Το Σάββατο, 17/10/2015, το πιανιστικό ντούο Λευκή Καρποδίνη – Μάικλ Μπράουνλι Γουόκερ παρουσίασε στον Παρνασσό μια ενδιαφέρουσα ανθολογία έργων για δύο πιάνα και έργων για πιάνο τέσσερα χέρια υπό τον εύγλωττο τίτλο «Πρόσκληση σε χορό ΙΙ, España». Εστιασμένο στα ισπανικά και, γενικότερα, λατινικά ακούσματα, το πρόγραμμα περιλάμβανε συνθέσεις εμπνευσμένες από την Ιβηρική, τη Λατινική Αμερική αλλά και την τζαζ.
Σε σύγκριση προς την «Ισπανία» (1883) του Σαμπριέ και την «Ισπανική ραψωδία» (1907) του Ραβέλ, που διέθεταν γραφή συμφωνικής πυκνότητας, σαφές στιλιστικό στίγμα και ευανάγνωστη υπογραφή, τα υπόλοιπα κομμάτια εξαντλούνταν στο πρώτο επίπεδο συνδυασμού εθνικά αναγνωρίσιμης μελωδίας και ρυθμού.
Ταιριαστό, δεμένο πιανιστικό ντούο, Καρποδίνη και Γουόκερ πρόσφεραν καλοδουλεμένες, στρωτές αναγνώσεις. Ασυζητητί ξεχώρισαν οι εκτελέσεις των έργων του Σαμπριέ, του Ραβέλ και του Μανουέλ Ινφάντε («Τρεις ανδαλουσιανοί χοροί»): άριστα συντονισμένες, σε αβίαστη σύγκλιση όσον αφορά το ερμηνευτικό στίγμα και με ιδιαίτερα φροντισμένη λεπτομέρεια.
Στον Σαμπριέ και στον Ινφάντε κυριάρχησαν η ζωντάνια, ο ευπρόσδεκτα μηχανιστικός τονισμός των ζωηρών σπανιόλικων ρυθμών και το γενναιόδωρο φραζάρισμα των ρητορικών πιανιστικών αριόζι.
Στον Ραβέλ απολαύσαμε τις αιθέριες «νυχτερινές» ατμόσφαιρες -προϊόν καλοζυγιασμένων αυξομειώσεων δυναμικής και ψαγμένων μεταπτώσεων στις ταχύτητες-, τη φροντισμένη εσωτερική οργάνωση της εκτέλεσης, αλλά και την έντεχνη απόδοση του εκρηκτικού ιβηρικού ταμπεραμέντου μέσα από βίαιες, ρωμαλέες κορυφώσεις δυναμικής.
Τα υπόλοιπα κομμάτια ισορρόπησαν μεταξύ όψιμης εθνικοσχολικής γραφής και ποιοτικού easy-listening. Η «Σουίτα τζαζ» του Βρετανού Μάικ Κόρνικ, η «Ρούμπα από τις Μπαχάμες» του Αυστραλού Τζον Κάρμαϊκλ, η «Τζαμαϊκανή Ρούμπα» του Αυστραλού Αρτουρ Μπέντζαμιν και οι «Τρεις λατινοαμερικάνικοι παραδοσιακοί χοροί» του Αμερικανού Γουίλιαμ Μπόλκομ δόθηκαν με νεύρο, περισσή ζωντάνια και έμφαση στο ρυθμικό στοιχείο. Ενα ωραίο πιανιστικό ντούο -είδος σε εξαφάνιση εν Ελλάδι!- που πολύ περιμένουμε να ξανακούσουμε!
