Διάβασα πως απορρίφθηκε από τον εφέτη ανακριτή και η δεύτερη κατά σειρά αίτηση την οποία υπέβαλε ο Παύλος Ασλανίδης, για εκταφή της σορού του γιου του Δημήτρη Ασλανίδη ο οποίος σκοτώθηκε στο έγκλημα των Τεμπών.
Πραγματικά απορώ. Εξοργίζομαι βασικά αλλά ας παραμείνω στο απορώ. Γιατί αλήθεια ένας ανακριτής αρνείται σε έναν πατέρα να κάνει εκταφή στον γιο του όταν του το ζητάει ο ίδιος; Δύο γονείς, ένας πατέρας και μία μητέρα, ζητούν την εκταφή του παιδιού τους, πράγμα τρομακτικό όπως καταλαβαίνετε, αλλά εσύ τους το αρνείσαι. Γιατί; Γιατί, πραγματικά;
Θέλει λίγο να ηρεμήσει η ψυχή τους κι εσύ τους λες όχι. Έχουν χάσει το παιδί τους από ένα έγκλημα, πονάνε, ζητούν εκταφή του, αλλά εσύ τους το απαγορεύεις.
Συγγνώμη αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ έναν σοβαρό λόγο για την αρνητική απάντηση. Κανονικά λες ναι χωρίς δεύτερη συζήτηση. Ακόμα και αν υπάρχει νομικό κενό.
Πείτε μου τώρα τι μπορούμε να απαντήσουμε σε εκείνους που λένε ότι στο έγκλημα των Τεμπών επιχειρείται συγκάλυψη. Και από την κυβέρνηση και από τη δικαιοσύνη, όπως πιστεύει το 70% του ελληνικού λαού.
Τι θα τους πούμε; Ότι ο ανακριτής λέει όχι στην εκταφή επειδή είδε ένα βίντεο και λέει πως δεν συνέβη τίποτε;
