Φωτιά που σιγοκαίει

Υπάρχει θέμα εσωτερικής αντιπολίτευσης στη Νέα Δημοκρατία; Κρίνοντας από τις τελευταίες εξελίξεις μπορούμε να πούμε ότι στην παρούσα φάση δεν υπάρχει κάποια οργανωμένη αμφισβήτηση των βασικών κυβερνητικών επιλογών, ούτε ένα σχέδιο που έχει στόχο την ανατροπή της ηγεσίας. Παρατηρώντας όμως τις διεργασίες στην κοινοβουλευτική ομάδα και όχι μόνο πρέπει να σημειώσουμε ότι η κατάσταση δεν είναι ειδυλλιακή. Και δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ειδυλλιακή, αφού έχουμε ομαδικές κινήσεις βουλευτών που ζητούν εξηγήσεις από υπουργούς και τους καλούν να πάρουν μέτρα για να θεραπευτούν τα προβλήματα που απασχολούν σημαντικές μερίδες της ελληνικής κοινωνίας. Οι βουλευτές που έχουν βγει μπροστά μεταφέρουν την οργή των ψηφοφόρων τους για διάφορα ζητήματα. Για την οικονομική πολιτική, το αγροτικό, τις τράπεζες, την ακρίβεια, τη φτωχοποίηση και για την εξωτερική πολιτική.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εξ υποχρεώσεως ερμηνεύει την πραγματικότητα κατά πώς συμφέρει τον προϊστάμενό του. Αυτή είναι η δουλειά όλων των κυβερνητικών εκπροσώπων και των μελών της λατρευτικής κλίκας που πλαισιώνει τον αρχηγό. Λέει προσπαθώντας να πείσει και τον εαυτό του: «Δεν υπάρχει θέμα εσωτερικής αντιπολίτευσης. Οι βουλευτές, όπως και όλος ο κόσμος που μας ακούει καταλαβαίνει ποια είναι τα μεγάλα προβλήματα. Αν υπήρχε βουλευτής ή υπουργός ή τέλος πάντων οποιοσδήποτε κατέχων ένα αξίωμα, που δεν συμφωνούσε ότι η ακρίβεια, εδώ και πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, απασχολεί κάθε πολίτη, τότε θα ήταν εκτός πραγματικότητας. Και η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα κάθε άλλο παρά εκτός πραγματικότητας είναι». Τότε πώς εξηγεί τις συντονισμένες κινήσεις βουλευτών; Προσπαθεί να λειτουργήσει πυροσβεστικά. Ανεπιτυχώς. Αναποτελεσματικές ήταν και οι επαφές υπουργών με τους βουλευτές. Το μασάζ ήταν εντατικό, ωστόσο ούτε οι πόνοι ούτε τα πιασίματα εξαφανίστηκαν. Το κακό για την κυβέρνηση είναι ότι οι διαφωνίες δεν μένουν στους κλειστούς χώρους, βγαίνουν έξω και διεκδικούν ακροατήριο. Και όπως όλα δείχνουν αυτό θα κλιμακωθεί. Είναι το πιο φλύαρο μυστικό της συγκυρίας.

Την ίδια ώρα οι πρώην πρωθυπουργοί Καραμανλής, Σαμαράς αυτονομούνται. Απουσίασαν από τη ΔΕΘ, απουσίασαν από το πάρτι στη Ρηγίλλης. Η αντίθεσή τους είναι εφ’ όλης της ύλης, αλλά το κεντρικό ζήτημα που βάζουν είναι τα λεγόμενα εθνικά θέματα. Εχουν καταστήσει σαφές στον κ. Μητσοτάκη ότι δεν πρόκειται να συμφωνήσουν με πολιτικές που θα παραβιάσουν τις κόκκινες γραμμές της χώρας. Αραγε αυτούς είχε στο μυαλό του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όταν μιλούσε για τζάμπα πατριώτες; Ενδεχομένως. Και οι δύο πάντως προειδοποιούν. Ο Κώστας Καραμανλής με μια ήπια μέχρι τώρα ρητορική. Η αντίθεσή του είναι μια γόνιμη διαφωνία; Ετσι θέλουν να τη βλέπουν στο μέγαρο Μαξίμου. Μάλλον είναι μια παρηγορητική αυταπάτη. Η ρητορική του Αντώνη Σαμαρά θεωρείται από την κάστα που κυβερνά ανάρμοστη. Πιστεύουν ότι έχει περάσει από τα σκιρτήματα αγανάκτησης στην ανελέητη επιθετικότητα. Δεν κάνουν λάθος. Απόδειξη; Η ομιλία Σαμαρά στην Κύπρο. Αιχμές, υπονοούμενα, καταγγελίες, βαριές κουβέντες, μυώδες ύφος, εικονοκλαστικός τόνος. Στόχος ο πρωθιερέας της κυβέρνησης για τον οποίο ο πρώην πρωθυπουργός πιστεύει (ακόμη δεν το έχει πει φόρα παρτίδα) ότι είναι ύποπτα αδιάφορος με όλα όσα δρομολογούνται για την Κύπρο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Ανέφερε μεταξύ άλλων: «Η Ελλάδα, ως Μητέρα Πατρίδα και ως εγγυήτρια δύναμη, έχει ευθύνες… Μακριά από νέους εμπαιγμούς σε βάρος της Κύπρου ή “λύσεις” άδικες και καταστροφικές, όπως αυτές που ακούγεται ότι “μαγειρεύονται” –εκ παραλλήλου και με το Αιγαίο πλέον. Και λύσεις συγκαλυμμένης διχοτόμησης. Που θα είναι το επόμενο βήμα της πλήρους τουρκοποίησης». Σχετικά με τα «ήρεμα νερά», που είναι το βασικό προπαγανδιστικό σχήμα το οποίο διακινεί η κυβέρνηση, ο κ. Σαμαράς υποστήριξε ότι «τα “ήρεμα νερά”, όταν οδηγούν σε σιωπηλή αποδοχή τετελεσμένων, φέρνουν πάντα τεράστιες φουρτούνες. Η λύση όμως πρέπει να είναι μία: δίκαιη και βιώσιμη! Αν δεν είναι “δίκαιη”, δεν θα είναι “βιώσιμη”. Αν υπογραφεί κάτι διαφορετικό, απλώς θα αποτελεί τη θρυαλλίδα για την επόμενη κρίση. Κι αν δεχθούμε να υπογραφεί κάτι τέτοιο, όλους, θα μας κυνηγούν οι Ερινύες… Και η υποταγή είναι το έσχατο όριο της παραίτησης από την πολιτική και πάνω απ’ όλα από την εθνική αξιοπρέπεια». Και κατά την πρόβλεψή του θα ακολουθήσει ο διαμελισμός του Αιγαίου και η συρρίκνωση της Ελλάδας.

Υπάρχει τέτοιος κίνδυνος; Δεν πρόκειται να μετακινηθούμε ούτε πόντο υποστηρίζει η κυβέρνηση. Τότε σε ποια βάση γίνεται η συζήτηση με την Τουρκία; Η απόσταση που μας χωρίζει είναι μεγάλη. Η Ελλάδα και η Κύπρος επιμένουν στη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Η Τουρκία το έχει ξεκόψει και απαιτεί αναγνώριση του ψευδοκράτους. Εχει ένα πλεονέκτημα. Εμείς καταψηφίσαμε το σχέδιο Ανάν, αυτοί το υπερψήφισαν. Στα ελληνοτουρκικά εμείς λέμε ότι υπάρχει μόνο μία διαφορά, οι Τούρκοι υποστηρίζουν ότι υπάρχουν πολλές. Εμείς προτείνουμε μονοθεματικό διάλογο και Χάγη, οι γείτονες προτείνουν διάλογο εφ’ όλης της ύλης και στη συνέχεια Χάγη. Ελπίζουμε ότι η Τουρκία θα αναθεωρήσει τη στάση της; Δεν υπάρχουν ενδείξεις.

Ανάγωγα

«Πατριώτες της φακής» από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, «τζάμπα πατριώτες» από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη. Σε ποιους αναφέρονται; Ποιους φωτογραφίζουν; Μήπως τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά; Προς Θεού, τι είναι αυτά που λέτε; Πιπέρι στη γλώσσα. Δεν είναι αυτό που νομίζετε.