Συλλογικό Γουργουρητό

«Το Συλλογικό Γουργουρητό», είναι ο τίτλος της ομαδικής έκθεσης σύγχρονης τέχνης που παρουσιάζεται αυτές τις ημέρες στο Κτίριο Νόμπελ στο Χαλάνδρι, με την συμμετοχή 26 καλλιτεχνών, υπό την επιμέλεια της Νάντιας Αργυροπούλου.

Διαβάζουμε στο δελτίο τύπου, ο όρος «συλλογικό γουργουρητό» -αγγλικά ‘the collective purr’- είναι το υποκοριστικό που δόθηκε από τον επιστήμονα Adam Frank και αναφέρεται στα ευρήματα των αστροφυσικών σχετικά µε κάποιους αργούς κυµατισµούς στον χωροχρόνο, που περιγράφονται ως ο θόρυβος βάθους της ύπαρξης. Πρόκειται για ανεπαίσθητα κύματα, τα οποία, αν και είναι δύσκολο να εντοπιστούν, συμπιέζουν και διατείνουν ό,τι εμφανίζεται στο διάβα τους.

Ανάμεσα στις εικαστικές αφηγήσεις που τόσο σοφά επέλεξε να συμπεριλάβει στην έκθεση που επιμελείται εξ’ ολοκλήρου η Νάντια Αργυροπούλου, στεκόμαστε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην συνεργασία της καλλιτεχνικής ομάδας ANOSIA με τον φωτογράφο Τάσο Βρεττό.

Βασικά μέλη της ομάδας ANOSIA που δρα μέσα στο πεδίο της περφόρμανς, αποτελούν οι εικαστικοί Εύα Κολιοπάντου και Στέφανος Χανδέλης. Όπως αναφέρουν σε παλαιότερη τους συνέντευξη, στην πορεία της καλλιτεχνικής τους δράσης, οι δυο δημιουργοί αισθάνθηκαν την ανάγκη να περάσουν από τη στατικότητα της ζωγραφικής και της φωτογραφίας στην κίνηση που είναι στοιχείο του θεάτρου και της περφόρμανς.

Η σύμπραξη της ομάδας ANOSIA με τον Τάσο Βρεττό, όπως αποκαλύπτεται σταδιακά στον θεατή, μοιάζει ως το απόλυτα συμβατό καλλιτεχνικό ταίριασμα που κατορθώνει να επιφέρει ένα αποτέλεσμα άκρως μυστηριακό, ενστικτώδες, πρωτόγονο, το οποίο βασίζεται τόσο στον πειραματισμό, όσο στην εμπειρία και το πάθος των δυο βασικών πόλων αυτής της συνεργασίας που η ένωση τους γεννά νέο αίμα.

Τοπία εξωκοσμικά στο χρώμα του βαθύ μπλε και του μαύρου, ενταγμένα στο φυσικό περιβάλλον της Αττικής, απόκοσμα βιομηχανικά κτίρια, κενοί χώροι, εγκαταλειμμένοι στον λήθαργο της απραξίας, συνθέτουν τον πολύτιμο καμβά επάνω στον οποίο τα μέλη της ομάδας ANOSIA, πλήρως απελευθερωμένα από την οποιαδήποτε σύμβαση, χτίζουν έμψυχες γλυπτικές φόρμες.

Γυμνά σώματα αγκαλιασμένα σφιχτά μεταξύ τους, δεμένα το ένα με το άλλο σαν ένας άλυτος κόμπος, ανθρώπινα συμπλέγματα σε ακροβασία, αθώα, οξύμωρα, σκοτεινά και την ίδια στιγμή άκρως ρεαλιστικά, καμωμένα από τα ανόθευτα ένστικτα της πρωτόπλαστης σάρκας. Στρατιωτάκια ακούνητα – αμίλητα – αγέλαστα, ενήλικοι πρωταγωνιστές σε ένα αλλόκοτο παιχνίδι φτιαγμένο μονάχα για εκείνους τους λίγους, τους σπάνιους, τους ασυμβίβαστους αυτού του κόσμου.

Παρατηρητής στην απέναντι όχθη, μα ταυτόχρονα συμπάσχων, ο φωτογραφικός φακός του Τάσου Βρεττού, που άλλες φορές τον βλέπουμε να στέκεται ακίνητος για να παγώσει ηθελημένα τον χρόνο κι άλλοτε πάλι μοιάζει να περιστρέφεται εκούσια, έτοιμος να συλλάβει για πάντα την μυστική κίνηση της ζωής. Να δώσει στην ροή σχήμα, φωνή στο απρόβλεπτο της στιγμής, κόντρα στην γραμμικότητα του θανάτου.

Με τον καιρό, η εξοικείωση και η τριβή ανάμεσα σε εκείνον και την ομάδα, φαίνεται να μετατρέπουν τον φωτογράφο σε έναν ισότιμο περφόρμερ, που ενσωματώνεται ολοκληρωτικά στα όσα συμβαίνουν μπροστά στα μάτια του εκείνη την ώρα, δίχως ο ίδιος αποκλειστικά να τα ορίζει.

ANOSIA σημαίνει συσπείρωση.

Στην προκειμένη περίπτωση, αναφερόμαστε σε αυτή την γόνιμη συλλογική δράση που δείχνει να παράγει πέρα από αυτούσιο καλλιτεχνικό έργο, ισχυρή ανοσία ενάντια στον συντηρητισμό, στον ατομικισμό, την ματαιοδοξία που επικρατεί σε ολόκληρη την κοινωνία και τον σύγχρονο κόσμο.

‘Το Συλλογικό Γουργουρητό’

Επιμέλεια: Νάντια Αργυροπούλου

Κτίριο ‘Νόμπελ’ | έως 24/11

Ώρες λειτουργίας: Τετ.-Παρ.: 6-9.30 μ.μ., Σαβ., Κυρ.: 12.30-6 μ.μ. | Είσοδος ελεύθερη

*Εικαστικός