Η Ρωσία δεν ενδιαφέρεται να επιστρέψει στην Ομάδα G-7 από την οποία απεβλήθη την άνοιξη του 2014 μετά την προσάρτηση της Κριμαίας.
Την επιστροφή της Μόσχας στην Ομάδα G-7 προωθεί ο Τραμπ στο πλαίσιο μιας προσπάθειας συνολικής εξομάλυνσης των σχέσεων της Δύσης με τη Ρωσία.
Με τα σημερινά δεδομένα είναι βέβαιο ότι η συζήτηση για την επιστροφή της Ρωσίας θα πυροδοτούσε εσωτερική σύγκρουση με αβέβαιο αποτέλεσμα. Τόσο στο μιντιακό επίπεδο όσο και σε αυτό των πραγματικών συσχετισμών, ο Πούτιν δεν μπορεί να δεχθεί ένα σκηνικό στο οποίο προβάλλει σαν παραβάτης της διεθνούς κανονικότητας ο οποίος ζητά από τη Δύση την πιστοποίηση της αναμόρφωσής του.
Η καταρρέουσα ΕΣΣΔ του Γκορμπατσόφ έγινε δεκτή στην Ομάδα G-7 που μετονομάστηκε σε G-8 τον Ιούλιο του 1990, μια απόφαση ενεργού στήριξης της πολιτικής των μεταρρυθμίσεων του Σοβιετικού πρόεδρου.
Η Ομάδα G-7 δημιουργήθηκε το 1975 με πρωτοβουλία του τότε προέδρου της Γαλλίας, Ζισκάρ Ντεστέν, ως άτυπο Διευθυντήριο της Δύσης καθώς περιελάμβανε τη Βόρεια Αμερική, τη Δυτική Ευρώπη και την Ιαπωνία. Ετσι στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου η Ομάδα G-7 μαζί με τον ΟΑΣΕ πρόβαλλαν σαν τα θεσμικά όργανα που συμβόλιζαν το τέλος της αντιπαλότητας Δύσης-Ρωσίας.
Η αισιοδοξία κράτησε λίγο, καθώς ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία αναβίωσε την καχυποψία και την αντιπαλότητα Δύσης-Ρωσίας.
Επιπλέον η Ομάδα G-8 και ο ΟΑΣΕ οριοθετήθηκαν από τη συμμετοχή της Ρωσίας με τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ να αναβαθμίζεται σε κύριο φόρουμ πολιτικής συνεργασίας της Δύσης.
Σήμερα δίπλα στον ΟΗΕ που δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί και στον ΟΑΣΕ που έχει ακυρωθεί από τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ, υπάρχει η δυναμική πιο χαλαρών σχημάτων, όπως η Ομάδα G-20 και οι ΒRICS, που αν μη τι άλλο είναι πιο αντιπροσωπευτικά του αναδυόμενου πολυπολικού κόσμου.
Ο νέος κόσμος θα είναι πολυκεντρικός και θα πλαισιώνεται από θεσμικά συντεταγμένες συμμαχίες αλλά και άτυπα διεθνή φόρουμ.
Η μετάβαση στον μετααμερικανικό κόσμο θα είναι εξελικτική με παλιές και νέες συσπειρώσεις να συνυπάρχουν άλλοτε συγκρουσιακά και άλλοτε εποικοδομητικά.
Το ΝΑΤΟ δεν αποκλείεται να ακολουθήσει μια εξελικτική αποδυνάμωση σαν αυτή που γνώρισε η Βρετανική Κοινοπολιτεία.
Ο 21ος αιώνας μάς αφήνει ήδη να υποθέσουμε ότι θα θυμίζει πολύ περισσότερο τον 19ο παρά τον 20ό.
Ηδη μπορούμε να καταγράψουμε την ταυτόχρονη αναβάθμιση του στρατιωτικού σκέλους του ΝΑΤΟ με την ταυτόχρονη πολυδιάσπαση της Συμμαχίας στις συγκρούσεις της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής.
Οι συμμαχίες προθύμων ήδη κυριαρχούν και συμβιώνουν με τα απομεινάρια της ΝΑΤΟϊκής κοινής αντίληψης περί κοινής ασφάλειας.
Ο Πούτιν εκτιμά ότι δεν θα είχε να κερδίσει τίποτε από μια επιστροφή στην Ομάδα G-8 αλλά, αντίθετα, θα ταυτιζόταν χωρίς προφανές κέρδος με την απερχόμενη ηγεμονία της Δύσης.
