efsyn.gr , Γιώργος Σταματόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η δήλωση του πρωθυπουργού «Η Νέα Δημοκρατία μάς προσφέρει την αντιπολίτευση των ονείρων μας» δεν περιποιεί τιμή για τον ίδιο αλλά και για το πολιτικό σύστημα, που με τόση ευλάβεια υπηρετεί· θα μπορούσε να χαρακτηριστεί άμετρος πολιτικός αμοραλισμός, πλην, όμως, εμπεριέχει τέτοια υποβάθμιση του λόγου, που λίγο ακόμη και θα αναιρέσει την ίδια τη δομή του λόγου, θα τον κάνει νήπιο· ήδη από τον Ομηρο γνωρίζουμε ότι νήπιος είναι αυτός που δεν μπορεί να μιλήσει (νη+έπος, χωρίς λόγο), είναι άναρθρος.

Αντί να ενισχύονται οι θεσμοί (κυβέρνηση, αντιπολίτευση, κόμματα κ.ά.) σε τούτη την έρμη εποχή (και χώρα) ευτελίζονται, σχεδόν γελοιοποιούνται – και άπαντες άδομεν…

Αντί η αντιπολίτευση να συγκυβερνά (στην κυριολεξία, με τις υποδείξεις της και την πιο ψύχραιμη ματιά, που εκ των πραγμάτων πρέπει να διαθέτει), αντί η κυβέρνηση να επιδιώκει να έχει μια σοβαρή και στιβαρή αντιπολίτευση ώστε να μην της επιτρέπει η τελευταία να παρεκτρέπεται, ολισθαίνουν εντούτοις και οι δύο σε έναν παιδικό ανταγωνισμό λεκτικών αντιπαλοτήτων, που μόνο τη θλίψη, ενίοτε και τον γέλωτα, προκαλούν.

Ονειρο του πρωθυπουργού είναι μια αντιπολίτευση στα «μέτρα» του; Και τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Ας δεχτούμε ότι η αντιπολίτευση είναι για τα πανηγύρια. Αυτό δίνει ίσως παράταση στην κυβέρνηση, αφού δεν φοβάται μήπως και χάσει την εξουσία, από την άλλη, όμως, διαιωνίζεται η υποτέλειά της προς τους ισχυρούς, η απραξία και ατολμία (σε ό,τι αφορά ριζοσπαστικές κοινωνικές αλλαγές), καθώς και η αυθαιρεσία και αναλγησία που επιδεικνύει.

Αυτό θέλουν οι ψηφοφόροι, οι πολίτες, η κοινωνία, ο λαός; Οχι δα – αυτό που θέλουν είναι μια αντιπολίτευση συνετή και κοντά στην πραγματικότητα και ταυτόχρονα μια κυβέρνηση με τεντωμένα ώτα και ανοιχτή στην κριτική που της κάνουν όλοι οι υπόλοιποι. Εναν διάλογο υψηλού επιπέδου, χωρίς χαριτωμενιές και φληναφήματα, παιδιαρίσματα και ανοητολογίες.

Ονειρο του πρωθυπουργού όφειλαν να είναι εγγράμματοι και λυσιτελείς (σε ό,τι αφορά αναπτυξιακές και πολιτισμικές αξίες-προτάσεις) «αντίπαλοι» ώστε να χαλιναγωγήσει και ο ίδιος τις αμετρίες του, την άγνοιά του και τη διστακτικότητα ή αμέλεια ή αδιαφορία των στελεχών της κυβέρνησης.

Ο κοινοβουλευτισμός στη χώρα διάγει ίσως μία από τις χειρότερες περιόδους του – και μόνο που στα έδρανα της Βουλής καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια βουλευτές με ναζιστική ιδεολογία ή ότι ένα ακροδεξιό σχήμα είναι συγκυβερνών φτάνει και περισσεύει για να σχηματίσει κάποιος μια απωθητική εντύπωση γι’ αυτή τη Βουλή (την οποία, κατά τα άλλα, αποκαλούν άπαντες ναό -και όχι σχολείο βεβαίως…- της δημοκρατίας).

Κούνια που μας κούναγε… που μάλλον θα έλεγε και ο Αριστοτέλης, ο οποίος θεωρούσε την πολιτική κυριωτάτην των επιστημών… Η ελαφρότητα και η επιπολαιότητα χαρακτηρίζουν τους πολιτικούς αυτής της κοπής αλλά αυτό δεν φαίνεται να ενοχλεί κανέναν. Με τέτοια κυβέρνηση και τέτοια αντιπολίτευση ο κοινοβουλευτισμός μειώνεται και απαξιώνεται και δυστυχώς οι ορίζοντες είναι σκοτεινοί – ή μήπως ανύπαρκτοι; Στο «θέμα» των εξυπνακισμών έχουν άπαντες άποψη, διαπρέπουν θα έλεγε κανείς, αλλά από ουσία πάσχουν ανιάτως – κάπως έτσι… αλλά έτσι κι αλλιώς η πολιτική είναι αλλού.