Ανάσταση μέσα στα χαλάσματα του πολέμου

Με μια συγκλονιστική τοιχογραφία, ένα έργο που ακτινοβολεί μέσα σε ένα ερειπωμένο και κατεστραμμένο εργοστάσιο έξω από τη Θεσσαλονίκη, ο εικαστικός Γιώργος Κόφτης μάς καλεί σε μια Ανάσταση ανάμεσα σε ερείπια πολέμου και καταστροφής που ζούμε τα τελευταία χρόνια.

Στην ολιγόλεκτη ανάρτησή του ο καλλιτέχνης, που μας έχει απασχολήσει πολλές φορές στο παρελθόν με καίριες, εύστοχες, «ενοχλητικές» και τεχνικά άψογες παρεμβάσεις στον δημόσιο χώρο -για παράδειγμα η προσωπογραφία του σκηνοθέτη Θεόδωρου Αγγελόπουλου στο ΑΠΘ ή τα 57 γιγάντια καρφιά στα Τέμπη-, αναφέρει μόνο τον τίτλο του έργου «Ανάσταση Κυρίου σε συντρίμμια» και την επεξήγηση «ζωγραφική εγκατάσταση σε κατεστραμμένο εργοστάσιο». Μοναδικό του σχόλιο στην ανάρτηση η φράση «Ο Χριστός βρίσκεται δίπλα σε κάθε παιδί και κάθε οικογένεια που υποφέρει στη φρίκη του πολέμου».

Ο Κόφτης αποδεικνύεται ότι ανήκει στην ομάδα των καλλιτεχνών που δεν κλείνουν τα μάτια και δεν αποστρέφουν το βλέμμα από τα δεινά που βασανίζουν κάθε στιγμή την ανθρωπότητα ή τη χώρα μας.

Το έργο ολοκληρώθηκε χθες το μεσημέρι σε γνωστό εγκαταλειμμένο και πυρπολημένο εργοστάσιο λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη που έχει μετατραπεί σε ιδανικό σκηνικό για τον Κόφτη, ο οποίος εξηγεί στην «Εφ.Συν.» ότι «το σκηνικό θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο σαν αυτά που βλέπαμε κάθε μέρα στη Γάζα, σαν τα τοπία καταστροφής που βλέπουμε στον τελευταίο πόλεμο. Νομίζω λοιπόν ότι η Ανάσταση του Ιησού θα γινόταν σε ένα τέτοιο τοπίο, εκεί που τα παιδιά και οι αδύναμοι τον χρειάζονται. Στο έργο αυτό ο Ιησούς κοιτά τον χώρο στον οποίο καλείται να νικήσει τον Θάνατο. Αυτό δεν είναι εξάλλου το μήνυμα της Ανάστασης;». Τον ρωτάμε πόσο καιρό καλλιέργησε στο μυαλό του την ιδέα γι’ αυτό το έργο και μας εξηγεί ότι «υπάρχει και κάτι που με ενόχλησε καθώς, αν δεν κάνω λάθος, ο Πάπας της Ρώμης έκανε δηλώσεις για όσα συνέβησαν στη Γάζα ενώ η δική μας επίσημη Εκκλησία σιώπησε – δεν είπε τίποτα απολύτως. Ε, δεν μπορούσα να δεχτώ ότι εν μέσω πολέμου και διαδοχικών τραγωδιών ο Χριστός θα σιωπούσε…».

Κι έτσι η μόνη συνοδεία που θα δεχόταν το έργο του Κόφτη είναι οι στίχοι του ποιητή Νίκου Καρούζου, ο οποίος σε ένα από τα ποιήματά του για το Πάσχα από τη συλλογή του «Μονολεκτισμοί και Ολιγόλεκτα» (1980) έγραφε: «Με τι βιασύνη προχωρεί ο Ιησούς/εφέτος/Προς την Ανάσταση…/Παραμερίζει πανέρια τεράστια/γιομάτα βιολέτες/σπρώχνει τους αέναους/παπάδες/τινάζει νευρικά προς τα πίσω/τη μαλλούρα του/το γεγονός είν’ ολοφάνερο:/βαρέθηκε».