Ένα Όσκαρ για τη Λίνα Βερτμίλερ

Με το χρυσό αγαλματίδιο για το σύνολο της καριέρας της θα τιμηθεί η σημαντική σκηνοθέτις, Λίνα Βερτμίλερ, σε ειδική τελετή μαζί με τους Ντέιβιντ Λιντς, Γουέστ Στάντι και Τζίνα Ντέιβις.

Η φιλμογραφία και η προσωπική ζωή της Ιταλίδας κινηματογραφίστριας είναι τόσο μεγάλη και πλούσια, που πλέον στα 90 της το μόνο που της έλειπε είναι και η αναγνώριση της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

«Είμαι ευτυχής για την είδηση αυτή», δήλωσε στο ιταλικό πρακτορείο ANSA η ίδια. «Δεν το περίμενα, αλλά θα το παραλάβω ευχαρίστως», είπε με το γνωστό καυστικό της ύφος.

«Θα ήθελα τούτο το Όσκαρ να το αφιερώσω στον Ενρίκο Γιόμπ, τον σύντροφό μου μίας ολάκερης ζωής και συνεργάτη και στην κόρη μας Μαρία». Η τελευταία κατά τη διάρκεια των φετινών Καννών ευχήθηκε το εξής: «Ένα Όσκαρ καριέρας δεν θα ήταν άσχημο».

Το αγαλματίδιο θα στην σκηνοθέτρια παραδώσει ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο, ο οποίος στο φεστιβάλ την έψαχνε διακαώς για να της σφίξει το χέρι.

Οι ρηξικέλευθες, στρατευμένες και μαχητικές ταινίες της Βερτμίλερ των χρόνων του ’70 έχουν αγαπηθεί τόσο στην Ιταλία, όσο και στο εξωτερικό, ενώ πολλά είναι τα αφιερώματα που έχουν οργανωθεί προς τιμήν της (το επόμενο είναι προγραμματισμένο στο Μάντσεστερ μέσα στο καλοκαίρι).

Μερικά από τα έργα της η «Ιστορία Έρωτα και Αναρχίας»,  το «Ξεφάντωμα με τη Ρίτα Παβόνε», η «Κυρία και ο Ναύτης»

Η Βερτμίλερ γεννήθηκε στη Ρώμη το 1928 και είναι η πρώτη γυναίκα υποψήφια για Όσκαρ το 1977 για την ταινία της Pasqualino Settebellezze (Ο Πασκουαλίνο και οι 7 καλλονές), ενώ πέντε χρόνια νωρίτερα ήταν η πρώτη γυναίκα υποψήφια στις Κάννες για την ταινία «Μίμης ο σιδεράς» το 1972.

Πρόσφατα στο Φεστιβάλ των Καννών, η Βερτμίλερ κλήθηκε να παρουσιάσει την καινούργια, επεξεργασμένη με νέες τεχνολογίες από το Πειραματικό Κέντρο Κινηματογραφίας της Ιταλίας, κόπια του «Πασκουαλίνο».

Η ταινία κέρδισε μία υποψηφιότητα για τις Χρυσές Σφαίρες και τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ (καλύτερης σκηνοθεσίας, για πρώτη φορά στα χρονικά του θεσμού για μία γυναίκα). Αποτελεί μία ιδιοφυή, αλλά συνάμα και σκληρή απολογία της τέχνης στην προσπάθειά της να επιβιώσει και να εξοικειωθεί με το περιβάλλον της, μία τάση ταυτόσημη με τον χαρακτήρα των Ναπολιτάνων.

Ο ηθοποιός Τζανκάρλο Τζανίνι είναι ένας από τους «λεβέντες» (guappi) που το 1936 σκοτώνει στη Νάπολι τον άνθρωπο που πλάνεψε τη μία από τις επτά άσχημες αδελφές του (εξ ου και η ονομασία του), κλείνεται σε ψυχιατρείο, από το οποίο βγαίνει για να πολεμήσει ως εθελοντής στον πόλεμο και μετά καταλήγει σε ένα ναζιστικό «λάγκερ» και γίνεται επικεφαλής.

Ο «Πασκουαλίνο» παραμένει η πιο δημοφιλής της ταινία, που επιστέφει τη σημαντική της συνεργασία με τον Τζανίνι, για τον οποίο τρέφει και από την πλευρά του εισπράττει επίσης, μία λατρεία και αφοσίωση.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ/ La Repubblica, huffingtonpost.it