«Εγώ ο ίδιος είμαι ένα κίνημα εν κινήσει. Δεν δημιουργώ, διασκεδάζω» είπε το 1989 ο Παύλος (Διονυσόπουλος, Φιλιατρά 1930). Επισκέφτηκε πρώτη φορά το Παρίσι στα μέσα της δεκαετίας του 1950 και σχετικά γρήγορα αναγνωρίστηκε και βρήκε τη θέση του στη διεθνή πρωτοπορία. Απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας, ζωγράφος και γλύπτης, χρησιμοποίησε το χαρτί για τις ευφάνταστες πολύχρωμες συνθέσεις του. Οι παρισινές αφίσες του μετρό έγιναν το βασικό υλικό του.
Τις έκοψε, τις τεμάχισε σε λωρίδες, τις «μοντάρισε», τις μετέτρεψε σε κομφετί και τελικά δημιούργησε τα πρωτότυπα τρισδιάστατα έργα που τον έκαναν διάσημο και, κάποια στιγμή, από τους πιο ακριβοπληρωμένους σύγχρονους καλλιτέχνες. Για 60 χρόνια περίπου ο Pavlos δημιούργησε το προσωπικό του σύμπαν, κάνοντας τομή στην τέχνη.
Η καινούργια αίθουσα τέχνης «Roma Gallery» ξεκινάει τη λειτουργία της με ορισμένα ιστορικά έργα του. Περισσότερες από 10 συνθέσεις του από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 έως τους υπερ-ήρωες, την πιο πρόσφατη σειρά που δημιούργησε το 2014, φιλοξενούνται στην έκθεση «Pavlos – Almost magic».
«Η γκαλερί ανοίγει για το κοινό με στόχο να γίνει ένας ζωντανός και πρωτοποριακός χώρος που θα λειτουργεί με διεθνές πρόγραμμα, αφιερωμένο στη μεταπολεμική και σύγχρονη τέχνη. Θα παρουσιάζει έργα καταξιωμένων και ανερχόμενων καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο, επιδιώκοντας να ενημερώσει το κοινό και να προσφέρει έναν σύνδεσμο, με τον οποίο οι Ελληνες καλλιτέχνες θα μπορούν να αποκτήσουν επικοινωνία με χώρους τέχνης στο εξωτερικό.
Σκοπός και δέσμευσή μας είναι να αναδείξουμε τα ταλέντα και να προβάλουμε την κληρονομιά των καλλιτεχνών (Estates), συνεργαζόμενοι με επιμελητές, συλλέκτες, ιδρύματα και διεθνείς οργανισμούς» σημειώνουν οι άνθρωποι που δημιουργούν τον καινούργιο χώρο, δηλαδή η Αννα Αγγελοπούλου, που ιδρύει την αίθουσα τέχνης, και οι συνεργάτες της, οι ιστορικοί τέχνης Joanna Παπαδοπούλου-Αβέρωφ και Ηριδανός Τσιριγκούλης. Παράλληλα ο δεύτερος όροφος θα λειτουργεί ως private viewing room για τη δευτερογενή αγορά με έργα καλλιτεχνών όπως οι Γαΐτης, Κεσσανλής, Κανιάρης, Φασιανός κ.ά.
Τα ιστορικά έργα του Παύλου έχουν πάρει τη θέση τους στον χώρο, θυμίζοντας παράλληλα την πορεία του. «Γκρέμισα τα σύνορα που έχουν βάλει οι άνθρωποι μεταξύ ζωγραφικής και γλυπτικής. Εμένα η δουλειά μου είναι ζωγραφική και γλυπτική συγχρόνως. Λένε βλακωδώς ότι ο Μπέικον είναι καλύτερος από τον Τζακομέτι. Οχι! Είναι ποτέ δυνατόν; Γιατί είναι καλύτερος, αφού δεν έχουν καμία σχέση; Είναι δύο προσωπικότητες που δεν έχουν κοινό σημείο. Είναι και οι δύο μεγάλοι καλλιτέχνες. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να εκφράσεις το γούστο σου και να πεις “εμένα μου αρέσει περισσότερο ο Μπέικον”. Τίποτε άλλο!» έχει πει ο ίδιος.
Από τους βασικούς εκφραστές του κινήματος των Νέων Ρεαλιστών, εξέθεσε πρώτη φορά στο Σαλόνι τους το 1963 και ο Πιερ Ρεστανί, ο μέγας θεωρητικός της τέχνης που βοήθησε πολλούς Ελληνες, νέους ταλαντούχους τότε, καταξιωμένους διεθνώς στη συνέχεια, τον πρόσεξε αμέσως. «Ξέρεις, είσαι νεο-ρεαλιστής γιατί οικειοποιήθηκες την κομμένη φέτα» ήταν το πρώτο σχόλιο που έκανε στον Παύλο, για τον οποίο έγραψε μεταξύ πολλών άλλων:
«Νομίζαμε πως όλα είχαν λεχθεί σχετικά με την αφίσα, μέχρι που εμφανίστηκε ο Παύλος. […] Εζησε τη συναισθηματική πλήρωση της εποχής του και πορεύθηκε με ευκολία στην άλλη όψη της τέχνης μεταξύ νεο-ρεαλισμού και pop-art, αυτός ο καλλιτέχνης του καιρού του, ο οποίος τα έχει καλά με τον εαυτό του, παρέμεινε το παιδί των Φιλιατρών, που μαγεύεται πάντα από τις απλές χαρές της ζωής και που κάνει καλά αυτό που θέλει να κάνει».
Ο Παύλος δεν σταμάτησε να δημιουργεί και να εκθέτει σε όλο τον κόσμο. Το 1980 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε της Βενετίας, συμμετείχε στο φεστιβάλ Europalia (Βέλγιο, 1982) κ.α. Το 1992 οργανώθηκε στο παρεκκλήσι της Σορβόνης στο Παρίσι η αναδρομική του έκθεση «30 χρόνια χαρτιού» και το 1997 η πρώτη αναδρομική του στην Ελλάδα, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη.
Λίγο αργότερα ο δραστήριος πρύτανης της ΑΣΚΤ και επίσης σπουδαίος καλλιτέχνης, ο αλησμόνητος Νίκος Κεσσανλής, την παρουσίασε με τον καλύτερο τρόπο στο καινούργιο τότε Εργοστάσιο της ΑΣΚΤ. Εργα του Παύλου βρίσκονται σε πολλά μουσεία της χώρας και του εξωτερικού. Ενα από αυτά όμως το συναντούν χιλιάδες Αθηναίοι καθημερινά. Είναι οι ευφάνταστοι «Ποδοσφαιριστές» του στον σταθμό του μετρό στην Ομόνοια. Δημιουργήθηκαν από κομφετί που ο ίδιος έκοψε επίμονα και, αν αφιερώσετε ελάχιστα λεπτά από τον χρόνο σας, θα ανακαλύψετε τη μαγεία της διαφορετικής τέχνης του.
Info: Εγκαίνια 10 Ιανουαρίου (στις 19.00). Διάρκεια έως 10 Μαρτίου (Ρώμα 5, Κολωνάκι, τηλ.: 213-0358344).
