Συμπαραγωγές με έναν από τους μεγαλύτερους καλλιτεχνικούς οργανισμούς στον σύγχρονο χορό παγκοσμίως.
Πρεμιέρες εμβληματικών έργων, υπαίθριες παραστάσεις στην Κεντρική Πλατεία της πόλης αλλά και σε γειτονικές πόλεις της Πελοποννήσου. Λίγο πριν μπει στην τρίτη δεκαετία της ζωής του, το 28ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας παρουσίασε, χθες, το φετινό του πρόγραμμα, θυμίζοντάς μας μερικούς από τους λόγους που θα κρατά πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας.
Χωρίς τη χρήση του Κάστρου της πόλης (για τεχνικούς λόγους δεν θα ανέβουμε ούτε φέτος εκεί), αλλά με καλεσμένους που παραπέμπουν και στο ένδοξο παρελθόν αλλά και στο γεμάτο προσδοκίες μέλλον του, το Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί φέτος από 15 έως 24 Ιουλίου, φιλοξενώντας 26 συνολικά παραγωγές, 14 ξένες ομάδες από 10 χώρες, 12 ομάδες από την Ελλάδα, 2 παγκόσμιες πρεμιέρες, 6 παράλληλες εκδηλώσεις, ένα εντατικό πρόγραμμα εκπαίδευσης επαγγελματιών, καθώς και εργαστήρια χορού και κίνησης για διάφορες ηλικίες και ομάδες πληθυσμού.
«Το φετινό Φεστιβάλ έχει τίτλο “Ωδή στην ομορφιά”, καθώς στοχεύει στην ανάδειξη του μεγάλου και, ανεξάντλητου από φιλοσοφική, ηθική, κοινωνική και καλλιτεχνική σκοπιά, ζητήματος της ομορφιάς», ανέφερε η καλλιτεχνική του διευθύντρια, Λίντα Καπετανέα. «Στο εύφορο πεδίο της τέχνης, η ομορφιά αποτελεί κεντρικό αντικείμενο μελέτης. Για την τέχνη του χορού, πρωταγωνιστές είναι τα σώματα που ονειρεύονται και κινούνται. Εμπνευση, η ίδια η κίνηση, η ίδια η ζωή. Από τον μικρότερο οργανισμό μέχρι τη μεγαλύτερη οροσειρά, από το πιο απλό παιχνίδι των παιδιών μέχρι την κίνηση των γαλαξιών, ό,τι κινείται, συμμετέχει στη ζωή. Η εργασία του καλλιτέχνη, ωστόσο, αναδεικνύει την αναζήτηση της σχέσης μας με τη ζωή. Γιατί η ομορφιά υπάρχει, επειδή υπάρχουν η καλοσύνη, η αλληλεγγύη, η αγάπη. Και η ουσία τους δεν είναι θεωρητική, αλλά αναβλύζει από σώματα, χειρονομίες, λόγια, πράξεις, σχέσεις μεταξύ σωμάτων».
Ετσι, οι πόρτες ανοίγουν στις 15 Ιουλίου, με ένα έργο – σταθμός στην ιστορία του σύγχρονου χορού, το «TRIPTYCH: The missing door, The lost room and The hidden floor» των Peeping Tom, μια πολυβραβευμένη δημιουργία, χαρακτηρισμένη ως «κατάκτηση του αδύνατου», ένας φόρος τιμής στον Ντέιβιντ Λιντς, με σασπένς, χωρίς τέλος και μνημειώδη εναλλαγή σκηνικών.
Την Τρίτη 19 Ιουλίου, παρουσιάζεται η πρώτη διεθνής συμπαραγωγή του Φεστιβάλ με το λονδρέζικο Sadler’s Wells στο έργο «Neighbours», που αποτελεί μια πολυεπίπεδη συνεργασία των Rauf «RubberLegz» Yasit – κουρδικής καταγωγής, Brigel Gjoka – αλβανικής καταγωγής και Ruşan Filiztek – κουρδικής/τουρκικής καταγωγής, καθένας από τους οποίους είναι φορέας μιας ιδιαίτερης πολιτιστικής κληρονομιάς.
Το πρόγραμμα της Κεντρικής Σκηνής ολοκληρώνεται (22, 23/7) με την εμβληματική παράσταση «Sonoma» του πολυβραβευμένου δημιουργού από τη Βαλένθια, Marcos Morau, και της ομάδας La Veronal, όπου δέκα γυναίκες δημιουργούν, από μια κραυγή, μία ατέλειωτη καταιγίδα.
Στο BLACK BOX (Εναλλακτική Σκηνή του Μεγάρου Χορού), από την άλλη, συμμετέχουν πέντε ελληνικές ομάδες και τέσσερις από το εξωτερικό. Μεταξύ αυτών τα «White out – The conquest of the useless» του Piergiorgio Milano (15/7), μια απίθανη χορογραφική εμπειρία – φόρος τιμής στους ορειβάτες που αναμετρήθηκαν με το απέραντο λευκό των ψηλών βουνών. Το «Brace» του Edivaldo Ernesto από τη Μοζαμβίκη, εμπνευσμένο από τους Ζουλού και τους Μουενεμουτάπα πολεμιστές (16/7). Το «VENUS un/seen» της Κύπριας χορογράφου/ εικαστικού Alexandra Waierstall (17/7). Το «Ενα κάδρο ακόμα» της Μαρίας Δουλγέρη (20/7, παγκόσμια πρεμιέρα), εμπνευσμένο από σκέψεις του μεγάλου εικαστικού Γιάννη Κουνέλλη. Το «THE BOX/ that dead space between us» της Πηνελόπης Μωρούτ, με την ομάδα Cross iMPact (22/7, παγκόσμια πρεμιέρα). Το «Scarbo» από την ομάδα του Ιωάννη Μανταφούνη (24/7), ένα έντονα κινηματογραφικό σόλο της χορεύτριας Manon Parent.
«Υστερα από σχεδόν τρεις δεκαετίες ζωής, το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας είναι η κορυφαία και πιο σημαντική διοργάνωση χορού στη χώρα μας και ένα από τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά φεστιβάλ στον τομέα του με διεθνή απήχηση. Εξαιτίας της υψηλής ποιότητάς του, έχει και ένα πολύ πιστό και αφομοιωμένο κοινό», σχολίασε η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Λίνα Μενδώνη. «Το υπουργείο στηρίζει το Φεστιβάλ με τριετή προγραμματική σύμβαση, που υπογράψαμε με την Περιφέρεια Πελοποννήσου και τον Δήμο Καλαμάτας, συνολικού προϋπολογισμού 1,9 εκατ. ευρώ περίπου. Από αυτά, το ΥΠΠΟΑ συμβάλλει με 400.000 ευρώ ετησίως, γιατί πραγματικά πιστεύουμε απολύτως στον θεσμό».
Στις γενναιόδωρες φιλοφρονήσεις ας προσθέσουμε κι αυτές του υφυπουργού και αρμόδιου για θέματα Σύγχρονου Πολιτισμού, Νικόλα Γιατρομανωλάκη. «Η λέξη “διεθνές” δεν είναι πλεονασμός ούτε υπερβολή, καθώς, στις δέκα ημέρες που θα διαρκέσει το φεστιβάλ, θα φιλοξενήσει καλλιτέχνες από 10 χώρες, σε 26 συνολικά παραγωγές. Το επίτευγμα είναι εντυπωσιακό», είπε.
Κακά τα ψέματα, καμία υπερβολή δεν υπάρχει στα λόγια τους, καθώς επί σχεδόν τρεις δεκαετίες το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας τόλμησε, εδραιώθηκε, αναγνωρίστηκε σε Ελλάδα και εξωτερικό, υπηρέτησε και προώθησε την τέχνη του χορού, έχτισε μια μοναδική σχέση με το κοινό, έδωσε σημαντικές αναπτυξιακές δυνατότητες στην πόλη, αποτέλεσε πρότυπο λειτουργίας μεταξύ κρατικών φορέων, αποδείχτηκε εξαιρετικά δυνατό στις αντιξοότητες και ανθεκτικό στον χρόνο, παρέμεινε μια δραστήρια κυψέλη έμπνευσης για το εγχώριο χορευτικό δυναμικό και, κυρίως, εκπαίδευσε τους Ελληνες στη μοναδική συγκίνηση της χορευτικής τέχνης και τους χάρισε σπάνιες βραδιές παγκόσμιας πολιτιστικής πρωτοπορίας.
Λογικά, λοιπόν, το ενδιαφέρον όλων στρέφεται ήδη στον εορτασμό των 30 ετών που πλησιάζει. «Σε δυο χρόνια θα γιορτάσουμε την 30ή επέτειο θέσπισης αυτού του μεγάλου θεσμού. Εργαζόμαστε αδιάκοπα για ένα συνεχώς εξελισσόμενο και δυναμικό Φεστιβάλ που να εμπνέει και ν’ αποτελεί φορέα αξιών στην εποχή που διανύουμε», ανέφερε η Λίντα Καπετανέα. Από τη μεριά της, ωστόσο, η υπουργός Πολιτισμού, όταν ρωτήθηκε με αφορμή την 30ή επέτειο για την ανανέωση της θητείας της καλλιτεχνικής διευθύντριας, αρκέστηκε να πει: «Τα 30 χρόνια είναι ένα ορόσημο. Δεν ξέρουμε πώς θα τα γιορτάσουμε και με ποιους, ωστόσο έχουμε συζητήσει με τη Λίντα Καπετανέα για το τι πρέπει να συμβεί».
