Οσοι (ες) περιμένουν να δουν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου μια αντιπαράθεση επί των προγραμμάτων θα περιμένουν άδικα. Η κυβερνητική πλευρά δεν ενδιαφέρεται για μια τέτοιου τύπου αναμέτρηση παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα. Ισχυρίζεται ότι είναι η μόνη δύναμη που έχει πρόγραμμα, βάζει στόχους, σταθμίζει με σοβαρότητα την κατάσταση που επικρατεί στην κοινωνία, δεν τάζει λαγούς με πετραχήλια, ενώ οι αντίπαλοί της πρωταγωνιστούν στο άθλημα του λαϊκισμού και της δημαγωγίας, υπόσχονται πράγματα που δεν μπορούν να γίνουν, χαϊδεύουν αυτιά, κολακεύουν συνειδήσεις, δεν υπολογίζουν τους συσχετισμούς δύναμης που υπάρχουν στην περιοχή και γενικώς κινούνται ανεύθυνα και εκ του ασφαλούς γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι οι πολίτες δεν πρόκειται να τους εμπιστευτούν αφού δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν την πολιτική σταθερότητα που τόσο ανάγκη έχει η χώρα σε μια περίοδο ανακατατάξεων που μόνο η Νέα Δημοκρατία μπορεί να πετύχει.
Οπότε οι πολίτες πρέπει να βάλουν στην άκρη τον θυμό τους για τα λάθη και τις αστοχίες της κυβέρνησης (ουδείς αναμάρτητος), να χαλιναγωγήσουν την απελπισία τους για τις οικονομικές δυσκολίες που περνάνε (ουδείς εκτός της Ν.Δ. μπορεί να τη θεραπεύσει) και να μη φλερτάρουν με την παραίτηση (οπωσδήποτε θα έρθουν καλύτερες μέρες), αρκεί να πάρει ξανά την εντολή για τη διακυβέρνηση της χώρας η Νέα Δημοκρατία μόνη της χωρίς συνεταίρους, οι οποίοι για να δεχθούν να συμμετάσχουν σε κυβέρνηση συνεργασίας θα απαιτήσουν, θα πιέσουν, θα εκβιάσουν με τελικό αποτέλεσμα να έχουμε μια κυβέρνηση ευάλωτη, ασταθή και πρόθυμη να υποκύψει ακόμη και σε παράλογα αιτήματα προκειμένου να μακροημερεύσει. Αλλωστε όπως υποστηρίζουν και ο πρωθυπουργός και ορισμένοι υπουργοί του (αυτοί που δεν κρύβονται και μάχονται υπέρ πίστεως, πατρίδας και οικογένειας), οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις (εννοούν της Νέας Δημοκρατίας) τα καταφέρνουν καλύτερα από τις κυβερνήσεις συνεργασίας.
Οντως τα καταφέρνουν καλύτερα. Πολύ καλύτερα. Λειτουργούν αυταρχικά κάνοντας επίδειξη δύναμης, στήνουν παρακρατικούς μηχανισμούς, προστατεύουν τους δικούς τους ανθρώπους όταν συλλαμβάνονται με τη γίδα στην πλάτη, κυνηγούν όσους και όσες αντιστέκονται, εκτρέφουν τη διαφθορά, οργανώνουν πελατειακά δίκτυα, συμπεριφέρονται σαν να είναι ισόβιες, κάνουν τα πάντα ώστε να ελέγξουν τη Δικαιοσύνη και τις Ανεξάρτητες Αρχές, δολοφονούν χαρακτήρες, συκοφαντούν εκείνους (ες) που θεωρούν επικίνδυνους (ες), σπάζουν τα ρεκόρ στους μετακλητούς και στις απευθείας αναθέσεις, αναβαθμίζουν τους φίλους τους και περιθωριοποιούν αυτούς (ες) που δεν συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις τους, με λίγα λόγια δεν ορρωδούν προ ουδενός. Και με αλαζονεία απύλωτη κουνάνε το δάχτυλο και υποδύονται τους κήνσορες. Το έχουμε δει στο παρελθόν, το βλέπουμε εδώ και επτά χρόνια με την μονοκομματική κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Δεν προκαλεί χάος. Φτιάχνει καθεστώς.
Aνάγωγα
Οι διεθνολόγοι πηγαίνουν σε καφετζούδες και χαρτορίχτρες, οι δεξαμενές σκέψης αναθεωρούν τα προγράμματά τους, οι ειδικοί των μέσων ενημέρωσης μαδούν μαργαρίτες, οι κυβερνήσεις ψάχνονται. Θα χτυπήσει ο Τραμπ το Ιράν; Ιδού το ερώτημα. Βάλτε τώρα που γυρίζει. Προλαβαίνετε – δεν προλαβαίνετε.
