Μήπως ήρθε η ώρα για… απείθεια; Δεν ξέρω για γενικά, για την «Απείθεια» όμως, το πρώτο άλμπουμ του Jamoan, του Ακη Θεοτοκάτου, πρώην κιθαρίστα των Active Member, που κυκλοφορεί την Παρασκευή, σίγουρα ήρθε. Δεν είναι χιπ χοπ ωστόσο, μην παρασυρθείτε από τη θητεία του στους Active Member, είναι κάτι περισσότερο πολύπλοκο και άκρως πιο γοητευτικό ως άκουσμα.
«Η ομορφιά του project κρύβεται στο ότι δεν χαρακτηρίζεται ή ταυτοποιείται από συγκεκριμένη μουσική φόρμα», μας λέει ο Ακης. «Εχει στοιχεία από χιπ χοπ μέχρι τζαζ ή ακόμα και metal. Βγάλαμε όλοι την ψυχή μας, ο καθένας με τον τρόπο του. Δεν μπορείς να το κατηγοριοποιήσεις, ο ακροατής ας το μεταφράσει όπως θέλει. Και αυτό μαγεία είναι».
Η πρώτη παρουσίαση του άλμπουμ θα γίνει την Παρασκευή το απόγευμα στις 7, στο δισκοπωλείο «Ιμάντας», Σαρρή 46, Ψυρρή (στο label του «Ιμάντα» βγαίνει το cd). «Ο δίσκος ξεκίνησε στο στούντιο τον Αύγουστο του ’15, αλλά το δούλευα στο μυαλό μου αρκετά χρόνια» επισημαίνει ο Jamoan.
«Το καλοκαίρι γνωρίστηκα με τον Γιώργο Κοντραφούρη και τα υπόλοιπα παιδιά που συμμετέχουν και σε διάστημα 20 ημερών μπήκαμε και γράψαμε. Ετσι απλά, αβίαστα, νιώσαμε όλοι ότι συναντηθήκαμε για αυτό τον σκοπό.
Μια απίστευτη χημεία σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο. Τα τραγούδια ήταν δικές μου ιδέες που με τη συμβολή των υπολοίπων απογειώθηκαν». Παίζουν ο Γιώργος Κοντραφούρης (πλήκτρα), ο Κώστας Αναστασιάδης (τύμπανα) και ο Αντρέας Πολυζωγόπουλος (τρομπέτα).
Υπάρχουν μυστικά στη μουσική; «Μυστικά υπάρχουν στον τρόπο που χειρίζεσαι τους ήχους και πώς τους επεξεργάζεσαι. Η μουσική σε κάνει να ξεγυμνώνεσαι και να ξεκλειδώνεσαι ψυχικά» απαντά. Είναι διάφανη επομένως; «Δεν ξέρω αν είναι διάφανη, ξέρω ότι είναι παντού. Σε ό,τι κάνεις».
Τα «καλούπια» περιορίζουν την καλλιτεχνική έκφραση; «Εγώ δεν μπήκα ποτέ σε κάποιου είδους καλούπι. Πάντα έκανα όσα μου έλεγε η ψυχή μου. Αν λειτουργούσα έτσι, ίσως να μην έφτιαχνα ποτέ τον συγκεκριμένο δίσκο. Τα όνειρα, η φαντασία και η έκφραση δεν έχουν σταματημό. Είμαστε εγκλωβισμένοι από άλλα πράγματα, ας κρατήσουμε αυτά ελεύθερα τουλάχιστον».
Πειθαρχία ή απείθεια στη μουσική, τι από τα δύο χρειάζεται; «Στη μουσική χρειάζεται ελευθερία, όπως και στη ζωή μας. Η μουσική είναι ελεύθερη, πώς να την πειθαρχήσεις; Δεν γίνονται αυτά, μία νότα μπορεί και αλλάζει όλο σου το είναι».
Η απείθεια στις πολιτικές τού σήμερα είναι λύση; Είναι ανάγκη; «Οι ανάγκες σε οδηγούν να βρεις τις λύσεις. Αυτό που βλέπω στην πολιτική σήμερα είναι ένα τεράστιο καραγκιοζιλίκι από ανήθικους και εκμεταλλευτές των απλών ανθρώπων. Και το κάνουν για το χρήμα και την απληστία τους, αδιαφορώντας για τις συνέπειες.
»Φτάσαμε σε σημείο να συνηθίσουμε την εξαθλίωση των γύρω μας και τη δική μας, χωρίς να αντιδρούμε σε τίποτα. Ας πειθαρχήσουμε στα απλά πράγματα τουλάχιστον, όπως στην αλληλεγγύη, την αγάπη, την αξιοπρέπεια και την τιμιότητα. Τότε σίγουρα θα δηλώνουμε απείθεια σε όλα τα παράσιτα που κυβερνούν τον πλανήτη».
Είσαι απαισιόδοξος ή αισιόδοξος;
Μεγαλώνουμε παιδιά, δεν γίνεται να είμαστε απαισιόδοξοι. Αν δεν υπάρχει ελπίδα, δεν διεκδικείς, δεν αγωνίζεσαι, δεν ζεις. Στα χέρια μας είναι όλα. Εμείς μπορούμε να τα κάνουμε όλα “ίσιωμα”, εμείς και να τα ξαναφτιάξουμε.
Ας ξεκινήσουμε ο καθένας με τον εαυτό του, την καθημερινότητά του. Τότε θα μπορούμε να το μεταφέρουμε και σε άλλους. Ζω για τη μέρα που θα βγούμε στον δρόμο χωρίς σημαίες, χωρίς κόμματα και μπάτσους οποιασδήποτε μορφής και θα πάρουμε αυτό που μας ανήκει, την αξιοπρέπειά μας. Και πιστεύω ότι έρχεται η στιγμή αυτή.
