μελισσοκόμο, ο οποίος προσπαθεί να σώσει τον γιο και την εγγονή του. Το 2007 είχε μεταμορφωθεί σε Μεφιστοφελή στο «Ghost Rider» με τον Νίκολας Κέιτζ.
Η τελευταία του ταινία με τίτλο «The Last Full Measure», με τους Σάμιουελ Τζάκσον, Μόργκαν Φρίμαν και Λόρενς Φίσμπερν, πρόκειται να κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο στις ΗΠΑ.
