Η καρδιά της Υδρας, έως και την Κυριακή 5 Αυγούστου, χτυπά σε γαλλικούς ρυθμούς. Πληθώρα πολιτιστικών γεγονότων θα φωτίσουν τη διασύνδεση της Γαλλίας με την Ελλάδα. Συγκεκριμένα, βλέπουμε πώς οι δύο χώρες, με πολιτισμική αλληλεπίδραση, αμοιβαιότητα και συμμαχία σε όλα σχεδόν τα πολιτικοοικονομικά και διπλωματικά πεδία, συνομιλούν μεταξύ τους. Και αυτό, με αφορμή ένα μεγάλο αφιέρωμα που διοργανώνεται με πρωτοβουλία του 50χρονου ζωγράφου-συλλέκτη Αλέξη Βερούκα και του δημάρχου της Υδρας.
Με τον Αλέξη Βερούκα έχουμε την ευκαιρία να δούμε αναλυτικά τόσο τα πολιτιστικά δρώμενα που γίνονται αυτές τις ημέρες στην Υδρα όσο και τους λόγους που τον οδήγησαν από την Αθήνα στο Παρίσι και από εκεί, στην Υδρα.
• Ποιες είναι οι πρώτες εκδηλώσεις της Γαλλικής Εβδομάδας στην Υδρα;
Ξεκινήσαμε τις εκδηλώσεις μας από τη Δευτέρα 30 Ιουλίου, εγκαινιάζοντας την έκθεση της Γαλλίδας ζωγράφου Olga Karadimos στη Δημοτική Αίθουσα Πολιτισμού «Μελίνα Μερκούρη». Πρόκειται για μια σειρά έργων με απεικονίσεις μιας ομάδας γαϊδάρων, στους οποίους η καλλιτέχνις έχει δώσει ξεχωριστό όνομα για τον καθένα. Την έκθεση επιμελείται ο Δημήτρης – Αλέξανδρος Φατούρος. Το βράδυ της 31ης Ιουλίου παρουσιάσαμε στον σταθμό της ΑΣΚΤ-Αρχοντικό Τομπάζη αφιέρωμα στον ελληνικής καταγωγής Γάλλο συμβολιστή ποιητή Ζαν Μορεάς από την Αδελφότητα Υδραίων Αθηνών και των μελών της οικογένειάς του από την Υδρα.
Από σήμερα έως τις 19 Αυγούστου, θα παρουσιάσουμε στην αίθουσα «Κουλούρα» της Ακαδημίας Εμποροπλοιάρχων Υδρας, σε συνεργασία με το Ιστορικό Αρχείο-Μουσείο Υδρας (ΙΑΜΥ), την ατομική έκθεση του Ντιντιέ Πκινιόν με τίτλο «Το κυνήγι του λαγού» και παράλληλα τη γαλλική έκδοση του ομώνυμου βιβλίου του.
Για απόψε το βράδυ έχουμε προγραμματίσει στον μαγευτικό εξώστη του ΙΑΜΥ την επίσημη έναρξη του αφιερώματος στη Γαλλία. Τη βραδιά θα πλαισιώσει ρεσιτάλ πιάνου και κλασικού φλάουτου με έργα Γάλλων συνθετών του 20ού αιώνα από την Παναγιώτα Σκαλτσά και τη Hao Xuewen και με τη φιλική συμμετοχή των αδελφών Βλαχοδημήτρη, του Μουσικού Συλλόγου Υδρας και την περφόρμανς χορού της Λίνας Ωρολογά και της ομάδας της.
• Η ζωή σας είναι συνυφασμένη με το τρίπτυχο Αθήνα, Παρίσι, Υδρα…
Μετά την αποφοίτησή μου από το Γυμνάσιο, έφυγα στο Παρίσι για να σπουδάσω ζωγραφική και έμεινα εκεί για 12 χρόνια. Φοίτησα στο Paris IV στο Τμήμα Ιστορίας της Τέχνης για τον πρώτο κύκλο και παράλληλα στην Beaux Arts ζωγραφική, στο εργαστήριο του Ιταλού Leonardo Cremonini, και λιθογραφία με τον Abraham Hadad. Επειτα επέστρεψα στην Ελλάδα για τη θητεία μου στον στρατό και στη συνέχεια, από τον γάμο μου, απέκτησα έναν γιο, τον Βίκτωρα. Αυτός είναι ο λόγος που έμεινα για πολλά χρόνια στην Αθήνα και ξαναγύρισα στο Παρίσι από το 2013. Τώρα προσπαθώ να μοιράζω κάθε χρονιά στην Υδρα και το Παρίσι.
• Γνωρίζω ότι ο πατέρας σας είχε κάποτε κατάστημα στην οδό Σωκράτους. Οι μνήμες της Σωκράτους σάς χρησίμευσαν στη ζωή;
Η Αθήνα της μεταπολίτευσης, που τώρα μας φαίνεται ήδη πολύ μακρινή, είχε μια γλύκα που ίσως συνδέεται και με τη νοσταλγία της χαμένης παιδικότητας. Είναι τελείως άγνωστος τόπος η κεντρική αγορά σήμερα για μένα. Τότε, ένα παιδί που έβγαινε από τον Ηλεκτρικό, μπορούσε να διασχίσει άφοβα όλους τους δρόμους, τη Σοφοκλέους, τη Γερανίου, την πλατεία Θεάτρου, απροσπέλαστους σήμερα. Υπάρχουν ορισμένα σημεία που μοιάζουν πραγματικά με καθαρτήριο στο περιθώριο της China Town.
Τότε οι μαγαζάτορες, οι φορτοεκφορτωτές, οι ντελάληδες, ακόμη και οι ιερόδουλες στα «ξενοδοχεία», ήταν μια γειτονιά. Για μένα ήταν ένα σχολείο, για τις αναποδιές και τις δυστυχίες της ζωής αλλά και τον ιδρώτα του μεροκάματου. Ετσι έφτασα πιτσιρίκος με τα πόδια, μετά τη δουλειά του πατέρα μου, να ανεβοκατεβαίνω στο Σύνταγμα και να ανακαλύπτω την «Ωρα» του Μπαχαριάν, τον Αστορ, τον Ελευθερουδάκη της οδού Νίκης, τις εκδόσεις Ικαρος. Ημουν μόλις 12 χρόνων.
• Ο Leonardo Cremonini, στο Παρίσι, πώς ήταν ως δάσκαλος;
Από μια καλή πρόνοια στις εξετάσεις της Beaux Arts, ο Antonio Segui που έτυχε να είναι κριτής, βλέποντας τα έργα μου, μου είπε: «Νεαρέ, δεν με ενδιαφέρεις καθόλου, αλλά πρέπει να σε δει κάποιος που σίγουρα θα του αρέσει αυτό που κάνεις». Ετσι με τράβηξε από το χέρι στη γωνιά του Cremonini, ο οποίος είχε στήσει μια «μικρή σχολή των Αθηνών» μέσα στη Σχολή Καλών Τεχνών.
Οταν μπήκα στο εργαστήριό του, βρέθηκα ανάμεσα σε 14 Ελληνες συμμαθητές. Είχε κυριαρχήσει μια ροή αυτών των Ελλήνων, με πρωτοπόρο τον Σακαγιάν, τον ζωγράφο-φαινόμενο εκείνης της εποχής. Ως δάσκαλος σκηνοθετούσε ένα στρογγυλό τραπέζι για συζήτηση μαζί μας, ενώ χωρίς να το συνειδητοποιήσεις βρισκόσουν μπροστά του ξαπλωμένος στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή.
Ακόμη και τις συνταγές για τα μυστικά των παλιών μετρ μάς έκανε να τις ανακαλύπτουμε μόνοι μας, σε αρμονία με τη δική μας ιδιοσυγκρασία. Ηταν ένας άνθρωπος που δεν ήθελε να επιβάλει γνώση αλλά περισσότερο να ανάψει τα δικά σου φώτα για να τη δεις. Πολλές φορές η δική του «μαιευτική» ήταν επίπονη και υπήρχαν και απώλειες. Πολλοί εγκατέλειψαν το εργαστήριο. Κάποιοι και τη ζωγραφική. Για τους Ελληνες, όμως, ήταν περήφανος γιατί μας θεωρούσε «σκληρό πυρήνα» στην τέχνη.
• Εχετε στην καρδιά σας το Παρίσι;
Είναι η πόλη που αγάπησα εξίσου με την Αθήνα και ακόμα πιστεύω ότι δίπλα στην ομορφιά της Ρώμης, το παραμύθι της Βενετίας, από τις μητροπόλεις του κόσμου, ίσως το Παρίσι να είναι η ομορφότερη. Αν και το κλίμα, το κόστος ζωής είναι καμιά φορά εχθρικά για τους κατοίκους του. Τώρα δυστυχώς προστέθηκε και η επιφύλαξη για τους ξένους… Ομως, η πόλη, τα φαρδιά σκιερά πεζοδρόμιά της, τα πάρκα και οι προσόψεις της, που κάθε μια διηγείται τις ιστορίες που έχεις διαβάσει στα αγαπημένα σου βιβλία, σε προστατεύει πάντα και σε παρηγορεί.
• Και από την άλλη πλευρά η Υδρα;
Την Υδρα την είχα γνωρίσει από νωρίς με την παρέα των φίλων μου, ζωγράφων κυρίως. Κάποτε είχε γίνει και για μένα ένα καταφύγιο χαμένων πλέον «ονείρων». Τώρα, με τη συντροφιά του γιου μου, που με ανακούφιση τον βλέπω να μεγαλώνει και να την αγαπάει όσο εγώ, ζω την πρόκληση μιας μετάλλαξης. Δεν μπορούσα ποτέ να ζήσω στην εξοχή, μου προκαλούσε αλλεργία. Ηθελα φασαρία, τους ήχους του δρόμου, το καυσαέριο, αυτά με ανακούφιζαν.
Μετά από λίγους χειμώνες όμως στην Υδρα, νομίζω ότι επιτέλους έγινε μια επανασύνδεση με τη Φύση. Αλλά και οι Γάλλοι επισκέπτες έχουν τοποθετήσει την Υδρα στους πρώτους προορισμούς των θερινών τους διακοπών εδώ και δεκαετίες, διατηρώντας πολλοί από αυτούς και ιδιόκτητα σπίτια στο νησί.
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
■ Πέμπτη 2 Αυγούστου: Ξενάγηση στην εικαστική εγκατάσταση με τον τίτλο «Atlasouna» του Μαροκινού καλλιτέχνη Abdelaziz Zerrou, νικητή του Βραβείου HYam. Στον θερινό κινηματογράφο «Γαρδένια» θα προβληθεί η πρώτη ταινία του αφιερώματος στον γαλλικό κινηματογράφο, που διοργανώνεται από την Κινηματογραφική Λέσχη της Υδρας. Προλογίζει ο σκηνοθέτης Θανάσης Ρεντζής.
■ Παρασκευή 3 Αυγούστου: Εγκαινιάζεται στον δεύτερο όροφο του ΙΑΜΥ έκθεση του διακεκριμένου εικονογράφου Jul (Charlie Hebdo, Liberation, Le Monde) με τίτλο «Οι Πενήντα Αποχρώσεις των Ελλήνων». Πρόκειται για την πρόσφατη δουλειά του, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Dargaud. Ο Jul είναι πλέον ο σεναριογράφος του Λούκυ Λουκ. Το βράδυ στον εξώστη του ΙΑΜΥ θα δώσει ρεσιτάλ πιάνου με έργα Σοπέν η διεθνούς φήμης Ρωσίδα σολίστ Sveltana Karpunkina.
■ Σάββατο 4 Αυγούστου: Το μεσημέρι οι φιλοξενούμενες από τον σεφ του εστιατορίου «Η Ωραία Υδρα», Maryvonne και Matina-Laura Saloyannis, θα παρουσιάσουν γαστρονομικές προτάσεις από τη γαλλική τους κουζίνα. Το βράδυ στην ισόγεια κεντρική αίθουσα του ΙΑΜΥ εγκαινιάζεται η αναδρομική βιογραφική έκθεση του Αλέκου Φασιανού με τίτλο «Ο Φασιανός στη Γαλλία», σε επιμέλεια της κόρης του, Βικτωρίας.
■ Κυριακή 5 Αυγούστου: Το βράδυ στο ανοιχτό θεατράκι «Μίλτος Σαχτούρης» θα συνομιλήσουν η ελληνική και η γαλλική ποίηση. Την εκδήλωση θα παρουσιάσει ο Υδραίος ποιητής Χρήστος Δασκαλάκης. Η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου μαζί με τον Γάλλο ηθοποιό Yann Peira θα διαβάσουν Γάλλους ποιητές σε μεταφράσεις του Οδυσσέα Ελύτη. Συνοδεύει με κλασικό φλάουτο η Κινέζα σολίστ Hao Xuewe. Το αφιέρωμα στη Γαλλική Εβδομάδα κλείνει με γιορτή αποχαιρετισμού και γαστρονομικές προτάσεις συνοδευόμενες από επιλεγμένα γαλλικά κρασιά, από τις Maryvonne και Matina-Laura Saloyannis, στο θρυλικό εστιατόριο της Υδρας «Sunset».
