Κριστόφ Βαζέχα… Αναξιοποίητος θησαυρός!

Σαν χθες (17/12), το 1989, βρήκαμε διαμάντι! Όχι όμως στο υπέδαφος αλλά στα,γεμάτα άνθρακες, γήπεδα μας…

Ηταν η πρώτη εμφάνιση του Κζιστόφ Βαζέχα στο πρωτάθλημα (Παναθηναϊκός-ΑΕΚ 0-0 στη Καλογρέζα). Εναρξη της παρουσίας ακέραιου παίκτη-δημόσιου προσώπου ,μ επιχείρημα την πληθωρική αγωνιστική προσφορά του και την υποδειγματική συμπεριφορά του… Θησαυρός που κόσμησε ειδικά λοιπόν τα γήπεδα μας, γενικότερα την δημόσια ζωή. Οι ποδοσφαιριστές με το λαϊκό έρισμα που διαθέτουν και την προβολή που απολαμβάνουν είναι δημόσια πρόσωπα σε περίοπτη θέση ,οι λέξεις έχουν την δική τους ξεχωριστή σημασία…

Εχει κοντά δυο δεκαετίες σταματήσει το ποδόσφαιρο, ζεί στην Ελλάδα, είναι προπονητής, τηλεοπτικός σχολιαστής, πάντα με δημόσια συμπεριφορά που επιβεβαιώνει τον αδαμάντινο χαρακτήρα και την δημιουργικότητα του… Θησαυρός μεν, αναξιοποίητος δε.

Παρουσία που σαρκάζει την ανεπάρκεια μας…

Παράλληλα με τα χθεσινά γενέθλια της παρουσίας του μιλάμε για γήπεδα-χωράφια, κακές διαιτησίες, πολύμορφη ανεπάρκεια που ζητά όραμα ανάπτυξης! Το ίδιο όραμα (αν υποθέσουμε πως υπάρχει…) διψά ν ακούσει ιδέες, προτάσεις από πολίτες (και όχι ειδικά παλιούς παίκτες…) όπως ο Βαζέχα!

Θα καλέσει ποτέ επίσημος αθλητικός φορέας την δημιουργική ταπεινότητα του πολωνού που αγάπησε την και αγαπήθηκε από την Ελλάδα όσο λίγοι και να ζητήσει έστω την άποψη αν όχι την συμμετοχή του σε αναπτυξιακή διαδικασία που αφορά στο ποδόσφαιρο;