Τώρα που ο κύβος ερρίφθη τα διεθνή μέσα ενημέρωσης αρχίζουν να ξεσαλώνουν, όπως ακριβώς είχαν πράξει και πριν από τις εκλογές του 2012. Παλιά τους τέχνη κόσκινο. Σιγά την πρωτοτυπία: Αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ θα επέλθει περίοδος σύγχυσης και ανωμαλίας, τα λεφτά θα φύγουν από την Ελλάδα, οι Τούρκοι και οι βόρειοι γείτονες θα εισβάλουν στη χώρα, ο Βόλγας και ο Δούναβης θα ενώσουν την ενέργεια της ροής τους και θα πνίξουν τη μικρή μας χώρα και πολλά χαριτωμένα και απωθητικά.
Ετσι λειτουργεί πάντα το κυρίαρχο πολιτικό και οικονομικό μοντέλο. Προστατεύει τους χαϊδεμένους του, αφού οι τελευταίοι είναι πάντα πρόθυμοι να επιτίθενται στους αδύναμους, να κηρύσσουν τον πόλεμο κατά της ανίσχυρης κοινωνίας. Το γιατί η κοινωνία είναι ανίσχυρη και φοβισμένη το ξέρουμε, το μάθαμε, το βιώνουμε. Αλλος δώθε, άλλος κείθε, άλλος στα κόμματα ώστε να μην έχει προσωπική ευθύνη και άλλος στην έρημο της αδιαφορίας, δήθεν να μη νομιμοποιεί με την ψήφο του το αρρωστημένο πολιτικό σύστημα. Υπάρχουν όμως εναλλακτικές λύσεις: να αποκτηθεί συνεργατική συνείδηση και να μη δοθεί βαρύτητα στην ψήφο, αλλά στη δράση. Η πολιτική πλέον ασκείται από μόνο το κράτος και τις εξουσίες του, που κι αυτές με τη σειρά τους υπακούουν στις εντολές της ελεύθερης (ζήτω η ελευθερία) αγοράς και των τζιτζιφιόγκων τραπεζιτών και συμβούλων τεχνοκρατών οικονομικών δεξαμενών σκέψης (sic).
Πώς είναι δυνατόν να μη στηρίξει η Ευρώπη τη συγκυβέρνηση που ταλαιπωρεί την Ελλάδα; Πώς να μην εμπλακεί στην εσωτερική της πολιτική όταν η κυβέρνηση δίνει γην και ύδωρ προκειμένου οι «εκλεκτοί» της να μη χάσουν τα προνόμιά τους; Πώς να μην επιδίδονται σε κινδυνολογικές-τρομοκρατικές πομφόλυγες τα διεθνή μίντια που τρέφονται πλουσιοπάροχα από τους κεφαλαιούχους ιδιοκτήτες των μέσων, στα οποία εργάζονται έχοντας δηλώσει πλήρη υποταγή;
Γούστο έχει να τους βλέπεις (διαβάζεις) να βράζουν στο ζουμί τους. Τουλάχιστον αυτοί ξέρουν τι κάνουν. Οι δικοί μας; Τη μια (εκ)διώκουν(!) την τρόικα, την άλλη γονατίζουν και προσεύχονται να επιστρέψει η τρόικα· πιάσε λύκο και καβάλα. Το βέβαιο είναι ότι θα υπάρξει μια αναζωογόνηση της «κεκοσμημένης» με τίποτα πολιτικής, με τους βουλευτές να σκοντάφτουν στους διαδρόμους στη Βουλή, αλλά και σε σοκάκια εκτός Βουλής με στελέχη των κομματικών μηχανισμών, να ιδρώνουν, να σφίγγονται, να έχουν τύψεις συνείδησης (μπα) να ψαύουν το σκοτάδι, το αύριο, να ερωτοτροπούν με το χρήμα και την εξουσία. Καλέ, τα παιδιά τους (και τα εγγόνια τους και τα δισέγγονά τους…) τι θα απογίνουν τα καημένα; Πώς θα αντιμετωπίσουν το ζοφερό μέλλον, ειδικά εάν επικρατήσει μια αριστερή κυβέρνηση; Ε, σημαντικά ερωτήματα στα οποία δεν απαντά εύκολα ο καθείς, ακόμη κι αν διέπεται από πατριωτικά αισθήματα ή πνίγεται σε κύματα αλτρουισμού. Απαιτείται θάρρος και αποφασιστικότητα και, κυρίως, διαύγεια, «ψηλά το κεφάλι», δημοκρατία, μπλα, μπλα.
Θα λάμψουν οι θεσμοί της Δημοκρατίας. Οι πολιτικοί μας έχουν επίπεδο, αγνοούν τους ξένους, δανειστές και αρθρογράφους, που εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία ώστε να μην έλθει ο καταραμένος ΣΥΡΙΖΑ στα πράγματα και αναλάβει την κυβέρνηση και καταστραφεί η χώρα της δόξας και του πολιτισμού (τρομάρα μας).
