Να σταματήσει η παρενόχληση και η κακοποίηση γυναικών σε συναυλίες και φεστιβάλ ζητά η Safe Spaces Now στην οποία συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, οι τραγουδίστριες Mabel, Sophie Ellis-Bextor, Anne-Marie, ο MNEK, οι Rudimental, η ραδιοφωνική παραγωγός Clara Amfo και η συνδιοργανώτρια του Φεστιβάλ Γκλάστονμπερι, Emily Eavis.
Όπως αναφέρει ο Guardian, καθώς τα live επιστρέφουν μετά τα «λουκέτα» και τα μέτρα για την πανδημία, «πρέπει να αντιμετωπίσουμε τη δική μας πραγματικότητα. Και αυτή η πραγματικότητα είναι αυτή που ο κλάδος μας αγνοεί πάρα πολύ καιρό: τα φεστιβάλ, τα στούντιο και οι χώροι εργασίας δεν είναι πολύ συχνά ασφαλείς χώροι για γυναίκες, κορίτσια και περιθωριοποιημένα φύλα».
«Είναι καιρός να το αλλάξουμε. Έχουμε συλλογική ευθύνη να αναλάβουμε δράση» σημειώνεται στη σχετική επιστολή στην οποία τονίζεται πως η «μουσική πρέπει να είναι ένας χώρος χαράς και συμπερίληψης για όλους».
Η νέα πρωτοβουλία αναφέρεται σε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το 40% των γυναικών κάτω των 40 ετών έχουν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση σε μουσική εκδήλωση. Τα δεδομένα δεν εκπλήσσουν την Claire Barnett, επικεφαλής της οργάνωσης «UN Women UK, η οποία συμπληρώνει ότι άλλα πρόσφατα στοιχεία αποκαλύπτουν πως μόνο το 3% των γυναικών ηλικίας 18 έως 24 ετών δεν είχαν παρενοχληθεί σε δημόσιο χώρο.
«Είχαμε πολλά μηνύματα από άτομα αυτής της ηλικιακής ομάδας που έλεγαν ότι ήταν έκπληκτοι που έφτανε το 3%» δηλώνει η ίδια υποστηρίζοντας πως το παρόν έχουν διαψευστεί οι ελπίδες για αλλαγή στις νεότερες γενιές ανδρών, οι οποίοι θα μπορούσαν να συμπεριφέρονται καλύτερα από τους πατέρες ή τους παππούδες τους.
Η Barnett κάνει λόγο για ένα πρώτο βήμα στο πλαίσιο της συζήτησης για απτά μέτρα που θα επιφέρουν αλλαγές. «Στα live οι άνθρωποι περιμένουν να είναι ελεύθεροι (…) Κι αν ακούμε ότι οι άνθρωποι φοβούνται, τότε πρέπει να αναλάβουμε δράση» είπε για να προσθέσει το εξής: «Δεν είναι o.k. οι γυναίκες να ανησυχούν συνεχώς για την ασφάλειά τους στα φεστιβάλ, να φροντίζουν να έχουν πάντα φορτιστές τηλεφώνου, ώστε να μπορούν να καλέσουν κάποιον εάν αισθάνονται ανασφαλείς».
Σύμφωνα με την ίδια, σκοπός είναι η απόλυτη ασφάλεια των συναυλιακών χώρων. «Αυτό που μας εμπνέει είναι ότι έχουμε δει πραγματικές αλλαγές συμπεριφοράς σε άλλους τομείς πολύ πιο γρήγορα από ό, τι θα περιμέναμε», είπε φέρνοντας ως παράδειγμα το κάπνισμα στους εσωτερικούς χώρους.
Η επιστροφή στην «κανονική ζωή» αποτελεί μια «μοναδική ευκαιρία». «Δεν νομίζω ότι θα έχουμε άλλη στιγμή όπου θα προγραμματίσουμε εκ νέου ζωντανή μουσική από την αρχή. Αυτή είναι μια διαφορετική ευκαιρία από αυτή που είχαμε πριν. Μιλάμε εδώ και μια δεκαετία για την προώθηση της ασφάλειας και της καλύτερης συμπεριφοράς» επεσήμανε.
