Με φωνή… σπασμένη, εμφανέστατα συγκινημένος ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας, ο πρώτος Ελληνας φωτορεπόρτερ διεθνούς πρακτορείου, του Associated Press, μίλησε για τα χρόνια των αποστολών σε όλες τις εμπόλεμες ζώνες ανά τον κόσμο. Παρουσίασε το νέο του βιβλίο «Ζην Επικινδύνως – 40 χρόνια φωτορεπορτάζ», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μένανδρος.
Μια εξαιρετική έκδοση, 360 σελίδων και 395 φωτογραφιών, με τον Αριστοτέλη Σαρρηκώστα να αφηγείται το περιπετειώδες ταξίδι της ζωής του. «Είδα και έμαθα πολλά πράγματα που, πιστέψτε με, δεν διδάσκονται στα μεγαλύτερα Πανεπιστήμια» είπε και έσπευσε να αφιερώσει αυτήν την έκδοση «στους φωτορεπόρτερ και τους δημοσιογράφους που έχασαν τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να καταγράψουν γεγονότα…».
Εξομολογήθηκε ότι υπήρξαν φορές που «η μυρωδιά της πτωμαΐνης μού έφερνε αναγούλα και για λίγες στιγμές σκεφτόμουν τι θέλω εκεί και ήμουν έτοιμος να τα παρατήσω και να φύγω, αλλά πάντα, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ξανασήκωνα τις μηχανές μου για να φωτογραφίσω και να αποτυπώσω όσα συνέβαιναν…». Ευχαρίστησε όσους βρέθηκαν προχθές στην Παλιά Βουλή και εκείνους που μίλησαν για τον ίδιο και το βιβλίο του.
Μεταξύ αυτών και ο διευθυντής της δικής μας «Εφημερίδας των Συντακτών» Νικόλας Βουλέλης, ο οποίος έσπευσε να επισημάνει: «Ο Αριστοτέλης, που έχει δει τον Χάρο με τα μάτια του, έχει το χάρισμα όχι μόνο να βγάζει εκπληκτικές φωτογραφίες, αλλά και να γράφει ρεαλιστικά και ελκυστικά και να αφηγείται, αργότερα βέβαια, ήρεμα και απλά, τις συγκλονιστικές στιγμές που έζησε. Γράψιμο που θα το ζήλευαν πολλοί δημοσιογράφοι, αλλά και συγγραφείς».
Ο Ν. Βουλέλης έκανε αναφορές στις αποστολές, κυρίως σε εμπόλεμες περιοχές, του Αρ. Σαρρηκώστα, αλλά στάθηκε και σε ορισμένες αφηγήσεις του ίδιου σημειώνοντας ότι μοιάζουν «σαν να βγάζει από πάνω του ένα συναισθηματικό βάρος». Εστίασε μάλιστα ιδιαίτερα σε μία: «Είναι κάπου στον νότιο Λίβανο, στη Σιδώνα και τρέχοντας μέσα στις συγκρούσεις συναντά ένα 12χρονο Παλαιστίνιο που κουβαλάει ένα ασήκωτο σιδερένιο κουτί με σφαίρες. Ο Αριστοτέλης τού επισημαίνει πόσο επικίνδυνο είναι αυτό που κάνει κι ο μικρός απαντά: “Είμαι Παλαιστίνιος και πρέπει να το κάνω.
Αν σκοτωθώ, δεν με πειράζει, θα πεθάνω για την Παλαιστίνη”». Ο Ελληνας φωτορεπόρτερ θα φτάσει στο χειρουργείο και καθώς φωτογραφίζει βλέπει νεκρό τον μικρό με τον οποίο είχε μιλήσει πριν. «Ο φωτορεπόρτερ –συνεχίζει ο Ν. Βουλέλης– γίνεται ράκος, βγαίνει έξω να αναπνεύσει λίγο καθαρό αέρα. Γράφει στο βιβλίο του: “Εκείνη τη στιγμή μού φάνηκε ότι ξαφνικά μεγάλωσε, έγινε άνδρας, Παλαιστίνιος μαχητής. Δεν ήταν ο μικρός που φωτογράφισε πριν λίγο στον ελαιώνα, ήταν ακόμη ένας ήρωας, που δεν υπολόγιζε τη ζωή του γιατί είχε ένα μεγάλο πιστεύω μέσα του, ήταν αυτός που πέθανε ευχαριστημένος γιατί μπόρεσε να θυσιαστεί για την ελευθερία της πατρίδας του”». Εκείνη τη στιγμή φάνηκε να βουρκώνει ο Αρ. Σαρρηκώστας που αργότερα διηγήθηκε ολόκληρο το επεισόδιο, επίσης εμφανώς συγκινημένος.
«Το λαχείο του Τέλη Σαρρηκώστα είχε τον αριθμό 21» είπε ο Θόδωρος Ρουσόπουλος (πρώην υπουργός, δημοσιογράφος), όσα δηλαδή και τα λεπτά που χρειάζονταν παλαιότερα για να στείλει μια φωτογραφία. Εκανε αναφορές σε όσα τους ενώνουν και μίλησε για τον «μικροκαμωμένο μποξέρ» που καταγράφει στο βιβλίο του «μια ζωή σαν μυθιστόρημα». Αναφερόμενος στο Associated Press που πρότεινε συνεργασία στον Σαρρηκώστα το 1964, ο Θ. Ρουσόπουλος τόνισε ότι εκείνοι «του άνοιξαν μια χαραμάδα κι εκείνος την έκανε ουράνιο τόξο…». Για τον «πρωταθλητή της φωτοειδησεογραφίας» και τη συνεργασία τους επί χρόνια μίλησε ο Πάνος Σόμπολος (δημοσιογράφος, πρώην πρόεδρος ΕΣΗΕΑ) τονίζοντας: «Τον έβλεπα να μπαίνει στη φωτιά, όπως λέμε, για να εξασφαλίσει την καλύτερη φωτογραφία…». Η νεότερη δημοσιογράφος Ιωάννα Μπρατσιάκου σημείωσε ότι ο Αρ. Σαρρηκώστας «αφηγείται χωρίς υπερβολές σημαντικά γεγονότα που σφράγισαν μισόν αιώνα…».
Ολοι αναφέρθηκαν στα τρία καρέ του Ελληνα φωτορεπόρτερ με το τανκ να μπαίνει στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβρη του 1973, τα οποία –όπως τόνισαν– θα ήταν αρκετά για να μείνει ο Αρ. Σαρρηκώστας στην Ιστορία. Τις εκδόσεις Μένανδρος εκπροσώπησε η Μάρα Σωτηροπούλου, η οποία έκανε λόγο για «ένα βιβλίο-ντοκουμέντο, μια παρακαταθήκη στο παγκόσμιο φωτορεπορτάζ», ενώ τον συντονισμό είχε ο Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος (κοινωνιολόγος – δημοσιογράφος) που μίλησε για τον «μικρό παραμυθά της Καισαριανής που έγινε φωτορεπόρτερ παγκόσμιας ακτινοβολίας…».
