Οι συναυλίες με τα επικά sold out την Πέμπτη και την Παρασκευή στην Τεχνόπολη είχαν διπλή σημασία.
Κατ’ αρχάς ζήσαμε έστω και για δύο βραδιές την επανασύνδεση των Διάφανων Κρίνων, του συγκροτήματος του Θάνου Ανεστόπουλου.
Πολύ αμφιβάλλω αν θα μας δοθεί στο μέλλον ανάλογη ευκαιρία. Μακάρι, δηλαδή, αλλά…
Δεύτερον και ακόμα πιο σημαντικό, οι συναυλίες έγιναν για τον ίδιο τον Θάνο ως ένας τρόπος ενίσχυσης, οικονομικός αλλά και ψυχολογικός.
Δεν είναι καλά στην υγεία του, ένας επιθετικός καρκίνος θα μπορούσε τον έχει γονατίσει.
Τον έχει όμως; Ψυχολογικά, σίγουρα όχι. Ο ίδιος βγήκε και γνωστοποίησε την αρρώστια του. Φάνηκε δυνατός και δήλωσε πως ρίχνεται στη μάχη.
Αλλά και σωματικά έμοιαζε καλά. Εδειξε απίστευτες αντοχές στις δύο συναυλίες. Σχεδόν τρεις ώρες στη σκηνή κάθε βράδυ και με τη φωνή του να μην έχει χάσει ούτε ελάχιστο από τη δύναμή της.
Συναυλίες εσωτερικής κάθαρσης ήταν αυτές. Για τον ίδιο τον Θάνο, φυσικά, που θα τις κρατήσει στη μνήμη του για πάντα.
Τόση αγάπη απλόχερη ελάχιστοι πρέπει να παίρνουν. Αλλά και για όλους εμάς που πήγαμε τσιτωμένοι στην Τεχνόπολη γνωρίζοντας την κατάσταση και καταλήξαμε να συμμετέχουμε σε μια αληθινή γιορτή.
Με δάκρυα στα μάτια οι περισσότεροι, σύμφωνοι, αλλά τραγουδώντας και χορεύοντας ταυτόχρονα.
Η μουσική ως κινητήριος μοχλός, ως «ταξίδι», ως εξορκισμός των αρνητικών σκέψεων και συναισθημάτων.
Εξι χιλιάδες κόσμος την πρώτη βραδιά, άλλοι τόσοι και περισσότεροι την επομένη.
Ηταν ο Θάνος Ανεστόπουλος, ήταν όμως και τα Διάφανα Κρίνα. Με όλα τους τα μεγάλα κομμάτια, «αυτά που μας κράτησαν όρθιους σε σκοτεινές εποχές», όπως είπε και ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ένας από τους guests.
Είχαν πολλά χρόνια να παίξουν μαζί και αν δεν υπήρχε το γεγονός της ασθένειας του Θάνου, αμφιβάλλω πολύ αν θα το έκαναν ποτέ έτσι όπως ήταν σκοτωμένοι μεταξύ τους.
Και μαζί τους, εκτός από τον Αλκίνοο, έπαιξαν οι Last Drive και ο Γιάννης Αγγελάκας. Χωρίς φανφάρες, δύο από τα μεγαλύτερα ονόματα της ελληνικής ροκ σκηνής αποτελούσαν τα support γκρουπ των Κρίνων. Σεβασμός.
Δεν έχω να πω κάτι άλλο. Μακάρι ο Ανεστόπουλος να βγει υγιής και δυνατός από τη μάχη του με τον καρκίνο.
Μακάρι από την ψυχή μου. Η σκέψη μας είναι εκεί. «Βάλτε να πιούμε», τώρα.
