Οπως και σχεδόν σε όλα τα άλλα, έτσι και στον πολιτισμό, η κυβέρνηση λειτουργεί αλλοπρόσαλλα και δίχως σχέδιο. Γι’ αυτό και βλέπουμε αποφάσεις του τύπου στον ίδιο χώρο να απαγορεύονται όλα αν παίζει σόλο ο Αλκίνοος αλλά να επιτρέπονται αν εμφανίζεται η Μόνικα Μπελούτσι με πολυμελή ορχήστρα. Είναι η εκ πρώτης όψεως ακατανόητη απόφαση της κυβέρνησης να αφήσει ελεύθερες τις θεατρικές παραστάσεις στους ανοιχτούς χώρους αλλά ταυτόχρονα να απαγορεύσει τις μουσικές.
Οταν όμως μαθαίνεις ότι αυτό έγινε λόγω των χορηγ(ι)ών της παράστασης της Μόνικα Μπελούτσι, καταλαβαίνεις πόσο τραγική είναι η κυβερνητική στάση. Σίγουρα, πάντως, δεν έχει σχέση με την υγεία μας. «Είναι πλέον σαφές σε όλους μας ότι τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση δεν έχουν ως γνώμονα την προστασία της δημόσιας υγείας, αλλά είναι αποσπασματικά, ανεπαρκή και κατευθυνόμενα από επιχειρηματικά συμφέροντα» λένε τα σωματεία από διάφορους τομείς του πολιτισμού. Και δεν ξέρουμε και πού χάθηκε ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης να πάρει τηλέφωνο τον πρωθυπουργό να δώσει λύση. Και ο Χρήστος Χωμενίδης να τον χειροκροτήσει.
Το είπε και ο Φοίβος Δεληβοριάς, που μπορεί να παίξει κανονικά στο «Αλσος» επειδή έβαλε και σκετς ανάμεσα στα τραγούδια του, ενώ ο Κωστής Μαραβέγιας δεν μπορεί επειδή παίζει σκέτα τραγούδια. «Δεν είναι όμως σουρεαλιστικό, στον ίδιο χώρο, με τα ίδια αυστηρά μέτρα, την ίδια θερμομέτρηση, τα ίδια καθίσματα που πιάνουν το 60% του χώρου να μην μπορεί να γίνει η συναυλία του Μαραβέγια μόνο και μόνο επειδή είναι… συναυλία;» αναρωτιέται ο Φοίβος. Και συνεχίζει: «Εστω και τελευταία στιγμή λοιπόν, προτρέπουμε τα αρμόδια υπουργεία να ακούσουν υπεύθυνα τις λύσεις που τους προτείνουν τα σωματεία τόσο για τη δύσκολη καλοκαιρινή σεζόν που τελειώνει, όσο και για τον ακόμα πιο δύσκολο χειμώνα που έρχεται. Υπάρχει ακόμα χρόνος να σωθούμε. Αλλιώς, η καλύτερη λύση για τον φίλο μου τον Κωστή και όλους όσοι θα εργάζονταν στη συναυλία του, θα είναι να παίξουν κανονικά στο “Αλσος”, ονομάζοντας απλώς την παράστασή τους “Αμλετ”. Και η μοναδική λύση για τους υπόλοιπους στον κλάδο της μουσικής, θα είναι η αποστήθιση του “Να ζει κανείς ή να μη ζει”, με επίγνωση του γεγονότος πως αν συνεχιστεί αυτή η άνωθεν ανευθυνότητα, η απάντηση στο δίλημμα θα είναι αναγκαστικά το “να μη ζει”».
Τα είπε και ο Μίλτος Πασχαλίδης: «Σωστά παραμένουν ανοιχτές οι θεατρικές παραστάσεις. Ερώτημα: Γιατί εμείς οι μουσικοί είμαστε σε αναστολή όταν παίζουμε ακριβώς στους ίδιους χώρους, με ακριβώς τα ίδια υγειονομικά πρωτόκολλα και μέτρα ασφαλείας; Οι νότες μεταφέρουν τον ιό ενώ οι λέξεις όχι;».
Χθες το πρωί είχαμε ακόμα μία συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα Προπύλαια από εργαζόμενους στον πολιτισμό. Τη διοργάνωνε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος Ακροάματος και συμμετείχαν ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος και το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών.
«Είναι πλέον σαφές σε όλους μας ότι τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση έχουν επικοινωνιακό χαρακτήρα και επενδύουν στον κοινωνικό αυτοματισμό. Το αρραγές μέτωπο των εργαζομένων φαίνεται ότι τρομάζει την κυβέρνηση και προσπαθεί να το διαρρήξει στρέφοντας τον έναν κλάδο εναντίον του άλλου ή βάζοντας τους “συμμάχους” της να λοιδορούν τους αγώνες μας. Δεν θα το ανεχτούμε», αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους.
Επαναλαμβάνουν, δε, τα αιτήματά τους:
1. Πλήρης αποζημίωση όλων των καλλιτεχνών και των εργαζομένων που θα συμμετείχαν στις εκδηλώσεις που ακυρώθηκαν.
2. Πλαίσιο λειτουργίας των χειμερινών χώρων που να εξασφαλίζει τη δημόσια υγεία, αλλά και τη βιωσιμότητα των μικρών επιχειρήσεων.
3. Επέκταση των μέτρων στήριξης (του έκτακτου βοηθήματος) για όλους τους εργαζομένους που υφίστανται απαγόρευση ή αναστολή ή περιορισμό της εργασίας τους λόγω υγειονομικών μέτρων, τουλάχιστον μέχρι το τέλος του έτους.
4. Επιδότηση όλων των ανέργων.
5. Στήριξη του κοινού με αύξηση του κονδυλίου της επιδότησης εισιτηρίων και επέκτασή του στις μουσικές εκδηλώσεις.
