Οι παλμοί χαλαρώνουν, τα μάγουλα αναψοκοκκινίζουν, τα μάτια γίνονται βρικολακί και το στόμα αρχίζει να αμολάει βυθισμένα στο ασυνείδητο συναισθήματα και στριμωγμένες στην ακαμψία τους σκέψεις.
Και ερωτώ: Χρειάζεται πράγματι να πάρει κάποιος ναρκωτικά για να γίνουν όλα αυτά τα περίεργα;
Προσωπικά το βιώνω απολύτως φυσιολογικά, χωρίς καν αλκοόλ (ένεκα που δεν το αντέχει το ευαίσθητο στομάχι της γράφουσας νεανίδος), κάθε φορά που οδηγώ ή που παρακολουθώ Βουλή.
Ανάβει πράσινο και βλέπεις μηχανάκι με οδηγό δίχως κράνος να περνάει μπροστά σου και τα παίρνεις εσύ στο κρανίο.
«Θέλετε να σκοτωθούμε καλοκαιριάτικα;» (το ότι μου βγαίνει ο πληθυντικός όταν θέλω να βρίσω, αυτό πάλι πώς το εξηγείς!).
Και σε αρχίζει σε τέτοιες καντηλοφορίες, που ξυπνάει τον Αδωνι και τον Κασιδιάρη μέσα σου και αρχίζεις τις προσευχές «παρελθέτω απ’ εμού τους φασίστες τούτους» για να αποφύγεις το μοιραίο: να γίνεις σαν κι αυτούς για να απαντήσεις στο ακράνωτο ούφο που παραλίγο θα σκότωνες…
Τι τα θες τα ναρκωτικά, αν οδηγείς στην Ελλάδα, ερωτώ!
Παρακολουθείς συνεδριάσεις στη Βουλή και μία ατάκα του Κυριάκου περί του ιδίου ως «πολιτικού κρατουμένου επί χούντας» αρκεί για να ζήσεις την εμπειρία του φτηνού, σχετικά, ναρκωτικού, γνωστού ως «γελαστικό αέριο».
«Hippy crack» το ξέρουν οι Βρετανοί τουρίστες και το προμηθεύονται στα μπαράκια γνωστής περιοχής της Κρήτης, ρουφώντας το από ένα μπαλόνι (!).
Και ξεκινάει το γέλιο και το κάψιμο του εγκεφάλου και έρχεσαι και απογίνεσαι.
Μήπως ν’ αρχίσουν οι διαβουλεύσεις στο Κοινοβούλιο να βγαίνουν και με αγγλικούς υπότιτλους, μπας και σώσουμε καμιά ψυχή;
Στην Οδύσσεια, ο Ομηρος μιλά για ένα μυστηριώδες φυτό, το «νηπενθές».
Οποιος έπινε απ’ αυτό, περνούσε τη μέρα του ευτυχής, καθώς του ’φευγε το «πένθος», δηλαδή η στενοχώρια, ο καημός.
Οι Αιγύπτιοι είχαν τον μπλε λωτό, οι Ινδιάνοι χρησιμοποιούσαν το μοσχοκάρυδο ως αφροδισιακό και οι Μάγιας αναμασούσαν φύλλα κόκας για να παίρνουν ενέργεια.
Απ’ τα αρχαία ματζούνια περάσαμε στα σύγχρονα «Noor One».
Γι αυτό σάς λέω: Οδήγηση και Βουλή. Βουλή και οδήγηση.
Διά πάσαν νόσον και πάσαν ατονίαν, αμήν!
