Απεικονίζοντας τη γενιά του τίποτα

Δυνατό, γοητευτικό «Park» από τη Σοφία Εξάρχου, που παρακολουθεί μια ομάδα παιδιών, κατακαλόκαιρο, στο ξεφτισμένο Ολυμπιακό Χωριό, να συγκρούονται με τη ζωή.

Park    ★★★☆☆

(Ελλάδα, Πολωνία, 2016, 100΄)

• σκηνοθεσία: Σοφία Εξάρχου
• ηθοποιοί: Δημήτρης Κίτσος, Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Ενούκι Γκβενετάτζε, Λένα Κιτσοπούλου, Γιώργος Παντελεάκης

Με επτά υποψηφιότητες για τα Βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (και το βραβείο ερμηνείας για τη Δήμητρα Βλαγκοπούλου στο τελευταίο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης), η Σοφία Εξάρχου δηλώνει δυνατά την παρουσία της στο ελληνικό (και διεθνές) σινεμά με την πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία που έρχεται στις αίθουσες μετά τα Φεστιβάλ του Τορόντο, Σαν Σεμπαστιάν και Λονδίνου, μεταξύ άλλων.

Οπου «Park» είναι το Ολυμπιακό Χωριό, ξεφτισμένο, χορταριασμένο, διαλυμένο στα εξ ων συνετέθη: σκορπισμένα χρήματα, λοξοδρομημένη στρατηγική, μια ελληνική ιδέα που υπάρχει μόνο στα κακογραμμένα βιβλία Ιστορίας. Εκεί, κατακαλόκαιρο, ζει μια ομάδα παιδιών, τόσο πεταμένη μέσα στα σκουπίδια που έχει κι η ίδια πιστέψει βαθιά ότι είναι σκουπίδι. Ανάμεσά τους, ο Δημήτρης και η Αννα κάνουν μια μετέωρη, σπασμωδική αλλά και τόσο γοητευτική απόπειρα να βγουν «έξω» για να δουν αν ο κόσμος τούς χωράει.

Η ταινία της Εξάρχου είναι μεθυστική και ζοφερή ταυτόχρονα: όπως κι εκείνη, έτσι και τα μάτια του θεατή δεν χορταίνουν να βλέπουν τα γυμνά, σημαδεμένα από τις συνεχόμενες συγκρούσεις τους με τη ζωή, εφηβικά κορμιά που προσπαθούν κάθε λεπτό να βάλουν περιεχόμενο στο κενό. Το καλύτερο ξυπνητήρι για την ανία είναι η βία που υποβόσκει κάθε λεπτό, χωρίς να ξεσπά δυνατά, παρά μόνο με ήχους σκεπασμένους από το συνεχόμενο βουητό της εθνικής οδού παραδίπλα.

Φωτογραφημένη ζεστά, αισθησιακά, αλλά ανελέητα από την Πολωνέζα Μόνικα Λεντσέφσκα, με συμπρωταγωνιστή τη μουσική του The Boy και ήχο που θα ήταν υποψήφιος για Οσκαρ αν ζούσαμε αλλού, η ταινία προκαλεί με τον αγορίστικο, αυθάδη ερωτισμό του Δημήτρη Κίτσου και προτείνει το εύθραυστο ταλέντο της Δήμητρας Βλαγκοπούλου.

Κι αν στο δεύτερο μέρος το «Park» σεναριακά ξεφεύγει σε μια άστοχη και στερεοτυπική φλυαρία χυδαίων Βορειοευρωπαίων καπιταλιστών, μικρή η παραχώρηση ως αδυναμία μιας πρώτης ταινίας που θέλει να εκφραστεί για όλα. Μπορεί για το διεθνές κοινό το «Park» να είναι μια υπέροχη νέα παρήχηση των ταινιών του Λάρι Κλαρκ, αλλά για τον Ελληνα θεατή αυτή είναι η ακριβέστερη –και κινηματογραφικά γλαφυρή κι ελκυστική– απεικόνιση της γενιάς του τίποτα.

Κονγκ: Η Νήσος του Κρανίου  ★★½☆☆☆

(Kong: Skull Island, Η.Π.Α., Βιετνάμ, 2017, 118′)

• Σκηνοθεσία: Τζόρνταν Βογκτ-Ρόμπερτς
• Ηθοποιοί: Τομ Χίντλστον, Μπρι Λάρσον, Τζον Γκούντμαν, Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, Τζον Σι Ράιλι

Με το τέλος του πολέμου του Βιετνάμ, μια αποστολή από στρατιωτικούς, επιστήμονες και, φυσικά, μια πανέμορφη φωτορεπόρτερ, ταξιδεύουν σ’ ένα αχαρτογράφητο νησί του Ειρηνικού, ο καθένας με διαφορετικά κίνητρα. Εκεί θα τους περιμένει όχι μόνο ο Κινγκ Κονγκ, αλλά και ακόμα απειλητικότερα τέρατα.

Νέα εκδοχή της ιστορίας του θρυλικού γορίλα, με χιούμορ και εμπνευσμένα εφέ. Η έκβαση της ιστορίας δεν προκαλεί κανένα σασπένς, η χημεία μεταξύ Χίντλστον και Λάρσον είναι, παραδόξως, ανύπαρκτη, αλλά η αγνή απόλαυση της ταινίας είδους μας κάνει να περιμένουμε με χαμόγελο και τα σίκουελ που αναμφισβήτητα θα έρθουν.

Επεξηγηματική η σκηνή μετά τους τίτλους τέλους. VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ODEON STARCITY, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ΑΘΗΝΑΙΟΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, NANA CINEMAX, ΑΙΓΛΗ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ ΑΙΓΑΛΕΩ, ΑΝΟΙΞΗ ΧΑΪΔΑΡΙ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑ

Καταπληκτικές γυναίκες    ★★½☆☆☆

(20th Century Women, ΗΠΑ, 2016, 119′)

• Σκηνοθεσία: Μάικ Μιλς
• Ηθοποιοί: Ανέτ Μπένινγκ, Λούκας Τζέιντ Ζούμαν, Ελ Φάνινγκ, Γκρέτα Γκέργουιγκ, Μπίλι Κρούνταπ

Στο άνοιγμα της ταινίας, η Ντοροθία και ο γιος της, ο Τζέιμι, βγαίνουν από το σούπερ μάρκετ καθώς βλέπουν το αυτοκίνητό τους, ένα παλιό Ford, να φλέγεται από μια κουρασμένη μηχανή. Αυτός είναι ο οριστικός αποχαιρετισμός στο παρελθόν και η αρχή της αναζήτησης του καινούργιου. Ο Μάικ Μιλς -του αξέχαστου «Beginners»- τοποθετεί την ιστορία του (αρκετά δική του, ένας φόρος τιμής όχι στον πατέρα του αυτή τη φορά, αλλά στη μητέρα του), στη Σάντα Μπάρμπαρα του 1979.

Ο έφηβος Τζέιμι ζει με τη μητέρα του που τον έκανε αρκετά μεγάλη –είναι τώρα στα 50– σ’ ένα υπό κατάρρευση και διαρκή επισκευή καλιφορνέζικο σπίτι.

Εκεί ζουν κι ο μάστορας Γουίλιαμ, με new age ανησυχίες, η ενοικιάστρια Αμπι, μελαγχολική πανκ φωτογράφος και δίπλα η συνομήλικη και κολλητή του Τζέιμι, η πανέμορφη Τζούλι, που προσπαθεί με τη σειρά της ν’ ανακαλύψει τον ερωτισμό της. Τρεις γυναίκες σε τρεις γενιές προσπαθούν να βοηθήσουν τον Τζέιμι να ενηλικιωθεί, όσο εκείνος αλλάζει και μαζί του ο κόσμος: δίνοντάς του όλη τους την προσοχή, το τελευταίο που εκείνος θέλει.

Οπως συνηθίζει, ο Μάικ Μιλς φτιάχνει με την ταινία του ένα κολάζ από σινεμά, βιβλία, αρχειακό υλικό (σαν την ομιλία του Τζίμι Κάρτερ για την ενεργειακή κρίση και την κρίση αξιών), μουσική (οι Talking Heads ως τρόπος ζωής), μικρές εκκεντρικότητες που την κάνουν ξεχωριστή.

Η Ανέτ Μπένινγκ δίνει μια θαρραλέα ερμηνεία, το καστ είναι τέλεια αρμονικό, το σενάριο ήταν υποψήφιο για Οσκαρ, η αποτύπωση της Αμερικής στα πρόθυρα των μεγάλων αλλαγών γίνεται με ακρίβεια και τρυφερότητα. Τόσο επιμελημένο, με τη φωτογραφία στο φως του καλοκαιριού και της εφηβικής ανάμνησης, το φιλμ, παρ’ όλα αυτά, δεν καταφέρνει να γίνει μια συμπαγής ιστορία ενηλικίωσης και οικογενειακών δεσμών, ούτε και να ξεσκεπάσει τις αλήθειες κάτω από την τόσο γοητευτική επιτήδευσή του.

ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΙΓΛΗ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑ, ΔΑΝΑΟΣ, ΕΛΛΗ, ΖΕΑ ΠΑΣΑΛΙΜΑΝΙ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, NANA CINEMAX, ΣΙΝΕ ΑΝΟΙΞΙΣ, ΣΙΝΕ ΧΟΛΑΡΓΟΣ, ΣΟΦΙΑ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ Ν. ΣΜΥΡΝΗ

Βερολίνο, αντίο    ★★½☆☆☆

(Tschick, Γερμανία, 2016, 93΄)

• Σκηνοθεσία: Φατίχ Ακίν
• Ηθοποιοί: Τρίσταν Γκέμπελ, Ανάντ Μπατμπιλέγκ, Μερσέντες Μίλερ

Δυο 14χρονα αγόρια, οι «αταίριαστοι» της τάξης, με την αρχή των καλοκαιρινών διακοπών, κλέβουν ένα αυτοκίνητο και ξεκινούν μια περιήγηση στην ανατολική Γερμανία που θ’ αλλάξει τις ζωές τους: θα ωριμάσουν, θα γνωρίσουν τον πρώτο έρωτα, θα περιηγηθούν στη γερμανική εξοχή και θα τα περάσουν φίνα, με εξαίρεση το γεγονός ότι το ραδιόφωνο παίζει μόνο Ρίτσαρντ Κλάιντερμαν.

Ο Φατίχ Ακίν διασκευάζει το νεανικό best-seller του Βόλφγκανγκ Χέρντορφ, διατηρώντας μια αιχμή στην εικόνα και τις αναφορές, σκηνοθετώντας μια συμβατική εφηβική ταινία, χωρίς πρωτοτυπία, αλλά με συναισθηματισμό και χάρη.

ΙΝΤΕΑΛ, ΝΙΡΒΑΝΑ, ΚΗΦΙΣΙΑ, ΑΤΤΑΛΟΣ, ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΩΤΖΙΟΣ, CINEPOLIS