Ανοιξιάτικα φτερουγίσματα στη Λυρική

Mε το τρίπτυχο «Από τη Ρωσία με αγάπη» το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής μάς πρόσφερε στην αίθουσα Σταύρος Νιάρχος τρεις χορογραφίες βασισμένες αποκλειστικά στη μουσική του Ιγκόρ Στραβίνσκι, με εναρκτήρια την «Ιεροτελεστία της Ανοιξης», στην πρόσφατη άποψη του Δάφνι Κόκκινου.

Γνωστό και παρουσιασμένο σε ποικίλες εκδοχές, το έργο μετά την πρώτη του εκτέλεση, αυτήν του Νιζίνσκι, τον Μάιο του 1915, ευτύχησε και τώρα στα χέρια του χορογράφου να δώσει μια πιο σύγχρονη μορφή στην παλιά εκτέλεση, αν και ο μύθος διατηρήθηκε στο σύνολό του.

Εκείνο όμως που πραγματικά μας μάγεψε ήταν το δεύτερο έργο, «Το τραγούδι του αηδονιού». Χορογραφημένο από τον εκλεκτό χορογράφο Μάρκο Γκέκε για πρώτη φορά στη Λιψία τον Νοέμβριο του 2009, με βελτιωμένη εκδοχή στη Στουτγάρδη, τον Μάρτιο 2015 (στην οποία και αναφερόμαστε), οι χορευτές με κοφτές, γρήγορες κινήσεις και απότομες στάσεις στο λευκό δάπεδο με το μαύρο φόντο, μιμήθηκαν αριστοτεχνικά τις τόσο χαρακτηριστικές πόζες και φτερουγίσματα των πουλιών.