Το κύριο άρθρο στα «Νέα» με τίτλο «Μάσκες» έχει δραματικό χαρακτήρα. Ξεκινά ως εξής:
«Αν αυτός ο Οργανισμός ενημέρωσης και πολιτισμού στη μακρά ιστορία του επέζησε πολέμων, διχασμών, Εμφυλίου και δικτατοριών το οφείλει εκτός από τους ιδρυτές του και στους ανθρώπους που τον υπηρέτησαν διαχρονικά σε χαλεπούς και ευτυχείς καιρούς.
»Και τώρα που ο κόμπος σφίγγει απειλητικά, σχεδόν μοιραία, όσοι έχουμε το θλιβερό προνόμιο να βρισκόμαστε αυτές τις ώρες στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη ζούμε την ίδια αγωνία, πώς θα επιβιώσει το κοινό μας σπίτι κι εμείς μαζί του».
Και κλείνει με την παρακάτω πρόταση:
«Η κυβέρνηση και τα κόμματα, αν εννοούν τα όσα διακηρύσσουν για τον πλουραλισμό στην ενημέρωση, ξέρουν τι πρέπει να πράξουν. Δεν ζητάμε ελεημοσύνη ούτε ειδική μεταχείριση. Απλώς θεωρούμε ότι μπορεί και πρέπει να εισαχθεί τώρα στη Βουλή η νομοθετική ρύθμιση που ζητείται εφόσον τίθεται ως προϋπόθεση για τη λεγόμενη ενδιάμεση χρηματοδότηση. Αλλωστε πρόκειται να ψηφισθεί έτσι και αλλιώς, συνολικά, στο νομοσχέδιο για τα κόκκινα δάνεια. Σε κάθε περίπτωση ας πέσουν οι μάσκες.
»Ολοι εμείς είμαστε εδώ. Ισως στα χέρια σας για τελευταία φορά».
Στις γλυκές μνήμες με τον Λουκιανό Κηλαηδόνη, αφιερώνει η «Ακίδα» της «Δημοκρατίας» το χθεσινό της άρθρο: «Ο Λούκι που μας άφησε για πάντα χθες, στα 73 του, πήγε από καρδιά. Από τι άλλο θα πήγαινες, φίλε; Καρδιά και ψυχή ήταν εκείνο που έβαζες στα τραγούδια και στις παρέες σου. Θυμάμαι που κουβεντιάζαμε σε κάποιο μπαρ… “Εμείς δεν μεγαλώνουμε, μένουμε πάντα έφηβοι”, του είπα… “Ξέρεις πότε ανακαλύπτεις ότι μεγάλωσες;”… “Περνούν οι φίλοι σου και σου λένε κατέβα να πάμε για ποτό”… Οταν ακούσεις τον εαυτό σου να λέει: “που να τρέχω τώρα, ρε παιδιά”, τότε φίλε μου μεγάλωσες, ίσως και να γέρασες κιόλας”…»
Για τα «δημοσιογραφικά» διακινούμενα ψεύτικα «νέα» (fake news) που επηρεάζουν την κοινή γνώμη στην ψηφιακή εποχή, γράφει ο Αλέξης Παπαχελάς στην «Καθημερινή»: «Χθες μου τηλεφώνησε ένας φίλος να με ρωτήσει εάν όντως είμαι υποψήφιος στο Επικρατείας ενός κόμματος.
Πριν από τρία χρόνια αρκετοί φίλοι πήραν να εκφράσουν την απορία τους επειδή “κυκλοφορούσε” ότι αναλαμβάνω τη διοίκηση της ΕΡΤ […] Εμείς εδώ στην Ελλάδα ζήσαμε από πολύ νωρίς αυτό το φαινόμενο. Θεωρίες συνωμοσίας, δολοφονίες χαρακτήρων, παλαβά σενάρια έγιναν κομμάτι του mainstream της ελληνικής κοινωνίας. Ορισμένοι παραδοσιακοί πολιτικοί τα αξιοποίησαν, μάλιστα στο έπακρον, πολύ πριν τον Τραμπ».
