Tίποτα το ουσιαστικό σε ό,τι αφορά την ικανοποίηση του λαϊκού αισθήματος, της κοινωνικής δικαιοσύνης και του κλεισίματος της ψαλίδας στις τεράστιες οικονομικές ανισότητες δεν έχει να επιδείξει η κυβέρνηση Μητσοτάκη [δεν ξεχνάμε ότι το σύστημα είναι πρωθυπουργικοκεντρικό] κατά τον πρώτο χρόνο της στον οίακα του θαλασσοδαρμένου πλοίου, που το λέμε Ελλάδα. Αποφεύγεται εδώ, για λόγους ευγενείας, να χρησιμοποιηθεί ο όρος «ακυβέρνητο πλοίο», θα ήταν άκομψο, αν και όχι μακριά από την αλήθεια.
Εχει απλώς αλώσει τον κρατικό-διοικητικό μηχανισμό, βάζοντας στο ψυγείο τους ανθρώπους της πρώην κυβέρνησης, τοποθετώντας στη θέση τους, τελείως ξεδιάντροπα, τα «δικά της παιδιά» -τα τελευταία δεν δίνουν (προκλητικά μάλιστα) λογαριασμό σε κανέναν. Η κανονικότητα όντως επανήλθε. Κανονικότητα σημαίνει ότι η Δεξιά είναι ο «φυσικός» ιδιοκτήτης του ελληνικού κράτους. Στον όρο Δεξιά συμπεριλαμβάνεται πλέον, χωρίς δισταγμό, και το κόμμα εκείνο που έλεγε πως θα άλλαζε τη χώρα με τα δικά του σοσιαλιστικά προτάγματα.
Είναι παραδεκτό πάντως ότι σε αυτό το κόμμα εξακολουθούν να θάλλουν σοσιαλιστικές ιδέες, στα λαϊκά κυρίως στρώματα που η συμμετοχή τους σε αυτό το κόμμα, τη δεκαετία του ’80 και εντεύθεν καθόρισε τη ζωή τους και την ιδεολογία τους. Τόσα χρόνια στην κυβέρνηση τα στελέχη αυτού του κόμματος ξέχασαν από πού ξεκίνησαν και μεταμορφώθηκαν [μεταλλάχτηκαν είναι το σωστό ρήμα] σε ακραιφνείς δεξιούς ανθρώπους. Ως γνωστόν ο δεξιός άνθρωπος δεν ταυτίζεται με τον απλοϊκό, λαϊκό ψηφοφόρο που στηρίζει τη δεξιά παράταξη της χώρας. Ο δεξιός άνθρωπος είναι σχεδόν μυθικό, ιστορικό πρόσωπο.
Σπουδαία «επιτεύγματα» αυτόν τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας είναι ο αυταρχισμός και η καταστολή με κύρια όργανα τις αστυνομικές δυνάμεις της χώρας. Αλλο αστυνομικοί-όργανα και άλλο αστυνομικοί-βασανιστές. Ιδιες οι «επιδόσεις» της κυβέρνησης στον κρίσιμο τομέα της Παιδείας, όπου την πολιτική χαράσσει μία θρησκεύουσα του Χάρβαρντ παρακαλώ -αλλά εκεί ίσως διδάχτηκε τον εθνικό ρόλο που παίζουν οι θρησκείες και οι εκκλησίες στα δημοκρατικά καθεστώτα. Δόγματα αντί κοινωνιολογίας ή τέχνης, δηλαδή άρτζι μπούρτζι…
Δέχτηκε εντούτοις γερό σκαμπίλι ετούτη η κυβέρνηση στον τομέα της άλλης μεγάλης πάσχουσας, της υγείας. Εκεί που ετοιμαζόταν να διαλύσει το όποιο εθνικό σύστημα υγείας, ευαγγελιζόμενη την ανάθεσή της σε ιδιώτες, εκεί δέχτηκε το ράπισμα από τον κορονοϊό και αναγκάστηκε να αποδεχτεί τον σημαντικότατο ρόλο που παίζει ένα ισχυρό, ενισχυμένο, εμπλουτισμένο με έμψυχο και σύγχρονο υλικό, εθνικό σύστημα υγείας. Κατάπιαν τη γλώσσα τους οι αστείοι -πώς να το κάνουμε, για να μην πούμε επικίνδυνοι- υπερασπιστές της ιδιωτικής υγείας -ας ελπίσουμε να σταθούν στο ύψος που απαιτούν οι περιστάσεις [και όχι μόνο λόγω κορονοϊού].
Και να πεις ότι πατάχτηκε η εγκληματικότητα όπως επαιρόταν ο κ. Χρυσοχοΐδης; Τζίφος κι εκεί, άσε που βλέπουν τους πρόσφυγες-μετανάστες σαν εισβολείς. Ας δούμε και τις αθλιότητες στην ΕΡΤ, αλλά και τα κονδύλια προς τους καναλάρχες, αφειδώς δε, με έξοχα αποτελέσματα -όλα τα κανάλια υπέρ του. Δεν έχει ζωή έτσι όπως το πάει η κυβέρνηση.
-320x213.jpg)
