Σας αρέσει ο Ρενουάρ;

Εμπρός, παραδεχτείτε το. Πόσες φορές έχετε προσπεράσει τρέχοντας αίθουσες μουσείων μουρμουρίζοντας «όχι άλλον Ρενουάρ»;

Ο Γάλλος ιμπρεσιονιστής είναι πανταχού παρών και στην εποχή μας μπορεί το έργο του να φαίνεται κλισέ. Τα κοριτσάκια του, τα τοπία του, κυρίως αυτά.

Κι εδώ τελειώνει η απολύτως σεβαστή επικράτεια των ένοχων, προσωπικών μας μυστικών και αρχίζει η δημόσια και διαδικτυακή σύγχρονη τρέλα.

Την περασμένη εβδομάδα έκανε την εμφάνισή του στην Αμερική ένα κίνημα με αίτημα την αποκαθήλωση των έργων του Πιερ-Ογκίστ Ρενουάρ από τα μουσεία και κύριο σύνθημά του «Renoir sucks at painting».

Μαζεύτηκαν και κάποια μέλη του έξω από το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστόνης (MFA) και φώναζαν γιατί, λέει, έχει κρεμάσει πολλούς Ρενουάρ στους τοίχους του, έγινε και διάσημος εν μια νυκτί ο ηγέτης του κινήματος, ο Μαξ Γκέλερ.

Το εμπνεύστηκε, όπως ενημέρωσε την παγκόσμια κοινότητα, αφού επισκέφθηκε το περίφημο Barnes Foundation της Φιλαδέλφειας, που ανάμεσα στα αριστουργήματά του έχει και πολλούς Ρενουάρ.

Κοίτα κάτι πράγματα. Ξεκίνησε, λοιπόν, το κίνημά του από το Instagram και απέκτησε αμέσως αρκετούς followers – 2.400, αναφέρει η «Γκάρντιαν», μία από τις εφημερίδες που ανέδειξαν το θέμα.

Μεταξύ μας, η πρωτοφανής αυτή ιστορία ή έχει κάποια βάση και το αντι-ρενουαρικό μένος κάνει όντως θραύση στις ΗΠΑ ή ο κ. Γκέλερ με το sitcom επώνυμο είναι φρικτός αντιγραφέας. Διότι, μια ίδια ακριβώς ιστορία διηγείται και ο Τζόναθαν Φράνζεν στο νέο του μυθιστόρημα «Purity». Η Αναμπελ, μια συναρπαστική και εντελώς αχώνευτη ηρωίδα του (τύφλα να ‘χει ο δήθεν μισογύνης Φίλιπ Ροθ), μετά από μια επίσκεψή της στο Ιδρυμα Μπαρνς ξεσπάει εναντίον του Ρενουάρ. Κίνημα, πάντως, δεν κάνει, δεν είναι της μόδας ακόμα τα σόσιαλ μίντια.

Ας είναι. Σημασία έχει ότι κάτι το Instagram, κάτι η διαδήλωση έξω από το MFA, τα πήρε μια κυρία Ζενεβιέβ Ρενουάρ, που είναι απόγονος του ζωγράφου, και απάντησε στον Γκέλερ: «Οταν ο προ-προπάππους σας ζωγραφίσει οτιδήποτε αξίζει πάνω από 78,1 δολάρια, τότε μπορείτε να κάνετε κριτική».

Βέβαια, ο Γκέλερ δεν έχει στο μυαλό του τα αστρονομικά ποσά που πιάνει στις δημοπρασίες ο Γάλλος ιμπρεσιονιστής (1841-1919).

Τα έχει με την ίδια τη ζωγραφική του. «Γιατί τόσο πολλοί νομίζουν ότι είναι καλός ζωγράφος; Εχετε κοιτάξει τους πίνακές του; Στην πραγματική ζωή, τα δέντρα είναι ωραία. Εάν πάρετε κατά γράμμα τον Ρενουάρ, θα πιστέψετε ότι είναι απλώς μια μάζα από πράσινες μουντζούρες».

Κι εδώ αναγκάστηκε να πιάσει δουλειά ο αξιοσέβαστος κριτικός τέχνης της «Γκάρντιαν» Τζόναθαν Τζόουνς, για να μάθει στον κ. Γκέλερ και τους followers του τι εστί Ρενουάρ και ιμπρεσιονισμός.

Τους αποκάλεσε σε άρθρο του «αδαείς και βάρβαρους», γιατί δεν καταλαβαίνουν ότι ο Γάλλος μάς δίδαξε να εκτιμούμε νέες διαστάσεις στην ομορφιά του κόσμου.

Δηλαδή, αν θεωρούν «μουντζούρες» τα έργα του Ρενουάρ, τι θα πουν για τους Τέρνερ, Μονέ, Πιζαρό, Σεζάν και Βαν Γκογκ; Τους πρότεινε να ξανακοιτάξουν κάνα πίνακά του, προτείνοντας και τους δύο που δημοσιεύουμε κι εμείς, και κατέληξε: «Είναι υγιές να έχεις ισχυρές απόψεις για την τέχνη. Αλλά πρώτα, προσπάθησε να κοιτάξεις καλύτερα».