efsyn.gr , Γιώργος Σταματόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η απογοήτευση οδηγεί στην εσωστρέφεια, δυστυχώς, ίσως και στην κατάθλιψη. Αισθήματα παρακμής επικρατούν με κίνδυνο να μετεξελιχθούν σε ευτελισμό και ματαιότητα, μνησικακία κι εκδίκηση.

Οι μισοί Ελληνες κινδυνεύουμε να αλλοτριωθούμε και να μεταμορφωθούμε σε βαρβάρους, έτσι που έχουν (ανεπούλωτα;) τραυματιστεί η αυτοεκτίμηση και η υπερηφάνεια. Η βιαιότητα και η τύφλωση καραδοκούν, ειδικά όταν η βαριά ατμόσφαιρα διαχέεται στην καθημερινότητα και στον ευαίσθητο τόπο της επικοινωνίας.

Παρ’ όλα αυτά τα επικίνδυνα, οι περισσότεροι Ελληνες δείχνουν μια αξιοσημείωτη ανοχή στην κυβέρνηση Τσίπρα, ακατανόητη θα μπορούσε κάποιος να πει. Εάν όλα αυτά που συμβαίνουν στη χώρα τα προκαλούσε μια συντηρητική κυβέρνηση, θα είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες. Εδώ σηκώνουν τα χέρια οι πολιτικοί αναλυτές, εγχώριοι και διεθνείς.

Μερικοί αποδίδουν αυτή την ανοχή στο γεγονός ότι άπαντες τρομοκρατηθήκαμε από μια πτώχευση που ήταν ante portas (έτσι μας το παρουσίασαν) και δεδομένου ότι η προηγούμενη κυβέρνηση φημιζόταν για την έλλειψη διαύγειας, ρίξαμε όλο το βάρος στον νέο Ελληνα πρωθυπουργό. Αυτόν τον πρωθυπουργό τον οποίο, πλέον, στηρίζει όλο το πολιτικό σύστημα εκτός από ένα τμήμα του πολιτικού σώματος του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δεν φαίνεται να πολυαπασχολεί τους αναλυτές και τους λογής δημοσιολογούντες.

Ούτε φαίνεται να χολοσκάνε τα κομματικά μέλη που η πρώτη φορά Αριστερά έχει απεμπολήσει κάθε τι το αριστερό και που η κυβέρνηση είναι μια απλή μαριονέτα κινούμενη από τα σταθερά χέρια του γνωστού καπιταλιστικού συστήματος. Η εξουσία να ‘ναι καλά (θεσούλες από δω κι από κει και λοιπά…).

Οι πολλοί εξακολουθούν να θεωρούν ότι είναι καλύτερα να βγει πέρα το μνημόνιο από αριστερούς (που σημαίνει -κατ’ αυτούς- έντιμους και ηθικούς) παρά από τους γνωστούς, εμπλεγμένους σε σκάνδαλα και αδιαφάνεια, εκπροσώπους του παλαιού πολιτικού συστήματος.

Εχουν εξετάσει αν είναι επαρκείς, εάν είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους; Εχουν επαφή (οι κυβερνώντες) με τη ζώσα πραγματικότητα, με τα τεράστια οικονομικά μεγέθη, με τις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων; Καλή είναι η διένεξη ποιος είναι πιο αριστερός από τον άλλο, αλλά η πραγματική οικονομία πάσχει. Και, επιτέλους, ας σταματήσει αυτό το παραμύθι της αριστεροσύνης.

Η κυβέρνηση οφείλει να αρχίσει να ηνιοχεύει και να πάψει να φαίνεται σαν ένα οχλοσύμφυρμα ή σαν μια ανέξοδη μονομαχία ιδεών! Διότι τα αρνητικά αισθήματα που αναφέραμε στην αρχή ίσως εκφραστούν με απρόσμενους τρόπους· αυτός που χάνει την πεποίθησή του και την ταυτότητά του εύκολα μπορεί να αρνηθεί τον ειρηνικό πολιτισμό και να εκτροχιαστεί σε ανήκουστες, βάρβαρες πράξεις.

Δουλειά σκληρή λοιπόν και να δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος. «Χορτάσαμε αξιοπρέπεια» μου λέει καλός φίλος, βιβλιοπώλης, που τα βλέπει, πλέον, όλα μαύρα. «Δεν υπάρχει νόημα» καταλήγει. Προσπαθώ να αντιδράσω· με αποστομώνει ευγενικά.