Τι μας είπε ο κ. Σόιμπλε; Οτι είχε προτείνει στον Γιώργο Παπανδρέου, στη φάση που ήταν πρωθυπουργός, να κάνει δημοψήφισμα! Αν είναι αλήθεια, τότε προκύπτουν ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα και βεβαίως κάποια κρίσιμης σημασίας ερωτήματα.
Συμπέρασμα πρώτο: Δεν έλεγε ψέματα ο κ. Παπανδρέου όταν δήλωνε ότι αρκετοί ηγέτες είχαν ενημερωθεί από τον ίδιο για την πρόθεσή του να κάνει δημοψήφισμα -ανάμεσά τους ήταν και η καγκελάριος Μέρκελ, η οποία στην περίφημη σύναξη των Κανών δεν ήταν αρνητική. Συνεπώς αυτοί που εμφανίστηκαν εκ των υστέρων αιφνιδιασμένοι υποκρίνονταν.
Συμπέρασμα δεύτερο: Η Γερμανία -η ναυαρχίδα της ευρωζώνης- δεν είχε πρόβλημα με την προσφυγή στους πολίτες προκειμένου να πουν τη γνώμη τους για ένα πρόγραμμα τόσο επώδυνο, όπως αποδείχτηκε στην πορεία. Αυτό συνάγεται από τη δήλωση Σόιμπλε και από τη χαλαρή στάση της Μέρκελ στη συνάντηση των Κανών. Το τελευταίο επιβεβαιώνουν αυτόπτες μάρτυρες.
Ερώτημα πρώτο: Ο τότε επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μανουέλ Μπαρόζο, που ήταν εναντίον του δημοψηφίσματος και οργάνωσε την αποτροπή του διά της ανατροπής του Γ. Παπανδρέου με συνεργούς τον Αντ. Σαμαρά και τον Ευάγγ. Βενιζέλο (το έχει ομολογήσει, όχι βεβαίως με αυτές τις φορτισμένες λέξεις, αλλά επί της ουσίας δεν αλλάζει τίποτε), λειτούργησε ερήμην της Γερμανίας; Κινήθηκε αυτόνομα; Δύσκολο να το πιστέψει κανείς για έναν πιστό υπάλληλο της γραφειοκρατίας, ο οποίος δεν έβηχε χωρίς να πάρει άδεια απ’ αυτούς που τον είχαν τοποθετήσει στο κορυφαίο πόστο. Μήπως ήταν σε συνεννόηση με άλλες δυνάμεις της ευρωζώνης, π.χ. με τον Σαρκοζί; Ή μήπως (για να υιοθετήσουμε τη δημοφιλή θεωρία της συνωμοσίας) οι Γερμανοί έσπρωξαν σκοπίμως τον Παπανδρέου στο απονενοημένο διάβημα για να τον αδειάσουν οι υπόλοιποι και έτσι να υποχρεωθεί τσαλακωμένος και ταπεινωμένος να παραιτηθεί;
Ερώτημα δεύτερο: Οι Αντ. Σαμαράς και Ευάγγ. Βενιζέλος την περίοδο εκείνη έδρασαν αυτοβούλως ή καθοδηγήθηκαν από ένα τμήμα της ηγετικής ελίτ της Ευρώπης; Δεν θα πρέπει κάποια στιγμή, σύντομα όμως και όχι στα απομνημονεύματά τους, να μας πουν τι ακριβώς συνέβη και ποιος πραγματικά ήταν ο ρόλος τους;
Θα ισχυριστεί κάποιος ότι αυτά είναι ιστορία και δεν μας αφορούν. Περσινά ξινά σταφύλια, δηλαδή. Λάθος. Οι πρωταγωνιστές της βρόμικης αυτής υπόθεσης είναι παρόντες. Αλλοι παίζουν και σήμερα καθοριστικό ρόλο (Σόιμπλε, Μέρκελ) και άλλοι (Σαρκοζί, Σαμαράς, Βενιζέλος) αγωνίζονται να επιστρέψουν στην πρώτη γραμμή. Σίγουρα είναι ένα μείζον θέμα δημοκρατίας. Η ανατροπή ενός εκλεγμένου πρωθυπουργού δεν είναι παρωνυχίδα. Και επειδή εσχάτως ακούγονται κραυγές από στελέχη της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ ότι κινδυνεύει η δημοκρατία με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ., καλό είναι όσοι ανησυχούν να ρωτήσουν τους αρχηγούς τους για το πώς αντιλαμβάνονται αυτοί τη δημοκρατία.
Ανάγωγα
Μέρες που είναι, θυμίζω μια δήλωση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα: «Λέμε να κάνουμε την έκπληξη και να εφαρμόσουμε αυτά που υποσχεθήκαμε». Πλησιάζει η στιγμή που θα δοκιμαστεί στην πράξη αυτή η τοποθέτηση. Η απόφαση, είτε προς τη μία είτε προς την άλλη κατεύθυνση, θα είναι εξαιρετικά δύσκολη. Σε τέτοιες όμως περιστάσεις κρίνονται οι ηγέτες.
