Το ελληνικό τραγούδι στριμώχτηκε χθες στη μικρή εκκλησία του Νεκροταφείου στου Ζωγράφου, στην κηδεία του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Δημιουργοί, τραγουδιστές, στιχουργοί, άνθρωποι της δισκογραφίας. Εβλεπες ας πούμε να κάθεται στα σκαλιά, πίσω, ταπεινά, η Χαρούλα Αλεξίου. Εβλεπες σε μια γωνία, καθιστή, πίσω από όρθιους, να κλαίει μόνη της η Τάνια Τσανακλίδου. Τέτοιες σκηνές. Μια μικρή εκκλησία γεμάτη με εκατοντάδες τραγούδια. Του Λαυρέντη να έβαζες μόνο, ξεκινούσες με δεκάδες κομμάτια…
«Η τελευταία μας συναυλία ήταν την περασμένη Παρασκευή στον Βόλο. Κατεβήκαμε από τη σκηνή και μου είπε: Τι άλλο θέλουμε Νικολάκη μου; Ερχεται ακόμα ο κόσμος και μας ακούει. Δεν μας βαρέθηκε. Ερχεται και τραγουδάει τα τραγουδάκια μας. Τι άλλο θέλουμε;». Αυτό είπε ο Νίκος Πορτοκάλογλου, διαβάζοντας τον επικήδειο που ετοίμασε για τον άνθρωπο με τον οποίο έπαιζε μαζί τον τελευταίο χρόνο.
Θυμήθηκε και όταν μπήκαν πρώτη φορά στο στούντιο για πρόβα. «Είχαμε τέσσερις δεκαετίες παράλληλων διαδρομών αλλά μόλις φέτος κάναμε την πρώτη μας πρόβα. Δεν τις αγαπούσε τις πρόβες ο Λαυρέντης. Μπήκε στο στούντιο φουριόζος και άρχισε να φωνάζει. Ωχ, σκέφτηκα, έμπλεξα με φωνακλά. Μετά όμως κάποιος πέταξε ένα αστείο και έσκασε χαμόγελο. Χρειάστηκαν μόνο τρεις μέρες να καταλάβω ότι έμπλεξα με φωνακλά με χρυσή καρδιά. Ειλικρινή και ευθύ σε βαθμό κακουργήματος».
Τα πιο τραγικά πρόσωπα ήταν (είναι) η γυναίκα του Λαυρέντη, Ελένη, και η κόρη του Μαρία-Κλάρα. Η κόρη του ήταν που τον βρήκε μετά την καρδιακή προσβολή. Ο γιατρός του Λαυρέντη, που ήταν και προσωπικός του φίλος, ήταν κατηγορηματικός: «Ως γιατρός θέλω να απαντήσω σε ένα γιατί.
Ο Λαυρέντης ως ανυπότακτος ροκάς ήταν ο πιο πειθαρχημένος ασθενής. Είχε όμως μια κακοήθη στεφανιαία νόσο που τον ανάγκασε να κάνει μπαλονάκι στα 44. Από τότε τον ξέχασε η νόσος. Είχε μια ατυχία. Θέλαμε όταν τον ξαναθυμηθεί η ασθένεια να μας δώσει την ευκαιρία να τον φροντίσουμε. Δυστυχώς το έμφραγμα χτύπησε το ηλεκτρικό σύστημα της καρδιάς. Σαν αυτούς τους θανάτους που βλέπουμε στα γήπεδα». Θυμήθηκε και αυτός τι του είπε ο Λαυρέντης πριν κάνει την εγχείρηση το 2000. «Δεν φοβάμαι και αν μπορούσα θα έπαιρνα την κιθάρα μου και θα έφευγα σε μια κορυφή και όσο κρατήσω. Αλλά έχω, ρε παιδιά, μια κόρη 4 χρόνων και δεν θέλω να αφήσω στην Ελένη όλη την ευθύνη».
Πρώτος πρώτος μίλησε ο Διονύσης Τσακνής που από τη Δευτέρα το πρωί δεν έχει φύγει από το σπίτι του Λαυρέντη ούτε λεπτό. «Θα μου λείψει, Λάρι μου, το μισό μου όνομα. Θυμάσαι που δεν μας άφηνε ένας αστυνομικός να περάσουμε για το Θέατρο Βράχων γιατί όπως έλεγε είχε μια συναυλία ένας Τσακνής – Μαχαιρίτσας; Θα μου λείψουν και οι καβγάδες μας. Σε αγαπάω». Επικήδειο εκφώνησε και ο Νίκος Σοφιανός εκ μέρους του ΚΚΕ, ενώ παρευρέθη και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μαζί με τη σύζυγό του.
Τι εννοώ λέγοντας στην αρχή για το ελληνικό τραγούδι; Σε μια μικρή εκκλησία; Στριμωγμένο; Αυτό: Γιώργος Νταλάρας, Μπάμπης Στόκας, Γιάννης Γιοκαρίνης, Διονύσης Σαββόπουλος, Κώστας Τουρνάς, Παντελής Θαλασσινός, Γιάννης Ζουγανέλης, Θάνος Μικρούτσικος, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Τάνια Τσανακλίδου, Ραλλία Χρηστίδου, Χάρις Αλεξίου, Μανώλης Φάμελος, Λάκης Παπαδόπουλος, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Γιώτα Νέγκα, Χρήστος Θηβαίος, Μιλτιάδης Πασχαλίδης, Δημήτρης Σταρόβας, Βασίλης Καζούλης, Στάθης Δρογώσης, Αντώνης Μιτζέλος, Πασχάλης, Κώστας Θωμαΐδης, Νίκος Πλατύραχος, Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Μελίνα Ασλανίδου, Ελεονώρα Ζουγανέλη, Στέλιος Ρόκκος, Κατερίνα Κούκα, Δημήτρης Μπάσης, Φίλιππος Πλιάτσικας, Δήμητρα Παπίου, Μπάμπης Τσέρτος. Και πολλοί ακόμα που προφανώς δεν είδα. Ή, δεν θυμάμαι. Αλλά τι σημασία έχει; Ενας, ο βασικός, έλειπε…
