efsyn.gr , Αντα Ψαρρά
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Φούσκωσαν τα αστυνομικά σενάρια τρόμου το τριήμερο μετά την μεγάλη αστυνομική επιχείρηση στη Νέα Αγχίαλο, που κατέληξε στην αυτοκτονία του Σπύρου Δραβίλα και στη σύλληψη των δύο άλλων υπόπτων για ληστεία ο ένας στο Δίστομο και ο άλλος στη Σόλωνος το 2009.

Για τους δικούς τους λόγους κάποιοι έχουν επιλέξει σαν τρόπο ζωής τις ληστείες τραπεζών και πολλοί ανάμεσά τους θεωρούν επαναστατική πράξη μια τέτοια ενέργεια. Οι ποινικές συνέπειες όταν συλλαμβάνονται, ειδικά για όσους έχουν ιδεολογικές αφετηρίες την αναρχία και την αντιεξουσιαστική δράση, είναι πάντα εξαιρετικά σκληρές δεδομένου ότι κατηγορούνται και με όλες τις επιβαρυντικές περιστάσεις της λεγόμενης αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας.

Οι πολύχρονες καταδίκες «τέτοιων» ληστών, ανεξάρτητα από το αν δεν υπάρχει στη δράση τους κατηγορία για τραυματισμό κάποιου ή ακόμα χειρότερα αφαίρεση ζωής, είναι δεδομένη. Το πώς και γιατί οδηγήθηκαν εκεί, το γνωρίζουν οι ίδιοι αλλά και οι διωκτικοί μηχανισμοί, που τους καταδιώκουν από τις πρώτες νεανικές διαμαρτυρίες τους, εφόσον υπερέβαιναν τα …προβλεπόμενα όρια.

Η επιχείρηση της αστυνομίας και της αντιτρομοκρατικής στη Νέα Αγχίαλο τροφοδότησε ξανά όλη την γνωστή φιλολογία περί δεσμών τρομοκρατών και ποινικών, η οποία από μόνη της και απολύτως αντιφατικά αισθάνεται την ανάγκη να διαχωρίζει τους υπόπτους για ληστείες με μοναδικό στόχο τη σκληρότερη τιμωρία όχι της πράξης, αλλά των πολιτικών κινήτρων που ενδεχομένως κρύβονται στο μυαλό των αυτουργών.

Η ένοπλη ληστεία κατά συναυτουργία έχει συγκεκριμένη ποινική απαξία και τιμωρία άσχετα με τα κίνητρα την ιδεολογία και το παρελθόν του ληστή. Αν κάτι οφείλει να προσμετρηθεί, είναι η χρήση ή όχι βίας, όπλων και απειλής κατά ζωής, όπως και το ποινικό παρελθόν του κάθε αυτουργού.

Η προσπάθεια να ποινικοποιηθούν φιλικές σχέσεις, πολιτικό παρελθόν, επιστολές κρατουμένων και σχέσεις στη διάρκεια εγκλεισμού στις φυλακές δεν αλλάζουν την ποινική πράξη, αλλά απλά μεγιστοποιούν την προσφιλή ιδεοληψία περί τρομοκρατίας.

Τα δικαστήρια, οι διωκτικές αρχές και οι εισαγγελείς  είναι πολύ φειδωλοί για παράδειγμα στην υιοθέτηση του επιβαρυντικού ρατσιστικού κινήτρου σε δολοφονικές ενέργειες κατά αθώων θυμάτων, που έχουν στοιχεία διαφορετικότητας.

Από την άλλη μεριά, οι ίδιοι τείνουν πλέον να προσδώσουν την επιβαρυντική διάσταση της τρομοκρατίας σε κάθε ομαδική ληστεία της οποίας έστω και ένα μέλος να έχει περάσει κάποτε από μια επεισοδιακή διαδήλωση.

Τα όπλα στην Αγχίαλο ήταν καθαρά. Το ένα μόνο βάφτηκε με το αίμα του αυτόχειρα, ο οποίος έχοντας παραμείνει προφυλακισμένος αλλά και αργότερα καταδικασμένος για μεγάλο διάστημα στη φυλακή (βοήθησε τον Παλαιοκώστα να δραπετεύσει) το έσκασε, έκανε ότι έκανε και το πιο πιθανό είναι ότι αποφάσισε ότι δεν αντέχει να κλειστεί ξανά μέσα.

Μια πράξη που έχουμε δει όχι σπάνια να επαναλαμβάνεται κατά καιρούς από καταζητούμενους παραβάτες του Νόμου που δεν ήθελαν να οδηγηθούν πίσω στις φυλακές. Τόσο απλά!