Το λένε οι πάντες. Δεν υπάρχει περίπτωση ένα σχέδιο για την πολύπαθη περιοχή της Ουκρανίας να ικανοποιεί τις αντιμαχόμενες πλευρές. Το win-win δεν πρόκειται να προκύψει. Είναι απίθανο. Ποιο είναι το πιθανότερο; Οι εκπτώσεις. Πόσο μεγάλες; Αγνωστο. Στην πορεία θα φανεί. Οι συμβιβασμοί; Ακόμη και οι ηττοπαθείς, οι εξευτελιστικοί; Ενδεχομένως, αν εκτιμήσει ο αδύναμος κρίκος ότι στην παρούσα φάση τα πράγματα είναι πολύ ζόρικα και είναι προτιμότερη μια υποχώρηση από τη συντριβή που καραδοκεί. Τα ερωτήματα δύσκολα:
● Μπορεί ο Ζελένσκι ή οποιοσδήποτε άλλος Ουκρανός πολιτικός να υπογράψει μια συμφωνία που θα ακρωτηριάζει τη χώρα του, θα μειώνει τον στρατό της και θα αποκλείει την ένταξή της στο ΝΑΤΟ; Αντε, το τελευταίο να το δεχθεί, ελπίζοντας ότι στο όχι πολύ μακρινό μέλλον θα ανατραπούν οι σημερινοί δυσμενείς συσχετισμοί και ο στόχος θα επιτευχθεί. Τα άλλα όμως; Θα κατηγορηθεί από τους πολιτικούς αντιπάλους του και από τους πολίτες της Ουκρανίας για προδοσία. Από την άλλη πλευρά, η συνέχιση του πολέμου θα προκαλέσει κι άλλες καταστροφές και χιλιάδες νεκρούς, χωρίς να υπάρχει η προοπτική της επικράτησης στο μέτωπο του πολέμου. Η Ουκρανία χωρίς τη βοήθεια των ΗΠΑ δεν θα έχει τύχη. Οι Ευρωπαίοι είναι βίαιοι στα λόγια, αλλά στην πράξη έχουν όρια. Η ηγεσία της Ουκρανίας είναι υποχρεωμένη να αναμετρηθεί με ένα δραματικό δίλημμα. Το περιέγραψε ο Ζελένσκι. Πρέπει να διαλέξει, θα πει «όχι» στο σχέδιο Τραμπ και θα χάσει τον βασικό φίλο του, δηλαδή τις ΗΠΑ, ή θα πει «ναι» και θα χάσει την αξιοπρέπειά του. Ο ίδιος θα προσπαθήσει να λειάνει κάποιες πλευρές της συμφωνίας, κι αν αποτύχει, να επιλέξει την ηρωική έξοδο, πετώντας το μπαλάκι στον διάδοχό του.
● Μπορούν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να δεχτούν την εδαφική συρρίκνωση μιας χώρας που την έχουν βοηθήσει ποικιλοτρόπως (στρατιωτικά, οικονομικά) και να νομιμοποιήσουν μια εισβολή; Δεν θα δημιουργηθεί προηγούμενο; Αύριο-μεθαύριο μια άλλη δύναμη βλέποντας ότι ο επιτιθέμενος αν είναι ισχυρός δικαιώνεται, δεν θα επιχειρήσει να συμπεριφερθεί αναλόγως σε μια γειτονική χώρα με την οποία έχει διαφορές; Δεν θα καταρρεύσουν όλα τα επιχειρήματα που διακινούσαν το προηγούμενο διάστημα; Τα περί διεθνούς δικαίου ήταν φληναφήματα; Δεν θα πρέπει να απολογηθούν για το κλίμα ρωσοφοβίας που έχουν καλλιεργήσει; Τι θα πουν για τα τεράστια ποσά που προγραμμάτιζαν να δώσουν στους εξοπλισμούς; Θα αντέξει η πολιτική που έχουν αρχίσει να εφαρμόζουν για απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο και για προμήθεια υγροποιημένου αερίου από τις ΗΠΑ, που είναι πολύ ακριβότερο; Τι θα πουν στους πολίτες τους που θα πληρώσουν το κόστος της μετάβασης; Δεν θα κλονιστεί το αφήγημα που έχει γίνει καθεστώς στις βαλτικές χώρες, στην Πολωνία, στη Ρουμανία και αλλού, σύμφωνα με το οποίο η Ευρώπη κινδυνεύει από τη ρωσική απειλή και οφείλει να προετοιμαστεί για έναν πόλεμο; Θα πορευτούν χωρίς αντίπαλο εξωτερικό δέος; Δεν θα υποχρεωθούν να αποσύρουν τις οικονομικές και άλλες κυρώσεις που έχουν επιβάλει στη Ρωσία και να απελευθερώσουν τα ρωσικά κεφάλαια που έχουν δεσμεύσει;
● Είναι δυνατόν ο Πούτιν να αναδιπλωθεί θεαματικά, δηλαδή να αποχωρήσει και από την Κριμαία και από τις άλλες περιοχές της Ουκρανίας που ελέγχει; Θα είναι σαν να παραδέχεται ότι απέτυχε παταγωδώς. Η κατάσταση στο πεδίο των μαχών είναι ευνοϊκή για τους Ρώσους, οι οικονομικές κυρώσεις που έχουν επιβάλει στη Ρωσία οι ΗΠΑ και η Ευρώπη πλήττουν την οικονομία της, ωστόσο δεν την έχουν οδηγήσει στη χρεοκοπία, όπως ήλπιζε η Δύση. Θα επιδιώξει λοιπόν ο Πούτιν να κατοχυρώσει όλα όσα έχει πετύχει στο εδαφικό και να υποχρεώσει την ηγεσία της Ουκρανίας να υπογράψει μια ταπεινωτική γι’ αυτήν συμφωνία. Σύμμαχός του ο Τραμπ, που λέει με ωμά λόγια στον Ζελένσκι «πάρε τη συμφωνία, αλλιώς πολέμησε χωρίς την Αμερική». Ούτε ψύλλος στον κόρφο του Ουκρανού προέδρου…
Ανάγωγα
Μέχρι χτες ο Μαμντάνι ήταν για τον Τραμπ «κομμουνιστής», «ακραίος», «επικίνδυνος». Τώρα λέει: «Θέλω να τον βοηθήσω, όχι να τον βλάψω». Αύριο; Μπορεί να βάλει υποχρεωτικό μάθημα στα σχολεία το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο».
-320x213.jpg)
