Και ξαφνικά, το βράδυ της Παρασκευής, με μια ξερή ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, «απαλλασσόταν από τα καθήκοντά του» ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Ελληνικού Φεστιβάλ, δικηγόρος Γιώργος Αντωνακόπουλος, μόλις πέντε μήνες μετά τον διορισμό του από τον Αριστείδη Μπαλτά για τριετή θητεία -μαζί με τα άλλα μέλη του Δ.Σ. Στη θέση του προέδρου αναβαθμίζεται η έως τώρα αντιπρόεδρος του Δ.Σ., καθηγήτρια του New York University Ελένη Θεοδωράτου.
Αντίθετα με τις συνήθειές του σε ανάλογες αιφνιδιαστικές αλλαγές Δ.Σ. και διευθύνσεων εποπτευόμενων οργανισμών, ο Αριστείδης Μπαλτάς δεν αναφέρει την αιτία της απόφασής του. Κι όμως, ο Γιώργος Αντωνακόπουλος είχε πρωτοδιοριστεί στο Ελληνικό Φεστιβάλ ήδη από τον Μάρτιο του 2015, στην πρώτη πρώτη παρέμβαση της νέας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. στο Δ.Σ. του οργανισμού (αυτός αντιπρόεδρος, ο Γιώργος Λούκος, που πολύ διαφωνούσε, πρόεδρος).
Αντί για την επίσημη θέση του Αρ. Μπαλτά, πηγές του υπουργείου άφηναν να διαρρεύσει η δυσαρέσκειά του για μια σειρά πράξεων του αποπεμφθέντος, τις ίδιες ακριβώς που ανέφερε στην «Εφ.Συν.» και η Ελένη Θεοδωράτου. «Δεν είναι ωραίο για τη νέα πρόεδρο του Δ.Σ. να μιλά εναντίον του προκατόχου της, αλλά υπήρχαν προβλήματα, μια γενική ασυμφωνία μεταξύ Δ.Σ. και προέδρου», μας είπε.
«Δεν υπήρχε γραπτή ημερήσια διάταξη, τα πρακτικά δεν υπογράφονταν στην ώρα τους ή ποτέ, δεν υπήρχαν γραπτές εισηγήσεις, εγκρίνονταν έξοδα (για ταξίδια κ.ά.) ως δήθεν περασμένα από το Δ.Σ., που εμείς δεν τα ξέραμε». Σύμφωνα με την κ. Θεοδωράτου, όλα αυτά ήταν «σημαντικές αδυναμίες, ειδικά για έναν οργανισμό, σαν το Φεστιβάλ, που είναι σε μια νέα φάση και θέλει να προχωρήσει».
Ελάχιστο ενδιαφέρον για τους φίλους του θεσμού θα είχε η αποπομπή Αντωνακόπουλου, αν ο Αριστείδης Μπαλτάς δεν διέκοπτε με αυτήν (έστω και προσωρινά) τη διαδικασία συζήτησης (και εκλογής) από το Δ.Σ. του νέου γενικού διευθυντή του οργανισμού.
Αυτήν ακριβώς θα εισηγούνταν ο Γιώργος Αντωνακόπουλος, προτείνοντας την ίδια στιγμή και συγκεκριμένο πρόσωπο: τον Παναγιώτη Δούρο.
Είναι ο πρώην ισχυρός άνδρας του υπουργείου Πολιτισμού (διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Νίκου Ξυδάκη αλλά και του Αριστείδη Μπαλτά), που θεωρήθηκε από τον Γιώργο Λούκο υποκινητής της αποπομπής του, ο οποίος, με τη σειρά του, τον περασμένο Απρίλιο, μετά το «φιάσκο» της ανάθεσης της καλλιτεχνικής διεύθυνσης του Φεστιβάλ στον Γιαν Φαμπρ, παραιτήθηκε «για προσωπικούς λόγους» και επέστρεψε στην παλιά του θέση: διοικητικός υπάλληλος στο Ελληνικό Φεστιβάλ.
Ηταν κοινό μυστικό οι τεταμένες σχέσεις του με τον Αριστείδη Μπαλτά, αλλά ο αποπεμφθείς πρόεδρος του Δ.Σ. θεωρούσε προφανώς ότι τα προσόντα και η «πείρα» του Παναγιώτη Δούρου στο Φεστιβάλ (δώδεκα χρόνια εργασία) έφταναν και περίσσευαν για τη θέση του γενικού διευθυντή.
Να, όμως, που δεν έγινε ποτέ η συνεδρίαση του Δ.Σ. την περασμένη Πέμπτη, όπου το «επικίνδυνο» όνομα «Δούρος» θα έπεφτε επίσημα στο τραπέζι επαληθεύοντας τις φήμες για τις φιλοδοξίες του. Απουσίαζε η αντιπρόεδρος του Δ.Σ. Ενα εικοσιτετράωρο αργότερα ο υπουργός απέλυε τον Γιώργο Αντωνακόπουλο.
Τα ερωτήματα είναι πολλά.
► Μήπως πίσω από την απόφαση Μπαλτά δεν κρύβονται κάποια πρακτικά που δεν υπογράφονταν και κάποια ταξίδια που πληρώνονταν ερήμην του Δ.Σ., αλλά κυρίως η πρόταση για τον Δούρο;
► Γιατί δεν αφέθηκε το Δ.Σ., αποτελούμενο από σοβαρούς ανθρώπους, να δεχτεί ή όχι την εισήγηση του προέδρου, να ρίξει ή να μη ρίξει στο τραπέζι κι άλλα ονόματα εκτός του Δούρου, να επιλέξει ενδεχομένως τη δημόσια πρόσκληση ενδιαφέροντος για τη θέση, μια διαδικασία που με τόσο καλά αποτελέσματα ακολούθησαν πρόσφατα το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου;
Η νέα πρόεδρος του Δ.Σ. δεν κρύβει ότι αυτός ακριβώς είναι ο στόχος της. «Είναι στο χέρι μας με μια ανοιχτή πρόσκληση ενδιαφέροντος για τη θέση του γενικού διευθυντή να επιλέξουμε το κατάλληλο πρόσωπο. Υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω, σε όλη την Ελλάδα, με προσόντα και γνώσεις.
Επίσης, μην ξεχνάμε ότι η βούληση του υπουργού Πολιτισμού, αλλά και της κυβέρνησης, είναι τελείως σαφής: ανοιχτοί διαγωνισμοί σε όλους τους εποπτευόμενους φορείς. Διαφάνεια σε όλα: διοικητικά, καλλιτεχνικά, οικονομικά», λέει η κ. Θεοδωράτου. Δεν αποκλείει κανέναν υποψήφιο, ούτε τον Παναγιώτη Δούρο.
Απλώς δεν θεωρεί την επιλογή γενικού διευθυντή επείγουσα, κι ας προβλέπεται η θέση από τον ιδρυτικό νόμο του Φεστιβάλ. «Το Δ.Σ. πρέπει να ολοκληρώσει το οργανόγραμμα και τον κανονισμό του οργανισμού, σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η προκήρυξη της θέσης του γενικού διευθυντή», μας λέει.
Τελικά, η θέση του γενικού διευθυντή σέρνει μια «κατάρα». Αυτήν θεωρούσε ο Λούκος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ γιγαντώνει «φωτογραφικά» για να την πάρει ο Δούρος υποβαθμίζοντας τον δικό του, καλλιτεχνικό ρόλο. Αυτήν διεκδικεί τώρα ο Δούρος και το ΥΠ.ΠΟ. «επεμβαίνει». Με αφορμή αυτήν ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, που φερόταν ως υποστηρικτής του Δούρου, εκφράζει τώρα την πρώτη δημόσια διαφωνία του με τον υπουργό Πολιτισμού που τον διόρισε.
Η Ελένη Θεοδωράτου, πάντως, μας διαβεβαιώνει ότι «ο γενικός διευθυντής δεν θα υποσκελίζει τον καλλιτεχνικό διευθυντή, αφού είναι στην ουσία κάτι σαν μεγάλος προσωπάρχης». «Το πρόσωπο του Φεστιβάλ είναι ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος και η γνώμη του για τις αρμοδιότητες του γενικού διευθυντή μετράει απόλυτα», καταλήγει.
Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος:
Αφήστε το Φεστιβάλ στην ηρεμία του
«Αυτές τις μέρες είμαι στην Επίδαυρο για δουλειές του Φεστιβάλ και του Λυκείου. Την είδηση την έμαθα από τις εφημερίδες. Θα περίμενα να το είχα μάθει αλλιώς, έστω και για λόγους δεοντολογίας. Πάντως δεν το ακούω ευχάριστα, γιατί πιστεύω ότι το Φεστιβάλ χρειάζεται, επιτέλους, ηρεμία και σταθερότητα για να κάνει τη δουλειά του»
