Με τις τράπεζες να του σφίγγουν λίγο λίγο τη θηλιά -καθώς προστέθηκε ήδη κι αυτός στους υπερχρεωμένους καλλιτέχνες- ο Κάνιε Γουέστ έχει τουλάχιστον ένα ισχυρό παυσίπονο. Εχει τίτλο «The Life of Pablo» (GOOD Music) και είναι ο τελευταίος έξοχος δίσκος του.
H παραγωγή δουλεύεται εδώ και τρία χρόνια, έχει περάσει από πολλαπλές αναβολές κι έχει αλλάξει τίτλο (από «So Help Me God» έγινε «Swish» κι από «Waves» κατέληξε στον σημερινό), περιεχόμενο, μιξαρίσματα πάμπολλες φορές από το 2014 που την πρωτοανακοίνωσε. Για τις αλλαγές που επιχειρούσε μας ενημέρωνε, βέβαια, αδιαλείπτως από το Twitter του.
Γεμάτος μουσικές (περιέχει 18 κομμάτια) o δίσκος είναι σαν να περιγράφει ένα προσωπικό και ηχητικό χάος, και προφανώς φτιάχτηκε με τρόπο που να δείχνει ότι ο Κάνιε, μετά την απότομη ένταση του «Yeezus» (προηγούμενος δίσκος του που κυκλοφόρησε το 2013), έχει στραφεί αλλού.
Είναι, δε, σαφές ακούγοντάς τον πως αν έπαιρνε μια ακόμη αναβολή πολλά από αυτά που ακούμε στο «The Life of Pablo» δεν θα υπήρχαν καν στο δίσκο.
«Ο Κάνιε παλεύει με τον μεγαλύτερο εχθρό του, τον εαυτό του, και καταφέρνει ένα δίσκο σύνθετο αλλά αριστούργημα» γράφει το Rolling Stone. Και δεν είναι το μόνο. Το έβδομο στούντιο άλμπουμ του κυκλοφόρησε ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, ηχογραφήθηκε σε διάφορα σημεία του πλανήτη (από την Ιταλία και το Μεξικό ώς τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες) κι από τα φωνητικά των τραγουδιών έχει παρελάσει μια πλειάδα καλλιτεχνών: από τον Φρανκ Οσεαν, τη Ριάνα και τον Κρις Μπράουν ώς τους The-Dream, Κέντρικ Λαμάρ, The Weeknd κ.ά.
Mετρ στο παιχνίδι της δημοσιότητας, παραγωγός από τους λίγους, φωτογραφημένος όσο λίγοι celebrities σε αυτόν τον πλανήτη (είτε μόνος, είτε με τη σύζυγο Κιμ Καρντάσιαν), εσχάτως fashion παράγοντας και καλλιτέχνης που έχει σπουδάσει τρόπους για να μας υπενθυμίζει πόσο σημαντικός είναι, ο Κάνιε δεν περνά και την καλύτερή του περίοδο.
Βλέπετε στην Ελλάδα μπορεί να στεκόμαστε αχάραγα στις ουρές για να αγοράσουμε τα παπούτσια που φέρουν την υπογραφή του, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να τον σώσει από τα περίπου 53 εκατομμύρια που χρωστά.
Μάλιστα, ως γνήσιο τέκνο της ιντερνετικής εποχής, μοιράστηκε πριν από μερικές μέρες το οικονομικό του αδιέξοδο με τους διαδικτυακούς ακολούθους τους, γράφοντας στον προσωπικό του λογαριασμό:
Ας χορέψουμε στους δρόμους. Εχω αφοσιωθεί στο να βοηθώ τους συνανθρώπους μου. Και σας το λέω αυτό τη στιγμή, αδέλφια, που χρωστάω 53 εκατομμύρια δολάρια. Προσευχηθείτε για να τα καταφέρουμε
Προφανώς γι’ αυτό έκανε πρόσφατα την τολμηρή κίνηση και ζήτησε από το αφεντικό του Facebook, Μαρκ Ζάκερμπεργκ, να του δώσει οικονομική χείρα βοηθείας -προσφέροντάς του δάνειο ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων- για να καλύψει τα υπέρογκα χρέη του.
«Μαρκ Ζάκερμπεργκ επένδυσε ένα δισεκατομμύριο στις ιδέες μου», είπε αρχικά και λίγο μετά επανήλθε:
Συνειδητοποίησε ότι μιλάμε για τον μεγαλύτερο εν ζωή καλλιτέχνη και τον μεγαλύτερο όλων των εποχών
Σε ό,τι αφορά τον δίσκο τώρα, οι θετικές εντυπώσεις σχηματίζονται πολύ γρήγορα. Λίγο σαν σάουντρακ της ζωής του ακούγεται το «Famous» που σφραγίζει με τη φωνή της η Ριάνα, ενώ το «Waves» ορισμένοι προβλέπουν ότι θα είναι μεταξύ των καλύτερων τραγουδιών που έγραψε ποτέ.
Προς το τέλος του δίσκου θα βρείτε μερικά ακόμα διαμαντάκια, όπως το ωραίο και υπαινικτικό «30 Hours» και το υπέροχο και χορταστικό «No More Parties In LA» σε smooth σόουλ αναφορές ή το «Facts» και το εξομολογητικό «Real friends».
Πάντως, η πιο ωραία πτυχή του δίσκου είναι ένας συναισθηματισμός και μια εξομολογητική διάθεση που δραπετεύει από τα τραγούδια. Ο Κάνιε θέλει πάντα να τον θεωρούμε σκληρό κι ατρόμητο. Αλλά εδώ του ξέφυγε…
