Ο πόλεμος, οι φιλόσοφοι και η πενικιλίνη

Βρισκόμαστε υπό την απειλή των εξελίξεων του πολέμου. Ο άνθρωπος μηδενίζεται, γιατί το μηδέν βρίσκεται στην καρδιά των κυρίαρχων. Βλέπουν την ανθρώπινη ζωή σαν πιόνι μιας σκακιέρας. Ο κόσμος αγωνιά. Θέλει να μαθαίνει. Πολύτιμη είναι η συμβολή όλων των δελτίων ειδήσεων των τηλεοπτικών καναλιών.

Βέβαια, οι μικροί «ήρωες» της ενημέρωσης είναι οι δημοσιογράφοι που αρχίζουν από τις 5 το πρωί τις μεταδόσεις. Φυσικά προηγείται δίωρη προετοιμασία. Αυτοί, την ανατολή του ήλιου θα τη βλέπουν μόνο από φωτογραφίες. Οι μεγάλοι «ήρωες», όμως, είναι οι ανταποκριτές στον πόλεμο. Μας μεταφέρουν την αγριότητα. Ακούμε κραυγές, σειρήνες, κλάματα. Βλέπουμε πυραύλους και βόμβες να ισοπεδώνουν τα πάντα· όλες τις σύγχρονες εφευρέσεις εξόντωσης του ανθρώπου.

Παρακολουθώ με κομμένη ανάσα το παράδοξο της μοίρας μας. Μερικές φορές παραμένει η τηλεόραση ανοιχτή για να μάθω νέα από κάποια έκτακτη είδηση και ακούω κωμικοτραγικά από διάφορες εκπομπές. Κυρίως μεταξύ 9 το πρωί και 1 το μεσημέρι. Είναι ανακατεμένα· κρεμμύδια με σκόρδα· παλιές με καινούργιες. Μην φανταστείτε συνταγές φαγητών, αυτές αποτελούν το πιο ευχάριστο κομμάτι των εκπομπών. Κάθονται σε ένα τραπέζι και φιλοσοφούν. Κάνουν κοινωνικό σχολιασμό (κουτσομπολιό). Με κενότητα, ημιμάθεια και απειρία.

Παριστάνουν τους φιλόσοφους νομίζοντας πως λένε τις σοφίες του Σωκράτη και του Πλάτωνα, υποτιμώντας τους τηλεθεατές. Ενας σχολιαστής πρέπει να γνωρίζει. Κυρίως να μαθαίνει από έγκυρες πηγές. Να μαθαίνει κυρίως να σκέφτεται πάνω στη δική του ζωή και μετά στων άλλων. Δεν έχουν ιδέα, δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το καλό από το κακό. Ούτε έχουν συναίσθηση ότι το κακό είναι ανεπανόρθωτο.

Ζουν στο παρόν, αλλά είναι σε αποστρατεία. Παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον, αυτές τις τηλεοπτικές σκόνες. Η μόνη εξαίρεση στις 10 είναι η σοβαρή εκπομπή στο ΟPEN με τον Νίκο Στραβελάκη και τη Μίνα Καραμήτρου. Λίγο πριν αρχίσουν τα απογευματινά δελτία παρακολούθησα κι ένα παιχνίδι γνώσεων. Δεν χρειάζεται να δείτε επιθεώρηση. Ρωτάει η παρουσιάστρια τους τρεις παίκτες, ποιος ανακάλυψε την πενικιλίνη: Αϊνστάιν – Καποδίστριας – Φλέμινγκ. Συσκέπτονται φωναχτά: «Ο Αϊνστάιν δεν μας λέει τίποτα. Ούτε ο Φλέμινγκ». Αποφασίζουν ότι είναι ο Καποδίστριας. Μήπως θα έπρεπε ο Γιάννης Σμαραγδής να το προσθέσει στην ταινία; Εκτός αν σκέφτεται να κάνει σειρά με τους εφευρέτες και όχι με τους κυβερνήτες.