Ο κύκλος συναυλιών μουσικής δωματίου «Rising Stars» είναι ένας γόνιμος, αξιοκρατικός θεσμός μέσω του οποίου ο Οργανισμός Ευρωπαϊκών Αιθουσών Συναυλιών (ECHO) στηρίζει από το 1995 αποφασιστικά το μέλλον της ευρωπαϊκής μουσικής ζωής. Ως μέλος του ECHO, το Μέγαρο Μουσικής έχει προσφέρει στους Αθηναίους φιλόμουσους ουκ ολίγες σημαντικές πρώτες –φευ: και τελευταίες!– συναντήσεις με ξένα «Ανατέλλοντα αστέρια» που αργότερα έγιναν διάσημα, ενώ έχει εντάξει με επιτυχία άξιους Ελληνες.
Τις προάλλες, στην αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος» ακούσαμε το κουαρτέτο εγχόρδων «Ματουζίνιος» (2/12/2014). Ενα από τα γνωστότερα μουσικά σύνολα της Πορτογαλίας (ιδρ. 2008), οι τέσσερις μουσικοί παρουσίασαν ένα πλούσιο πρόγραμμα, με εντυπωσιακά ευρύ ρεπερτόριο. Αποκομίσαμε πολύ καλές εντυπώσεις με μοναδική επιφύλαξη ελάσσονα προβλήματα ορθοτονίας της βιόλας. Το «Κουαρτέτο αρ. 16» του Μότσαρτ παίχτηκε ανάλαφρα, με κομψότητα, σαφήνεια και διαφάνεια ήχου, στιλιστικά εμπλουτισμένο με στοιχεία ιστορικής ερμηνευτικής. Ακολούθησε –στον αντίποδα!– το έντονα δραματικό «Κουαρτέτο αρ. 8» του Σοστακόβιτς σε μια θυελλώδη ανάγνωση βασισμένη στις εύστοχα τονισμένες αντιθέσεις. Τα δύο εξωτερικά πένθιμα μέρη (Largo, Largo) δόθηκαν κατανυκτικά, σχεδόν κατατονικά, με διακριτικά αρθρωμένη, μελωμένη μελωδική/αφηγηματική ροή· στο μεσαίο (Allegro molto, Allegretto) κυριάρχησε η εκρηκτική, μανιώδους έντασης βία και το μακάβριο/σαρκαστικό βαλς ενός χορού θανάτου.
Το δεύτερο μισό της βραδιάς ξεκίνησε με ένα δείγμα πορτογαλικού εθνικοσχολικού ρεπερτορίου, που οι «Ματοζίνιος» στηρίζουν με ιδιαίτερο ζήλο. Οι παλλόμενες από ρυθμό και μελωδία «Σκηνές από τα βουνά» του Χοσέ Βιάνα ντα Μότα (1868-1948) δόθηκαν με ερεθιστική ρυθμική ζωντάνια και μελωδική εξωστρέφεια. Η συναυλία ολοκληρώθηκε με μια θαυμάσια εκτέλεση του «Κουαρτέτου εγχόρδων» του Ραβέλ. Επιστρατεύοντας όλες τους τις δυνάμεις και σε πλήρη εγρήγορση, οι Πορτογάλοι μουσικοί αναμετρήθηκαν με το ιδιαίτερων απαιτήσεων αυτό έργο παίζοντας με ρευστή ή μυώδη φραστική ανάλογα με τις απαιτήσεις κάθε παραγράφου, με αδιάλειπτα φροντισμένες, λεπτές διαβαθμίσεις δυναμικής, με διάφανο, καθαρό ήχο που επέτρεπε την αβίαστη εκτύλιξη επεισοδίων «πολυώροφης» δράσης. Μια ανεπιφύλακτα απολαυστική βραδιά, στην οποία η παρουσία νεανικού ταλέντου μάς γέμισε αισιοδοξία.
