Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Το κλίμα πόλωσης εντός του οποίου πραγματοποιείται η πρώτη κατ’ ιδίαν συνάντηση του πρωθυπουργού με τον νεοεκλεγέντα αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν αφήνει περιθώρια για τίποτα άλλο πέρα του εθιμοτυπικού χαρακτήρα του ραντεβού.  

Το γεγονός αυτό καταγράφεται ως αρνητικό, καθώς παρά τις δεδομένες διαφορές μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. σε επίπεδο ιδεολογίας και εφαρμογής πολιτικής, η ηγεσία της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχουν καθήκον να συζητούν και να προσπαθούν με τη στάση τους να αναζητούν συναινέσεις, έστω στα ελάχιστα αλλά βασικά.

Τα προβλήματα για να βγει η χώρα από την κρίση ήταν και παραμένουν πελώρια, που κανείς δεν μπορεί μόνος του να δώσει λύσεις, όσο δυνατός κι ακλόνητος κι αν νομίζει ότι είναι. Εξάλλου, το πλαίσιο του μνημονίου είναι πολύ ασφυκτικό και συγκεκριμένο.

Χρειάζονται συναινέσεις, συμβιβασμοί, ειλικρίνεια και έμπρακτη διάθεση συνεννόησης, που δυστυχώς τα δύο κόμματα όχι απλά δεν δείχνουν να διαθέτουν αλλά συνεχίζουν στη γραμμή της στείρας καταγγελίας επί αντιπολίτευσης και των προσχηματικών εκκλήσεων ως κυβέρνηση, για να βρεθεί κοινός τόπος όταν πρέπει να ληφθούν επώδυνες αποφάσεις.

Μην παρεξηγηθούμε: Ούτε οικουμενικές υπονοούμε ούτε να πέσουν οι διαχωριστικές γραμμές, που ορθά υπάρχουν.

Ωστόσο, από τη στιγμή που ορισμένα κόμματα συμφώνησαν σε μια συγκεκριμένη πορεία για τη χώρα και το έπραξαν πριν μερικούς μήνες με την ψήφο τους, οφείλουν και τώρα να δείξουν συνέπεια.

Και φυσικά το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει όταν οι σημερινοί ρόλοι κυβέρνησης – αντιπολίτευσης ήταν αντεστραμμένοι.

Στη συνάντηση Τσίπρα – Μητσοτάκη, ο νέος πρόεδρος της Ν.Δ. δεν πρόκειται να συναινέσει σε τίποτα πλην της συνταγματικής αναθεώρησης.

Το στίγμα του έχει εξάλλου δοθεί εδώ και μερικές ημέρες, όταν μιλώντας για πρώτη φορά στους βουλευτές του κόμματός του υποστήριξε ότι η εντολή που έλαβε είναι για να στηρίξει τους πολίτες και όχι την κυβέρνηση.

Η γνωστή λογική δηλαδή που διακατέχει τους εκπροσώπους του πολιτικού συστήματος όλα αυτά τα χρόνια. «Να φύγουν οι κακοί δικοί σας που καταστρέφουν τη χώρα, να έρθουν οι καλοί δικοί μας να τα κάνουν περίφημα!». 

Μόνο που, αγαπητοί κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι, με αυτή την ξεπερασμένη και αδιέξοδη αντίληψη, εκείνοι που ζημιώνονται -για τις επικοινωνιακές σας κοκορομαχίες- είναι οι πολίτες. Διότι, η κρίση θα βαθαίνει αφού η κατάσταση που ζούμε δεν αντιμετωπίζεται χωρίς συγκλίσεις και ευρύτερη στήριξη στα μείζονα, π.χ. ασφαλιστικό, διαπραγμάτευση, χρέος, προσφυγικό. Δεύτερον και εξίσου σημαντικό, η προσέγγιση του «άσπρου-μαύρου», εκτός από ισοπεδωτική, είναι και ατελέσφορη.

Τελικά, υπάρχει ελπίδα;