Μια πλήρη παρουσίαση του δημοφιλούς «Μεσσία» συνεισέφερε η Καμεράτα υπό τον Γιώργο Πέτρου στο εορταστικό, χριστουγεννιάτικο πρόγραμμα του Μεγάρου Μουσικής (12/12/2015). Μαζί τους συνέπραξαν μουσικοί από άλλα σύνολα, η 14μελής ελληνική χορωδία Armonia Atenea και τέσσερις Ελληνες μονωδοί που, όταν δεν τραγουδούσαν μόνοι, ένωναν τις δυνάμεις τους με τη χορωδία.
Το εκτενές ορατόριο του Χέντελ παρουσιάστηκε στη σκηνή της αίθουσας «Αλεξάνδρα Τριάντη», όπου αφενός η ύπαρξη υφασμάτινης αυλαίας όπισθεν της ορχήστρας, αφετέρου το τεράστιο μέγεθος της αίθουσας υπονόμευσαν μερικώς την ηχητική εκπομπή των δύο συνόλων.
Ευτυχώς το γεγονός ότι οι μονωδοί τραγουδούσαν εμπρός, στο προσκήνιο, σχεδόν μέσα στην πλατεία, ενίσχυε σημαντικά την προβολή των φωνών και, βοηθούσης της προσεγμένης εκφοράς των αγγλικών, βοήθησε στην εύκολη παρακολούθηση του ορατορίου που δόθηκε δίχως υπέρτιτλους.
Οι εντυπώσεις που αποκομίσαμε από την εκτέλεση ήταν πάρα πολύ καλές. Κύριο χαρακτηριστικό της ήταν -για πολλοστή φορά!- η ικανότητα του έμπειρου Ελληνα αρχιμουσικού να μεταμορφώνει, ανανεώνοντας ριζικά, το άκουσμα ακόμη και των πιο οικείων μουσικών. Και αυτό το επιτυγχάνει όχι με τεχνάσματα εντυπωσιασμού ή εκτός θέματος μανιερισμούς και ακρότητες, αλλά με πειστικές κινήσεις εμβάθυνσης στο νόημα και στη μουσική ουσία των έργων.
Ηχητικά, τον συνολικό χαρακτήρα του ακροάματος όρισαν ο ήχος των οργάνων εποχής, το μικρό μέγεθος ορχηστρικού συνόλου και χορωδίας και η ισορροπημένη, γενικώς ομοιογενής διανομή μονωδών.
Οσον αφορά την έκφραση, αυτή χαρακτηρίστηκε αφενός από την πειστικά στιλιζαρισμένη θεατρικότητα του τραγουδιού, αφετέρου από το ύφος της ώριμης ιστορικής ερμηνευτικής.
Κυριάρχησαν ο διάφανος, σβέλτος, σφιχτά εστιασμένος ήχος εγχόρδων που αξιοποιήθηκε ευφυώς στη διάπλαση μιας φραστικής οργανωμένης σε βάθος, γεμάτης εναλλαγές και θεατρικές φορτίσεις, η άμεση, ψαγμένη ανταπόκριση σε κάθε νοηματική ή ατμοσφαιρική απόχρωση μουσικής και λιμπρέτου, οι ωραίες, μεμονωμένες συνεισφορές από τα ξύλινα πνευστά, οι μουσικά ερεθιστικές αντιπαραθέσεις ηχοχρωμάτων.
Αντίστοιχες υψηλές, ποικίλες ποιότητες -συν ανάλαφρη, χορευτική κομψότητα και τονισμένα στιλιζαρισμένη έκφραση!- άντλησε ο Πέτρου με επιτυχία και από την ευέλικτη, μικρή χορωδία, ενισχύοντας σε υψηλό βαθμό τη μουσικοαισθητική ομοιογένεια του ακροάματος.
Το ενδιαφέρον της ακρόασης τροφοδότησαν έντονα και οι θεατρικά φορτισμένες ερμηνείες των μονωδών, χρωματισμένες με καλαίσθητους μανιερισμούς: τα στιλιζαρισμένα, επικοινωνιακά αριόζι του τενόρου Γιάννη Φίλια, οι γκροτέσκες παρεμβολές του Πέτρου Μαγουλά, το λαμπερό, δεξιοτεχνικό τραγούδι της Μυρσίνης Μαργαρίτη, το τελειοθηρικά φινιρισμένο τραγούδι της μεσοφώνου Μαίρης-Ελεν Νέζη.
Συναρπαστικά σφιχτοδεμένες ήχησαν οι γρήγορες, χαρούμενες άριες, συγκινητικά στοχαστικές οι λυρικές. Συνολικά ήταν μια θαυμάσια ερμηνεία που, παρά τη μεγάλη διάρκεια του «Μεσσία», κράτησε εύκολα αμείωτο το ενδιαφέρον.
-320x213.jpg)
