Kapten: «Βρόμικος» ήχος, ένταση, απρόβλεπτο κι έκπληξη

Οι Kapten είναι μια οκταμελής μπάντα από τη Θεσσαλονίκη με δύο σετ τυμπάνων, δύο φωνές, δύο πνευστά, κιθάρα και μπάσο. Παίζουν μουσική που κινείται ανάμεσα σε rock, soul, afrobeat, hip hop και τον αυτοσχεδιασμό. «Δεν νιώθουμε την ανάγκη να διαλέξουμε στρατόπεδο ή να υπηρετήσουμε κάποιο συγκεκριμένο είδος», λέει στην «Εφημερίδα των Συντακτών» ο Παναγιώτης Καπετανάκης, ο ιδρυτής του συγκροτήματος. «Μας ελκύουν ο βρόμικος ήχος, η ένταση, το απρόβλεπτο και η έκπληξη. Μας ενδιαφέρει περισσότερο η σύγκρουση διαφορετικών στοιχείων παρά η καθαρότητα των συνταγών. Θέλουμε να ανακατεύουμε πράγματα που θεωρητικά δεν ταιριάζουν, να αφήνουμε χώρο στο λάθος, στον αυθορμητισμό και στον πειραματισμό».

Η αλήθεια είναι πως έπαθα λίγο την πλάκα μου ακούγοντας το άλμπουμ τους «Dancing Tooth» (Fine! Records). Πήγα και τους είδα και live στο «Ιλιον Stage» όταν κατέβηκαν στην Αθήνα. Αυτή την Παρασκευή 12 Ιουνίου παίζουν στη Θεσσαλονίκη, στο Θέατρο Κήπου και σας συνιστώ να μην τους χάσετε, δίνουν διονυσιακές συναυλίες. «Στη σκηνή τα πράγματα είναι πάντα πιο ανοιχτά και πιο απρόβλεπτα απ’ ό,τι στις ηχογραφήσεις και σίγουρα δεν μας ενδιαφέρει η σκηνή ως χώρος επίδειξης», επισημαίνει ο Παναγιώτης. «Ο αυτοσχεδιασμός, η ένταση, ο θόρυβος, ο χορός και η αλληλεπίδραση με τον κόσμο είναι αναπόσπαστα κομμάτια των συναυλιών μας. Δεν μας αρέσει να αναπαράγουμε μηχανικά αυτό που γράψαμε στο στούντιο. Θέλουμε τα κομμάτια να αναπνέουν, να αλλάζουν μορφή, να μπορούν να μας εκπλήσσουν ακόμη κι εμάς τους ίδιους. Ισως γι’ αυτό τα live μας έχουν αυτόν τον χαρακτήρα. Ξεκινούν από τα τραγούδια αλλά συχνά καταλήγουν κάπου αλλού, σε κάτι που δεν μπορείς να προγραμματίσεις».

Πώς γίνεται ένα ελληνικό γκρουπ να ακούγεται τόσο αμερικανικό;

«Μεγαλώσαμε ακούγοντας μουσική από όλο τον κόσμο, rock, jazz, soul, hip hop, ηλεκτρονική μουσική. Eίχαμε πρόσβαση σε διαφορετικούς ήχους, κουλτούρες και τρόπους έκφρασης, οπότε οι επιρροές μας δεν περιορίστηκαν ποτέ σε ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό πλαίσιο. Δεν καθίσαμε ποτέ να πούμε «ας ακουστούμε σαν αμερικανική μπάντα» ή σαν μπάντα από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Αυτό που κάναμε ήταν να απορροφήσουμε όλα εκείνα τα ακούσματα που μας συγκινούσαν και μας έκαναν να θέλουμε να δημιουργήσουμε μουσική. Παράλληλα, πιστεύω ότι υπάρχει και μια πολύ έντονη μεσογειακή πλευρά σε όσα κάνουμε. Αλλά αυτό που βγαίνει τελικά είναι το αποτέλεσμα όλων των επιρροών, φιλτραρισμένων μέσα από τις δικές μας εμπειρίες, τη δική μας ιδιοσυγκρασία και τον δικό μας τρόπο να βλέπουμε τον κόσμο.»

Πόσες ευκαιρίες έχει όμως μια μπάντα όπως εσείς στην Ελλάδα του 2026;

«Στην Ελλάδα οι ευκαιρίες για μια ανεξάρτητη μπάντα δεν είναι πολλές, ειδικά αν δεν ακολουθείς τους κανόνες των mainstream κυκλωμάτων. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει χώρος για νέες φωνές. Το βασικό πρόβλημα είναι πως δεν υπάρχουν χώροι για να παίξεις. Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει πολλούς DIY και αυτοοργανωμένους χώρους να κλείνουν ή να δέχονται τεράστια πίεση. Οι συναυλίες και οι εκδηλώσεις σε στέκια, καταλήψεις και πανεπιστήμια, που κάποτε αποτελούσαν εστίες πολιτισμού και δημιουργίας, γίνονται όλο και πιο δύσκολες και τα δίκτυα που είχαν, διαλύονται.»

Τις κυνηγούν τις αυτόνομες σκηνές, είναι η αλήθεια…

Η καταστολή απέναντι στις αυτόνομες σκηνές είναι έντονη και αυτό επηρεάζει άμεσα τις δυνατότητες έκφρασης για πολλούς νέους καλλιτέχνες. Παρ’ όλα αυτά, το underground δεν έχει εξαφανιστεί. Συνεχίζει να αναπνέει μέσα από συλλογικές προσπάθειες, αυτοοργανωμένα live, ανεξάρτητες κυκλοφορίες και κοινότητες που στηρίζουν έμπρακτα τη μουσική. Αυτό φαίνεται ιδιαίτερα στον χώρο του hip hop, αλλά και σε σκηνές που εξακολουθούν να λειτουργούν έξω από τις λογικές της αγοράς. Από την άλλη, οι μουσικές σκηνές, τα μαγαζιά και οι χώροι φιλοξενίας συναυλιών παραμένουν περιορισμένα σε όλη τη χώρα και οι δυσκολίες είναι πολλές. Γι’ αυτό οι ευκαιρίες δεν χαρίζονται. Τις δημιουργείς μέσα από τη δουλειά σου, τα live, τις συνεργασίες, τις ανθρώπινες σχέσεις και τη συλλογικότητα. Με επιμονή, συνέπεια και αλληλεγγύη μπορείς να χτίσεις κάτι πραγματικό, ακόμα και σε ένα περιβάλλον που συχνά μοιάζει να μην αφήνει χώρο για αυτό.

Info: Θέατρο Κήπου, Θεσσαλονίκη, Παρασκευή 12 Ιουνίου, εισιτήρια από 12 ευρώ.