Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Με μια μικρή Αφροδίτη στη ματιά

«Διεκδικώ ακόμα τη ζωή μου» μας λέει η αεικίνητη και πάντα γελαστή Κλεοπάτρα Ρώτα

ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Με μια μικρή Αφροδίτη στη ματιά

  • A-
  • A+

«Ηταν γυναίκα από τα 6 της χρόνια και θα είναι παιδί για όλα της τα χρόνια», είχε πει ο Κούνδουρος για την Κλεοπάτρα Ρώτα, τη μικρή του Αφροδίτη. Τη συνάντησε στα δώδεκά της, σ’ έναν χορό Κεφαλληνίων, και βρήκε στη σπίθα των ματιών της την τρυφερή του πρωταγωνίστρια. Μ’ αυτήν ήθελε ο σκηνοθέτης «να ενηλικιώσει ερωτικά τον ελληνικό κινηματογράφο».

Ηταν μια τυχαία συνάντηση τότε, κι άλλη μια τώρα, που τη συναντήσαμε εμείς. Γιατί τελικώς μόνο η σύμπτωση μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα που πολλές φορές περνάει από το μυαλό μας: «Βρε, τι έγινε αυτή η ψυχή;».

«Ο πατέρας μου ήταν ράφτης, στο κέντρο της Αθήνας το μαγαζί του. Ενα βράδυ πήγαμε οικογενειακά στον ετήσιο χορό των Κεφαλληνίων στο Αλσος Παγκρατίου. Μόλις είχα τελειώσει το Δημοτικό και θα πήγαινα Γυμνάσιο. Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι χόρεψα με την ψυχή μου κι έναν όμορφο άντρα να μιλάει με τον πατέρα μου. Ηταν ο Κούνδουρος.

»Δεν τον ήξερα, αλλά νομίζω ότι κανείς από τους γονείς μου δεν τον γνώριζε. Με ήθελε, τους είπε, να παίξω στην ταινία που ετοίμαζε, “Το σημάδι της Αφροδίτης”. Οταν αργότερα τον γνώρισα καλά, και είδα το πείσμα του με ό,τι καταπιανόταν, κατάλαβα γιατί είχε πείσει τον πατέρα μου, που γενικώς ήταν αυστηρός και συντηρητικός. Τα λόγια του τον έπεισαν κι όχι τα λεφτά, αφού το συμβόλαιό μου ήταν 2.400 δραχμές, τις οποίες και δεν πήρα ποτέ».

Ηταν η εποχή που ο Κούνδουρος ήθελε να γυρίσει το «Δάφνις και Χλόη», «είχε μάλιστα βρει την πρωταγωνίστριά του, την Πόπη (Καλλιόπη) Λιάσκου, κι ήταν εκείνος που της άλλαξε το όνομα». Καθυστέρησε όμως, όχι πολύ αλλά τόσο που να τον προλάβει η σωματική ανάπτυξη της Χλόης. Αναζητούσε την αθωότητα στο μεταίχμιό της, το άγουρο, άσκαστο στήθος, τη σπίθα μιας αθώας ματιάς. Τα βρήκε όλα σε ’κείνον τον ετήσιο χορό.

«Οταν πήγαμε για τα γυρίσματα στη Ρόδο, στην Καλλιθέα, είχε έρθει η Λιάσκου και ο Κούνδουρος της πρόσφερε μικροδωράκια. Πόσο ζήλεψα τότε! Δεν θέλει και πολύ να πάρουν τα μυαλά ενός παιδιού αέρα. “Φεύγω, δεν ξαναγυρίζω”, του είπα. Νόμιζα -ποιος ξέρει;- ότι ήμουν τρανή ηθοποιός. Μου πήρε φιστικάκια και το ξέχασα. Ηταν υπερπροστατευτικός.

»Βέβαια ήταν μαζί μου και οι γονείς μου, αλλά κι εκείνος σαν πατέρας στεκόταν κοντά μας, και σε μένα και στον Βαγγελάκη [Ιωαννίδης]. Στο συνεργείο ήταν ένας Μαλίνο, αν θυμάμαι καλά τ’ όνομά του, κι επειδή πετούσε σεξουαλικά υπονοούμενα, τον έδιωξε.

»Ενα μήνα κράτησαν τα γυρίσματα. Νοέμβρης ήταν. Παγώναμε από το κρύο, και μόλις κοβόταν η σκηνή μάς σκέπαζαν με κουβέρτες και μας έκαναν εντριβές. Τα πόδια μου σκισμένα και ματωμένα από τις πέτρες, αλλά ήταν τόσο όμορφα. Μαγευτικός κόσμος».

Η ταινία μπορεί να βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αλλά στις αίθουσες πάτωσε.

«Υπάρχει μια σκηνή που φωνάζει ο βοσκός [Τάκης Εμμανουήλ] “Εγώ είμαι ο Τσάκαλος και μένω”. “Κι εγώ είμαι ο Γιώργαρος και φεύγω” φώναξε ένας θεατής από τους ελάχιστους σ’ έναν κινηματογράφο».

Δεν πήρα είδηση τη σκηνή του βιασμού

Ο Αντώνης Ζερβός (Ανζεβρός), που είχε βάλει τις εκατό χιλιάδες δραχμές για την παραγωγή, πούλησε τα δικαιώματα, η ταινία πήγε στο εξωτερικό και πήρε τα πάνω της. «Χαμός έγινε στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, πήρε τη Χρυσή Αρκτο, αλλά εγώ δεν πήγα γιατί δεν είχαμε λεφτά.

Ηρθαν όμως οι Γερμανοί εδώ και με βρήκαν, από το περιοδικό “Στερν”. Συνεντεύξεις και φωτογραφίες, αλλά δεν συναντούσαν πια την πιτσιρίκα παρά μια έφηβη κοπελιά. Ο χρόνος είναι ασυγκράτητος στα παιδιά. Και μετά το ίδιο είναι, αλλά τότε δεν επιδίδεται στην ανάπτυξη· μόνο στη φθορά».

Μεγάλη ήταν η επιτυχία και στην Ιαπωνία. «Τουλάχιστον πέντε χιλιάδες γράμματα είχα πάρει από αυτή τη χώρα. Πάντως εγώ τότε την ταινία την είδα μόνο στην πρεμιέρα, δεν μπόρεσα να μπω μετά σε καμιά άλλη αίθουσα γιατί ήμουν ανήλικη και υπήρχε σκηνή βιασμού».

Αυτή η σκηνή γυρίστηκε με την απόλυτη καθοδήγηση του σκηνοθέτη. «Είδηση δεν πήρα. Μου έλεγε ο Λύκας [Κώστας Παπακωνσταντίνου] “κούνα τα πόδια σου πιο αργά, πιο αργά” και αυτό ήταν όλο.

»Τα υπόλοιπα τα ανέλαβε ο φακός και το μοντάζ. Δεκάξι χρονώ κατάλαβα ότι ήταν σκηνή βιασμού. Ξέχωρα γίνονταν όλα κι η ματιά του σκηνοθέτη τα έσμιγε. Στην ίδια ταινία έπαιζα με την Προκοπίου που όμως δεν την αντάμωσα ποτέ».

Αν κι αυτή η κινηματογραφική επιτυχία ήταν το καλύτερο ξεκίνημα που θα μπορούσε να κάνει υποψήφιος ηθοποιός, για την Κλεοπάτρα δεν ήταν έτσι. Της έγινε μια πρόταση να παίξει στη «Σωφερίνα» με τη Βουγιουκλάκη, «έσπασε η καρδιά μου από τη χαρά γιατί ήμουν βουγιουκλακική, από κοριτσάκι ξεσήκωνα τα καμώματά της, αλλά τελικώς τον ρόλο τον πήρε η Σκουλούδη».

Μετά παίρνει μέρος στην ταινία «Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του», υποδυόμενη μία από τις κόρες του Μακρή με την οποία ήταν ερωτευμένος ο Βοσκόπουλος. «Στα πρώτα του βήματα κι εκείνος, 27 χρονώ παλικαράκι. Και παραπονιάρης! Ηθελε, λέει, όταν χορεύαμε, να μην κάνω εγώ τα δικά μου αλλά ό,τι μας έλεγε ο σκηνοθέτης.

Ο Ζωγραφάκης, από την άλλη, μας μάζευε λίγο τα λουριά γιατί το θέμα δεν ήμασταν εμείς, οι άλλοι, αλλά η προώθηση της Καλαντζοπούλου, αυτή έπρεπε να αναδειχτεί. Συμβαίνουν αυτά, μόνο που τότε δεν τα ήξερα.

»Οταν τελείωσα το Γυμνάσιο [εξατάξιο] πήγα στη Δραματική Σχολή του Μιχαηλίδη, με κάλεσε κι ο Φίνος, όμως βρήκε το πρόσωπό μου πολύ στρογγυλό και ενώ ήμουν 60 κιλά μού ζήτησε να χάσω βάρος.

Ταυτόχρονα σχεδόν μου δίνεται ένας ρόλος στο “Μαύρο στάχυ” με πρωταγωνιστές τους Μπάρκουλη και Χέλμη, το οποίο όμως δεν παίχτηκε ποτέ. Μετά, όχι μόνο δεν έχασα ούτε γραμμάριο αλλά τα εγκατέλειψα κιόλας, γιατί εν τω μεταξύ παντρεύτηκα και ήταν άλλες οι προτεραιότητες – τα παιδιά μου».

Καμαρώνει και μας βγάζει πρώτα τις δικές τους φωτογραφίες. Αργότερα μας δίνει τις δικές της, αποκόμματα από εφημερίδες και περιοδικά της εποχής, το φθαρμένο στα όρια της διάλυσης εξώφυλλο του «Ταχυδρόμου», που είχε βραβευτεί τότε, γράμματα από θαυμαστές - όλα φυλαγμένα σε μια τεράστια κόκκινη τσάντα που την έχει καταχωνιασμένη μέσα στην ντουλάπα.

Κι ενώ το σπίτι είναι γεμάτο από φωτογραφίες των παιδιών και των εγγονιών της, δεν υπάρχει καμία δική της από εκείνη την εποχή. Κι έγραφαν τότε οι εφημερίδες: «Δυο μάτια σπάνιας εκφραστικότητας γεμάτα από τα πρώτα όνειρα της εφηβείας».

Δεν τα σκαλίζει. Κάποια καλλιτεχνικά όνειρα διαψεύστηκαν, άλλα βρήκαν την αλήθεια τους κι άλλα εξακολουθούν να γεννιούνται στη χαμογελαστή και πάντα αισιόδοξη Κλεοπάτρα.

Σαν παιδί παίζει και πειράζει τον Ευριπίδη, που κοντά πενήντα χρόνια δεν την αφήνει από τα μάτια του, σε μια δύσκολη διαδρομή, όπως είναι η συμβίωση. Αλλά τούτοι οι δυο τα κατάφεραν.

«Κρατήσαμε επαφή με τον Κούνδουρο. Γνώρισε τα παιδιά μου, ήρθε στο σπίτι μας, φάγαμε, ήπιαμε και πάντοτε όταν χωρίζαμε μας κοίταζε κι έλεγε “καλύτερα, Κλεοπάτρα”. Υποψιάζομαι τι εννοούσε αλλά δεν τον ρώτησα ποτέ, και τώρα είναι αργά».

ΣΙΝΕΜΑ
Σοκαριστικό, βίαιο φιλμ σε οικοτροφείο για κωφά παιδιά
Η ταινία «Η φυλή», η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ουκρανού σκηνοθέτη Μιροσλάβ Σλαμποσπίτσκι,εκτυλίσσεται ολόκληρη με ήχο αλλά χωρίς διάλογο: η επικοινωνία των ηρώων γίνεται μόνο στη νοηματική, χωρίς...
Σοκαριστικό, βίαιο φιλμ σε οικοτροφείο για κωφά παιδιά
ΣΙΝΕΜΑ
Σάρωσε τις υποψηφιότητες BAFTA ο Λάνθιμος
Δώδεκα υποψηφιότητες στις σημαντικότερες κατηγορίες των βραβείων της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (BAFTA) συγκέντρωσε το «The Favourite» του Γιώργου Λάνθιμου. Ο ίδιος διεκδικεί βραβείο σκηνοθεσίας και...
Σάρωσε τις υποψηφιότητες BAFTA ο Λάνθιμος
ΣΙΝΕΜΑ
Ο Φρέντι Μέρκιουρι νίκησε τη Lady Gaga
Χλιαρά βραβεία σε μια χλιαρή τελετή, με το «Bohemian Rhapsody» να παίρνει το βραβείο Καλύτερης Ταινίας-Δράμα, αφήνοντας την απογοήτευση στο φαβορί «A Star Is Born», που από τις 5 υποψηφιότητες κέρδισε μόνο...
Ο Φρέντι Μέρκιουρι νίκησε τη Lady Gaga
ΣΙΝΕΜΑ
Κρίστιαν Μπέιλ: «Δεν θα ήθελα να είχα τη δύναμη και την ευθύνη του Ντικ Τσένεϊ»
Ο Κρίστιαν Μπέιλ και η Έιμι Άνταμς μιλούν στην «Εφ.Συν.»: Υποψήφιοι για Χρυσές Σφαίρες και... σφαιράτοι για τα Όσκαρ υποδύονται τον κύριο και την κυρία Τσένεϊ στην ταινία «Vice». Η μεταξύ τους χημεία σίγουρα...
Κρίστιαν Μπέιλ: «Δεν θα ήθελα να είχα τη δύναμη και την ευθύνη του Ντικ Τσένεϊ»
ΣΙΝΕΜΑ
Χιούμορ, τόλμη και πίστη στο νέο αίμα
Εννιά χρόνια κιόλας και τα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ξεπερνώντας τις όποιες αντιστάσεις υπήρξαν στην αρχή από μικρή μερίδα του χώρου, καθιερώθηκαν σαν θεσμός αλλά και σαν άποψη και στιλ Ο...
Χιούμορ, τόλμη και πίστη στο νέο αίμα
ΣΙΝΕΜΑ
Γυναικοκρατία στην επιτροπή του 71ου Φεστιβάλ Κανών
Κυρίως από γυναίκες θα απαρτίζεται η κριτική επιτροπή του 71ου Φεστιβάλ Κανών, πρόεδρος της οποίας θα είναι η Αυστραλή ηθοποιός Κέιτ Μπλάνσετ. Οι άλλες τέσσερις γυναίκες της επιτροπής θα είναι οι ηθοποιοί...
Γυναικοκρατία στην επιτροπή του 71ου Φεστιβάλ Κανών

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας