Παράσημα σε μια καλλιτεχνική dream team

Εντεκα σπουδαίες προσωπικότητες των Γραμμάτων και των Τεχνών παρασημοφόρησε χθες η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου σε ειδική τελετή στο Προεδρικό Μέγαρο: Τον πεζογράφο, σεναριογράφο και ακαδημαϊκό Θανάση Βαλτινό. Τη συγγραφέα Ρέα Γαλανάκη. Τον λυρικό τραγουδιστή (κόντρα τενόρο) και παιδαγωγό Αρη Χριστοφέλλη. Την πιανίστα, παιδαγωγό και «ψυχή» του Διεθνούς Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής στην Αίγινα, Ντόρα Μπακοπούλου, και την επίσης πιανίστα, παιδαγωγό και ιδρύτρια της ορχήστρας Piandaemonium, Δόμνα Ευνουχίδου. Τους ζωγράφους Αλέκο Λεβίδη και Γιώργο Ρόρρη. Τη διευθύντρια και επιμελήτρια του Μουσείου Καποδίστρια στην Κέρκυρα, Ντάρια Κοσκόρου. Τη θεατρική ηθοποιό Ρένη Πιττακή. Κι ακόμα τον ποιητή και κριτικό Νάσο Βαγενά και τον ποιητή και στιχουργό Μιχάλη Γκανά.

Ως προς τους δύο τελευταίους θα μπορούσαμε μάλιστα να πούμε πως έτσι αποκαταστάθηκαν όπως τους αξίζει, λίγες ώρες αφότου είχε γίνει γνωστό ότι ήταν υποψήφιοι μαζί με τον Τίτο Πατρίκιο ως ακαδημαϊκοί στη (χηρεύσασα μετά τον θάνατο της Κικής Δημουλά) έδρα της Ποίησης, αλλά ουδείς από τους τρεις συγκέντρωσε τις απαιτούμενες 19 ψήφους (καθώς στην Ακαδημία για την εκλογή κάποιου χρειάζεται το 50+1% των μελών της). Εάν μάλιστα η Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε παρασημοφορήσει και τον 94χρονο Τίτο Πατρίκιο θα είχε αντιστρέψει πλήρως την πικρή γεύση που άφησε η αβελτηρία της Ακαδημίας.

«Είναι καθήκον της πολιτείας να σέβεται, να μεριμνά και να τιμά αυτούς που αποτελούν το οξυγόνο της κοινωνίας μας, εκείνους που με το έργο τους βαθαίνουν και ανανεώνουν την αντίληψή μας για τον κόσμο», τόνισε πάντως χθες στην επίσημη ομιλία της η κ. Σακελλαροπούλου. Και συνέχισε: «Σήμερα τιμάμε δημιουργούς και ερμηνευτές που με τα βιβλία τους άνοιξαν δρόμους στη λογοτεχνία μας, με τη ζωγραφική τους εισέδυσαν στην ανθρώπινη μορφή και το ελληνικό τοπίο για να αποκαλύψουν την ουσία τους, με τις μουσικές ερμηνείες τους ή με τις μεταμορφώσεις τους επί σκηνής μάς μύησαν σε μια «τελετή αποκάλυψης», για να χρησιμοποιήσω μια φράση του Μάνου Χατζιδάκι».

Και απένειμε τα παράσημα:

■ Του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος στον Θανάση Βαλτινό, που «πλούτισε τη γραμματεία μας με ένα έργο στο οποίο ιστορία, πολιτική και κοινωνία διαπλέκονται έντονα με το εγώ και την ατομικότητα» και «άλλαξε τον ρου του σύγχρονου ελληνικού μυθιστορήματος».

■ Τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικος στον Αρη Χριστοφέλλη, που «διάνοιξε το πεδίο των γνώσεών μας για το λυρικό ρεπερτόριο και επέκτεινε τους ορίζοντες της μουσικής εκπαίδευσης».

■ Τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Ευποιίας στις:

Ρέα Γαλανάκη, που «έδωσε νέα τροπή στο ιστορικό μυθιστόρημα» και «μας παρέδωσε και συνεχίζει ένα έργο που αποδίδει αριστοτεχνικά τις αποχρώσεις της εποχής, του φύλου, των κοινωνικών συγκρούσεων και των ατομικών πεπρωμένων».

Δόμνα Ευνουχίδου, που «επαναπροσδιόρισε τον παραδοσιακό πιανιστικό ήχο».

Ντάρια Κοσκόρου, που «επιτελεί υποδειγματική εργασία στο μοναδικό μουσείο που είναι αφιερωμένο στον μεγάλο Ελληνα και Ευρωπαίο πολιτικό του 19ου αιώνα».

Ντόρα Μπακοπούλου, που «εργάζεται άοκνα για να φέρει σε επαφή τα μεγάλα αριστουργήματα με το ευρύ κοινό, προωθεί την επικοινωνία μεταξύ ερμηνευτών, μουσικών σχολών και ειδών και ομνύει στη σημασία της συνεργασίας για την παραγωγή καλλιτεχνικού έργου».

Ρένη Πιττακή, που «ανταποκρίνεται απόλυτα στην αντίληψη του Μπρεχτ για τον ηθοποιό: μεγάλος καλλιτέχνης είναι αυτός που συνδυάζει την υπέρτατη πνευματική διαύγεια με το υπέρτατο πάθος».

■ Τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής στους:

Αλέκο Λεβίδη, που «κρατώντας αδιάρρηκτη την επαφή του με το παρελθόν, επιδίδεται σε έναν γόνιμο στοχασμό για τη ζωγραφική και τις μορφές που έχει προσλάβει μέσα στον χρόνο».

Γιώργο Ρόρρη, «επίμονο ερευνητή του ανθρώπινου σώματος», ο οποίος «συνδιαλέγεται με τους μεγάλους δασκάλους που ενέπνευσαν την ανθρωποκεντρική ζωγραφική του, χωρίς ποτέ να του διαφεύγει η ακανθώδης ένταση της πραγματικότητας».

Νάσο Βαγενά, που «εμπλούτισε τον θεωρητικό λόγο με τη γνωστική του σκευή, προσέγγισε τη λογοτεχνική μας παράδοση με οξυδέρκεια ως κριτικός και με το παιγνιώδες, ειρωνικό και σαρκαστικό ποιητικό του έργο αφήνει πάντα να διαφανεί, πίσω από το σκώμμα, το αγωνιώδες, υπαρξιακά ταλανισμένο πρόσωπο του ποιητικού υποκειμένου».

Μιχάλη Γκανά, που «με τα ποιήματα και τα μικρά πεζά του έστησε μια στέρεη γέφυρα ανάμεσα στον απελθόντα κόσμο της υπαίθρου και τη σύγχρονη ζωή, σημαδεύοντας ανεξίτηλα τη συλλογική μας ευαισθησία».

Συγκινημένοι ευχαρίστησαν όλοι με θερμά λόγια την ΠτΔ για την τιμή. Κάποιοι εκ των 11 έκαναν και ορισμένες καίριες επισημάνσεις, όπως π.χ. η Ρέα Γαλανάκη, που ευχαρίστησε εκτός των άλλων την ίδια τη λογοτεχνία για όσα μας δίνει και για όσα απαιτεί από εμάς, «για όσα εκμαιεύει από την ψυχή και από την κοινωνία με σκοπό να τα αναδημιουργήσει έτσι ώστε να γίνουν κοινό κτήμα και κοινή συνείδηση. Διότι η λογοτεχνία σε μεγάλο βαθμό σχετίζεται με την ομαλή λειτουργία της Δημοκρατίας, καθώς μόνο στις ευνομούμενες Δημοκρατίες υπάρχει η ελευθερία του λόγου, της σκέψης, η ανάπτυξη των τεχνών, η επιβράβευση των δημιουργών». Ή η Ντόρα Μπακοπούλου, που ευχήθηκε να βοηθήσει η πολιτεία, ώστε να δημιουργηθεί μια Ελληνική Ακαδημία Μουσικής. Ο Γιώργος Ρόρρης και η Ρένη Πιττακή, πάλι, τόνισαν ότι στο πρόσωπό τους τιμώνται και οι σπουδαίοι συνάδελφοί τους ή η μνήμη κάποιων εξ αυτών όπως της Μάγιας Λυμπεροπούλου, «που «έφυγε» απαρατήρητη…».

Η Ακαδημία Αθηνών

Οσο για το περιστατικό με την Ακαδημία Αθηνών αφορά πρωτίστως τον Τίτο Πατρίκιο, που έχει απορριφθεί και άλλοτε από ακαδημαϊκός. Εξ ου και η παρασκηνιακή προτροπή της ηγεσίας της Ακαδημίας (να θυμίσουμε εδώ ότι πρόεδρος είναι ο Αντώνης Ρεγκάκος, αντιπρόεδρος ο Μιχάλης Σταθόπουλος και γ.γ. ο Χρήστος Σ. Ζερεφός) προς εκείνον να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα για τακτικό μέλος στην έδρα της Ποίησης, δίνοντας μια δυνατότητα αποκατάστασης της πρότερης αδικίας. Το αποτέλεσμα ήταν να απορριφθεί και πάλι ο Πατρίκιος συγκεντρώνοντας 13 ψήφους, έναντι των απαιτούμενων 19. Δεν είχαν δυστυχώς καλύτερη τύχη οι επίσης υποψήφιοι για την έδρα, Νάσος Βαγενάς και Μιχάλης Γκανάς.