Οι Φοίνικες ενώνουν Κεν Λόουτς με Ελτον Τζον

ΑΠΟΣΤΟΛΗ: 72^₀ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΩΝ

Αν κάτι είναι αληθινά συναρπαστικό σ’ ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ είναι η αποκάλυψη ενός ολόκληρου κόσμου που λίγο γνωρίζεις ή εντελώς αγνοείς. Κι αν κάτι επιβεβαιώνει το κύρος του είναι η δυνατότητά του, μαζί με πρωτο-εμφανιζόμενους δημιουργούς, να φιλοξενεί κάποιους από τους διασημότερους ανθρώπους του σύμπαντος του entertainment. Κι όλα αυτά μαζί συνέβησαν μόλις τις δύο πρώτες μέρες του φετινού Φεστιβάλ Κανών.

◢ Η Ματί Ντιόπ είναι 37 χρόνων, μια όμορφη δημιουργός από τη Σενεγάλη, ανιψιά του σπουδαιότερου κινηματογραφικού δημιουργού της χώρας της, του Τζιμπρίλ Ντιόπ Μαμπέτι, που είχε διαγωνιστεί και ο ίδιος στις Κάνες το 1992 με την ταινία του «Υαινες». Ταυτόχρονα, η Ντιόπ είναι η πρώτη γυναίκα σκηνοθέτις από την Αφρική που φιλοξενείται στην ιστορία του Διαγωνιστικού Τμήματος του φεστιβάλ. Η ταινία της «Atlantique» είναι ακριβώς αυτό που θα έλπιζε να δει κανείς από ένα φρέσκο, ορμητικό ντεμπούτο, γεμάτο αδυναμίες αλλά και γοητεία.

Η ιστορία τοποθετείται στο σημερινό Ντακάρ και παρακολουθεί την Αντά, ένα λυγερό κορίτσι διχασμένο ανάμεσα στον έρωτά της για τον εργάτη Σουλεϊμάν και τον αρραβώνα της με τον πλούσιο Ομάρ, ανάμεσα στα εφηβικά όνειρά της και τις αυστηρές μουσουλμανικές αρχές της οικογένειάς της, ανάμεσα στους ζωντανούς και τα πνεύματα των νεκρών που ζουν μαζί στη σενεγαλέζικη συνείδηση. Μια πανέμορφη ανθρωπολογική έκθεση, συνυφασμένη με ιστορία μυστηρίου, δίνει τα καλύτερα δείγματα για το μέλλον του σινεμά της Ντιόπ. Οσο για την εμφάνιση της ομάδας της στο κόκκινο χαλί, ήταν η πιο θεαματική ώς τώρα, γεμάτη νεανική φρεσκάδα και ομορφιά.

◢ Η Γουαάντ αλ-Κατέμπ και το ντοκιμαντέρ της «For Sama» άφησαν ολόκληρη την αίθουσα της προβολής με δάκρυα στα μάτια. Η νεαρή ντοκιμαντερίστα, βραβευμένη ήδη στο Hot Docs, κατέγραψε τη ζωή της, την επαναστατικότητά της, τον έρωτα και τον γάμο της, τη γέννηση της πρώτης της κόρης, στη διάρκεια λίγων χρόνων, την ώρα που η πόλη της, το Χαλέπι, εξαφανίστηκε σταδιακά από τον χάρτη. Συγκλονιστικό στην αμεσότητά του, το φιλμ έφερε τους δημιουργούς του στο κόκκινο χαλί με ξεκάθαρο μήνυμα γραμμένο σε χαρτόνι: «Σταματήστε να βομβαρδίζετε τα νοσοκομεία». Και η αλ-Κατέμπ, μαζί με την επίσημη τουαλέτα της, καρφίτσωσε στο πέτο ένα ασημένιο «Syria», υπενθύμιση για όσα ο κόσμος τόσο εύκολα ξεχνά.

◢ Δύο χρόνια μετά το σοκαριστικό «Tesnota / Οι δικοί μου άνθρωποι», ο Ρώσος Κάντεμιρ Μπαλάκοφ παρουσίασε το ομορφότερο, πιο δημιουργικά σκηνοθετημένο και πιο επώδυνο δράμα τού ώς τώρα προγράμματος. Το «Beanpole», βαθιά αντιπολεμικό, εκτυλίσσεται στο Λένινγκραντ του 1945, στην πόλη με τα κατεστραμμένα κτίρια και τους ακόμα πιο κατεστραμμένους ανθρώπους, με κεντρική ηρωίδα την Ιγια, μια ψιλόλιγνη κοπέλα, σαν «beanpole», σαν στέκα που ξεχωρίζει ανάμεσα σ’ όλους. Καθώς η Ιγια φροντίζει τους τραυματίες του πολέμου στο τοπικό νοσοκομείο, η σχέση της με τον θάνατο γίνεται όλο και πιο σαρωτικά στενή – και η ταινία μια τολμηρή καταγραφή του ανθρώπινου ενστίκτου επιβίωσης σ’ ένα κομμάτι της ρωσικής ιστορίας που λίγο εμφανίζεται στο σινεμά.

◢ «Sorry we missed you», η νέα ταινία του Κεν Λόουτς που θεωρητικά θα μπορούσε να τον ανακηρύξει πρώτο σκηνοθέτη που τιμάται με τρεις Χρυσούς Φοίνικες στην ιστορία του σινεμά. Αλλά μάλλον όχι, μια και το φιλμ του Λόουτς, πιστό στις ανθρωπιστικές και σοσιαλιστικές αξίες του, σε τίποτα δεν ξεχωρίζει μέσα στη φιλμογραφία του δημιουργού του. Αυτή τη φορά, ο Λόουτς καταπιάνεται με μια βρετανική οικογένεια βιοπαλαιστών. Οταν ο σύζυγος αποφασίζει να πάρει το σύστημα στα χέρια του και να αναλάβει το δικό του franchise ταχυμεταφορών, η ψευδαίσθηση της αυτονομίας και αυτάρκειας θα φέρει το μεγαλύτερο πλήγμα στον ίδιο και τους δικούς του. Προβλέψιμο, άνευρο, στερεοτυπικό, το φιλμ ωστόσο έχει, όπως πάντα οι ταινίες του Λόουτς, μια πηγαία τρυφερότητα για τους ήρωές του και ένα μάτσο αφοπλιστικά φυσικές ερμηνείες.

◢ Την ίδια στιγμή που ο Κεν Λόουτς παρουσίαζε στον Τύπο τη νέα του ταινία, ο συμπατριώτης του, Ελτον Τζον, βάδιζε στο κόκκινο χαλί ως ορισμός του glam. Την πρεμιέρα της έκανε η ταινία «Rocketman», μια μυθοπλαστική βιογραφία του μουσικού, τον οποίο ερμηνεύει ο Τάρον Ετζερτον. Ο Ελτον Τζον έφερε τη λάμψη του στις Κάνες και για τους λίγους και τυχερούς, στο πάρτι που ακολούθησε την πρεμιέρα, τραγούδησε ζωντανά στη σκηνή, αλλά και σε ντουέτο με τον Ετζερτον, τον ηθοποιό που πλάθει το πορτρέτο του στην οθόνη: ποτέ, άλλωστε, ο Ελτον Τζον δεν δίστασε να αγκαλιάσει το δικό του προφίλ, τα νέα ρεύματα, την απόλαυση και μια ιδιαίτερη -σ’ εκείνον- επίμονη ακεραιότητα.